مواد ڏانھن ٽپ ڏيو

وڪيپيڊيا:چونڊ مضمون

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان
مُکسانڍيلاميدوارپرکاعزازهدايتونمعيارشڪايتمدد

وڪيپيڊيا ۾ چونڊ مضمون

هن تاري مان مراد چونڊ مواد آهي.
هن تاري مان مراد چونڊ مواد آهي.

چونڊ مضمونن کي وڪيپيڊيا پاران ڪجهه بهترين مضمونن طور تصور ڪيو ويندو آهي، مضمونن جي چونڊ وڪيپيڊيا جا منتظمين ڪندا آهن. چونڊ مضمونن کي وڪيپيڊيا جا سواريندڙ، مضمونن کي سوارڻ وقت هڪ مثال طور اڳيان رکندا آهن. هتي مضمون شامل ڪرڻ کان اڳ، چونڊ مضمون جا اميدوار ۾ چونڊ مضمونن جي معيار مطابق مضمونن جي صداقت، غيرجانبداري، پورائي، ۽ نموني جو جائزو ورتو ويندو آهي. هتي 17,607 مضمونن مان 4 مضمونن جي چونڊ ڪئي وئي آهي، جيڪو سمورن مضمونن جو لڳ ڀڳ 0 سيڪڙو ٿي ٿو. چونڊ مضمون جيڪڏهن معيار تي پورا نه لهندا هجن انهن کي سڌارڻ يا چونڊ مضمونن مان هٽائڻ لاءِ چونڊ مضمونن جو ٻهير جائزو ورتو ويندو آهي.

موبائيل کان سواءِ اسان جي ويب سائيٽ ۾ کاٻي پاسي کان مضمون جي مٿان، تاري جي نشان (This star symbolizes the featured content on Wikipedia.) مان مراد چونڊ مضمون جي تصديق هوندو آهي. موبائيل ۾ اهو تارو نظر نه اچي ته اوهان "ميزڀر" کي ڪلڪ ڪري، چونڊ مضمون هجڻ بابت ڄاڻي سگھو ٿا.

اختصار:
چونڊ مضمون

چونڊ مواد:

اوزار چونڊ مضمون:


فهرست



ايرانيان زرتشتي باڪو ۾ آتشگاهه تي دعا گهرن پيا

باڪو جي آتشگاهہ (فارسي: آتشڪده‎ , Atashgāh, آذربائيجاني: Atəşgah) باڪو آتشگاهہ، جنهنکي اڪثر "باڪو جو فائر ٽيمپل" سڏيو ويندو آهي، سوراخاني شهر (سوراڪساني رائيون ۾)، باڪو جي پسگردائي، آذربائيجان ۾ محلات جهڙو مذهبي مندر آهي. فارسي لکتن جي بنياد تي، مندر هندو، سک، ۽ زرتشتي عبادت گاهہ جي طور استعمال ڪيو ويندو هيو. "آتش" باھ جو فارسي لفظ آھي. پنج ڪنڊي عمارت (پينٽاگونل ڪمپليڪس)، جنهن ۾ اڱڻ ٻائو (پادرين) لاءِ ڪٻٽن سان سٿيل آهي ۽ وچ ۾ ٽيٽرا پلر اٿس، 17 هين ۽ 18هين صدي دوران ٺاهيو ويو هيو.شايد ان علائقي ۾ هندستاني آبادي جي گهٽ هئڻ سبب انکي 19هين صدي جي آخر ۾ ڦِٽو ڪيو (تياڳيو) ويو. ان علائقي ۾ پٽروليم ۽ گيس جي استحصال جي هڪ صدي کانپوءِ، سال 1969ع ۾ قدرتي ابدي شعلا ختم ٿي ويا، پر هاڻي شهر ويجهو گيس پائپ سان روشن ڪيو ويو آهي. باڪو آتشگاهہ اُتر اولهہ هندستاني ننڍو کنڊ سان لاڳاپو رکندڙ زرتشتين جو هڪ تيرٿ ۽ فلسفياڻو مرڪز هيو، جيڪي مشهور "گرينڊ ٽرنڪ روڊ" جي رستي ڪيسپيئن علائقي سان گڏ واپار ڪندا هيا. سندن عقيدي جا چار مقدس عنصر ھي آھن: آتشي (باھ)، بيدي (ھوائي)، آبي (پاڻي) ۽ ھيڪي (زمين). سال 1883 ع کانپوءِ سراکاني ۾ پيٽروليم پلانٽ (صنعت) جي لڳائڻ (نصب ٿيڻ) مهل هن مندر ۾ عبادت ٿيڻ رُڪجي وئي. ان جڳهه کي 1975 ع ۾ هڪ ميوزيم ۾ تبديل ڪيو ويو هو. عجائب گهر (ميوزيم) ڏانهن گهمڻ ايندڙن جو ساليانو تعداد 15،000 آهي. باهہ جو مندر "آتش گاهہ" کي گلنارا مهمنداروف پاران 1998 ۾، يونيسڪو عالمي ورثو ماڳ فهرست ۾ نامزد ڪيو ويو. 19 ڊسمبر، 2007 تي، آذربائيجان جي صدر جي فرمان وسيلي، انکي رياستي-تاريخي اڏاوت (آرڪيٽيڪچرل رزيو) قرار ڏنو ويو.


پنجر ناول جو باھريون پڙ

پنجر (سنڌي: پنڃرو, انگريزي ٻولي: The Skeleton) هڪ اغوا ٿيل هندو ڇوڪريءَ ۽ هندو مسلم تڪرار سال 1950 جو پنجابي ناول آهي. هي ناول ڀارت جي مشهور ليکڪا، ناول نگار ۽ شاعرا امرتا پريتم جو جڳ مشهور ناول آهي. انهيءَ عنوان سان هڪ فلم پڻ ٺهي چُڪي آهي.


1961ع جي قانون موجب پاڪستان ۾ گهڻيون زالون پرڻجڻ قانوني طور تي جائز آهي، پر اھو لاڳو رڳو مسلمان مردن تي ٿئي ٿو، جيڪي هڪ وقت ۾ وڌ ۾ وڌ چار زالون رکي سگهن ٿا. جڏھن تہ اهو هندو شادي جي قانون موجب هندن لاءِ غير قانوني آهي.

پاڪستان ۾ مسلمان مردن لاءِ گهڻيون زالون رکڻ قانوني آهي، پر ان تي پابنديون آهن. مرد هڪ ئي وقت چار زالون رکي سگهن ٿا، ۽ قانون جي ضرورت آهي تہ پوئين زال شادي کان اڳ لکيل اجازت ڏئي. جيڪڏهن ڪو مرد پنھنجي پھرين زال جي اجازت کان سواءِ شادي ڪري ٿو تہ ان کي پنج سال جيل ۽ 500,000 رپيا ڏنڊ جي سزا ٿي سگهي ٿي.

ڪيتري حد تائين پاڪستان ۾ گهڻيون زالون رکيون وڃن ٿيون، ان بابت گهڻي معلومات نہ آهي.ڪئناڊا جي اميگريشن اينڊ ريفيوجي بورڊ موجب، واروڪ لا اسڪول ۾ قانون جي هڪ پروفيسر لکي ٿو تہ جڏهن تہ گهڻيون زالون هڪ ثقافتي روايت آهي، پر گهڻا خاندان ٻي زال کي خاندان جو حصو قبول نٿا ڪن. ٻئي طرف، ”شرڪتگاھ“ هڪ پاڪستان جي انساني حقن جي تنظيم، معلوم ڪيو تہ گهڻيون زالون پرڻجڻ ”عام“ آهي. بھرحال، هيومن رائيٽس ڪميشن آف پاڪستان جي هڪ نمائندي جو چوڻ آهي تہ سنڌ، ڏاکڻي پنجاب يا مذهبي بنياد پرستن جي برادرين کان سواءِ گهڻيون زالو پرڻجڻ تمام گهٽ آهي. هڪ صنفي مطالعي جو صلاحڪار، جيتوڻيڪ، لکي ٿو تہ اهو پاڪستان جي شھري اشرافيہ ۾ پڻ ملي ٿو ڇو تہ اهي هڪ کان وڌيڪ زالون ۽ انھن جي ٻارن کي سنڀالڻ ۽ سنڀالڻ جي قابل هوندا آهن. انهي چيو تہ، اهو اڃا تائين گهٽ تعداد ۾ ڏٺو ويو آھي.

هڪ مرد جيڪو ٻيھر شادي ڪرڻ چاهي ٿو، ان لاءِ لازمي آهي تہ هو پنھنجي موجود زالن مان هر هڪ جي قانوني رضامندي حاصل ڪري، ۽ اهو ظاهر ڪري ته هو انھن سڀني جو صحيح خيال رکي سگهي ٿو. پاڪستاني عورتون پنھنجي مسلم شادي جي معاهدي ۾ هڪ شق شامل ڪري سگهن ٿيون جنھن ۾ گهڻيون زالون پرڻجڻ جي پابندي آهي.

پاڪستان ۾ ڪجهہ ماڻهن طرفان ان عمل کي منع ڪرڻ يا ڏوھ قرار ڏيڻ لاءِ آواز اٿندو رھيو آھي ۽ ڪجهہ اهڙا بہ آهن جن ان جي حق م حمايت ڪئي آهي.




سرمائي-ڪنڌ ڀوري

سرمائي-ڪنڌ ڀوري (Gray-necked Bunting سائنسي نالو:Emberiza Buchananai) هن پکيءَ جو ڪنڌ ۽ ڪلها سرمائي هوندا آهن، ڳچي ان جي پٺ تائين ڳاڙهسري سرمائي ٿئي ٿي ۽ اکين کي اڇو حلقو اٿس



دمجلي چُر مان لڌل پٿر

دامجلي چُر (انگريزي ٻولي: Damjili Cave) ”روئڻ وارو پاڻي“ آذربائيجان ۾ هڪ اڌ گول سرڪل شڪل واري غفا جي ماڳ (6400-6000 ق.م) تي آهي، جتي تواريخي زماني کان اڳ جي (پري هسٽارڪ) پراڻو پاهڻي دور (پليئلوٿڪ) انسان جي موجودگي ۽ پٿر جو وچيون (ميسوليٿيڪ) دور کان اڳ واري انسان جي موجودگي جا ثبوت لڌا ويا. ان غفا ۾ پٿر جا انيڪ اوزار، تير جا نشان، چڪمڪ ڇُري (ڪاتي)، چُلهه (آتش دان) جي باقيات ۽ جانورن جا فوسل ٿيل هڏا غار ۾ مليا آهن. ان چُر ۾ ڪيترائي گيڙو، ھلڪو ھيڊو (ochre) جا نشان ڏٺا ويا آهن، جيڪي ان خيال کي ظاهر ڪن ٿا ته ان غفا ۾ قبضو ڪري ويٺل ماڻهن ۾ علامت ۽ رس گيان (جماليات) سان سلهاڙيل اِڇا (خواهش) هئي. تري واري مٽي- لَٽُ جا تَهه، جن ۾ اوچر (گيڙو ochre) ملايا ويا هيا، سي وڌيڪ گيسريو (ڍرو) تهن سان ملايا ويا هيا، جنهن منجهان پَروڙ پوي ٿي ته ان جو استعمال موسيرين سڀيتا سان ملندڙ هڪجهڙائي رکندڙ آهي.



هوتچند مولچند گربخشاڻي

ڊاڪٽر هوتچند مولچند هربخشاڻي(انگريزي: Dr. Hotchand Molchand Gurbakhshani) تاريخ 8 مارچ 1884ع ۾ حيدرآباد سنڌ ۾ ڄائو. . ڊي_جي سنڌ ڪاليج مان 1905ع ۾ بي_اي ۽ ولسن ڪاليج بمبئي مان 1919ع ۾ ايم_اي پاس ڪيائين لنڊن ۾ يونيورسٽي ۾ ”انگريزي شاعري ۾ تصوف“ جي موضوع تي مقالولکيائين، جنهن تي کيس پي-ايڇ-ڊي جي ڊگري ڏني ويئي. 1908ع ۾ ڊي-جي سنڌ ڪاليج ۾ پروفيسر جي حيثيت سان ڪم ڪرڻ شروع ڪيائين. ڊاڪٽر صاحب 11 فيبروري 1947ع ۾ وفات ڪئي. ان وقت پاڻ ڊي - جي ڪاليج جو پرنسپال هو. آنجهاني ڊاڪٽر گربخشاڻي کي سنڌي زبان ۽ ادب لاءِ گهڻو چاهه هو. پاڻ هڪ اعليٰ اديب هو ۽ جيتوڻيڪ سندس تصنيفون ٿوريون آهن. پر موضوع ۽ تحقيق جي لحاظ کان سنڌي ادب جو اهم ترين سرمايو آهن.



وڪيپيڊيا:چونڊ مضمون/2024/مهينو جولاءِ


وڪيپيڊيا:چونڊ مضمون/2024/مهينو آگسٽ


وڪيپيڊيا:چونڊ مضمون/2024/مهينو سيپٽمبر


وڪيپيڊيا:چونڊ مضمون/2024/مهينو آڪٽوبر


وڪيپيڊيا:چونڊ مضمون/2024/مهينو نومبر


وڪيپيڊيا:چونڊ مضمون/2024/مهينو ڊسمبر