عبدالله بن زبير
| عبدالله بن زبير | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| (عربي ۾: عبد الله بن الزبير) | |||||||
| معلومات شخصيت | |||||||
| ڄم | |||||||
| موت | |||||||
| شھريت |  خلافت راشده خلافت اموي | ||||||
| ڌرم | |||||||
| پيءُ | |||||||
| ماءُ | بيبي اسماء رضہ | ||||||
| ڀاءُ ڀيڻ | |||||||
| مناصب | |||||||
| خليفو | |||||||
| عهدو جو مدت 14 نومبر 683 – 2 نومبر 692 | |||||||
|
|||||||
| عملي زندگي | |||||||
| پيشو | |||||||
| مادري ٻولي | عربي ٻولي | ||||||
| ڪم جي ٻولي | |||||||
| عسڪري خدمتون | |||||||
| لڙائيون ۽ جنگيون | يرموڪ جي جنگ | ||||||
ترميم  | |||||||
عبدالله بن زبير (624ع - آڪٽوبر/نومبر 692ع) اسلامي پيعبمر محمد جي ساٿي زبير ابن العوام جو پٽ هو. هن ٻئين فتني جي دوران اموي خلافت جي خلاف بغاوت ڪئي ۽ خليفو ٿيو ۽ مڪي کي پهنجي خلافت جو مرڪز بڻايائين. سندس خلافت 683ع ۾ يزيد جي وفات کان پوءِ شروع ٿي ۽ 692ع ۾ اموين جي فوجي ڪمانڊر حجاج بن يوسف هٿان سندس قتل تي ختم ٿي. سندس قتل کانپوءِ حجاج سندس لاش ٽنگرائي ڇڏيو جيڪو ڪافي عرصي تائين ٽنگيل رهيو. سنس ماءَ اسمه، جيڪا پهرين خليفي ابوبڪر جي ڌيءَ هئي، اموي خليفي عبد الملڪ جي اجازت سان اهو لاش لاهي دفن ڪيو. [1] [2]