مواد ڏانھن هلو

سرائيڪي ٻولي

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان
سرائيڪي
سرائیکی

نستعليق ۾ لکل لفظ "سرائيڪي"
ٻولي جو وطن  پاڪستان
خطو ڏاکڻي پنجاب، پاڪستان
نسل سرائيڪي
ٻولي ڳالهائيندڙ
20 million (2013ع)[1]
لھجو *ملتاني
  • رياستي (بهاولپوري)
  • ٿلي
فارسي-عربي لکت (سرائيڪي اکر)
سرڪاري حيثيت
ريگيوليٽر ڪوبه آفيشيئل ادارو ناهي
ٻولي جا ڪوڊ
ISO 639-3 skr
گلوٽولوگ sera1259
This article contains IPA phonetic symbols. Without proper rendering support, you may see question marks, boxes, or other symbols instead of Unicode characters. For a guide to IPA symbols, see Help:IPA.
انڊيا جي پنجاب جي سرائيڪي ڳالهائيندڙ عورت

سرائيڪي ٻولي (انگريزي: Seraiki؛ سرائيڪي: سرائیکی)، هند-ايراني ٻولين جي هڪ ذيلي خاندان هند-آريائي سان تعلق رکي ٿي، جيڪا پاڪستاني پنجاب جي ڏاکڻي ڀاڳي ۾ اڪثريت ڳالھائي ٿي. ھن کانسواء سنڌ صوبي جي ڪجهه اترين علائقن ۾ پڻ ڳالھائي ويندي آھي.[3] سرائيڪي ٻولي پاڪستان جي ٻہ ڪروڙ ماڻهن جي مادري ٻولي آهي. [1]

سرائيڪي بولي معنا سنڌ توڙي سنڌو نديءَ جي سري يعني مٿئين ڀاڱي جي ٻولي، سنڌ جو سرو يا اتر وارو ڀاڱي جي ٻولي،سنڌ ۾ گهڻو ڪري جت، شر ۽ چاچڙ سرائيڪي ڳالهائيندا آهن، تنهنڪري اها جتڪي به سڏجي ٿي. [4]

سرائڪي ۽ اُڀي جي ٻولي

[سنواريو]

لفظ، "لهندا" اصل ۾ "اُلهندو" کان آهي ۽ خاص طرح معنيٰ اٿس "پنجاب جو الهندو طرف" آهي ۽ اتي جي ٻولي "لهندا" يعني پنجاب جي الهندي طرف جي ٻولي سڏجي ٿي. اها ملتان ڏي ملتاني، بهاولپور ڏي بهاولپوري ۽ سنڌ ۾ سرائيڪي سڏجي ٿي.

سرائيڪيءَ جو ٻيو نمونو آهي "اُڀي جي ٻولي" پنجاب جي ڏاکڻي ڀاڱي، بهاولپور جي حد کان وٺي سنڌ جي اتر وارو ڀاڱو (اُٻاوڙي ۽ گهوٽڪيءَ طرف) تائين، "اُڀو" سڏجي ٿو. "اُڀو" معنيٰ درياهه جي وهڪري جو مٿيون پاسو ۽ ان جي ضد آهي "لمو" معنيٰ ڏاکڻو يا هيٺاهون ڀاڱو. اُڀي جي ٻولي اُٻاوڙي، گهوٽڪي ۽ ميرپورماٿيلي طرف چالو آهي، جتي اٽڪل ڏهه هزار ٻروچ ڪن ڪسابن کان بهاولپور کان لڏي اچي رهيا آهن. [5] اها اُڀي جي ٻولي سرائيڪيءَ کانٿوري ڦريل آهي. ڪراچي ۽ حيدرآباد ۾ ڀاڳناري ۽ جيڪب آباد ۽ شڪارپور طرف جا ڀاڳي، ناريوال، ڇاٽي، روپاهي ۽ ٻيا ڪيترا هندو، جي اصل قلات طرفان آيا آهن، سي اڄ تائين زالين مڙسين، ٻارين ٻچين، سرائيڪي ۽ سنڌي ٻيئي ٻوليون ڳالهائيندا آهن. اهڙيءَ طرح سنڌ ۾ جملي هڪ لک کن ماڻهو سرائيڪي ۽ اُڀي جي ٻولي ڳالهائين ٿا. [6]

سرائڪيءَ ۽ اُڀي جي ٻوليءَ جو جگري ناتو پنجاب جي "لهندا" ٻوليءَ سان آهي، اهي سڀ داردي بنياد جون آهن ۽ پئشاچ لوڪن جي پئشاچي پراڪرت مان پيدا ٿيل آهن، تنهن ڪري اسان جي سنڌي ٻوليءَ سان جگري ناتو ڪو نه اٿن. پر "لهندا" ۽ "سنڌي" ٻئي هندستان جي بنهه اتر اولهه طرف چالو آهن. [7]

سرائيڪي ۽ سنڌي ٻولي ۾ هڪجهڙايون سنڌيءَ ۾ ٻه، ڄ، ڏ ۽ ڳ اهي چار نج سنڌي اکر ليکيا وڃن ٿا. انهن مان ڪو به اکر جنهن لفظ ۾ ايندو آهي سو نج سنڌي ليکيو ويندو آهي. مثلاً: ڄڃ، ٻڌڻ، ڏيڻ، ڳڱ. اهي چارئي اکر نڪي سنسڪرت ۾ نڪي ڪنهن پراڪرت ٻوليءَ ۾ آهن. ته پوءِ اسان ڪٿان آندا؟ پڌرو پيو آهي، ته سرائيڪي ڳالهائيندڙن سان نهايت قديم زماني کان وٺي، ويندي ڪلهوڙن ۽ ميرن جي صاحبين تائين، گهڻو لڙهه وچڙ ۾ اچڻ ڪري کانئن سکيا آهيون. سرائيڪي ۾ چارئي اکر آهن. مثلاً:

دم دم سان ڏي دل تي سڄڻان ديان ڳالهيان،

ڏاڍا فــــراق لــڳــــڙا، بــرهه باهــيــان ٻــالـيــــان

(بيڪس)

هتي ڏسو ته ٻاليان ۾ "ٻ"، سڄڻان ۾ "ڄ" ’اسان ڏي ۽ ڏاڍي لفظن ۾ "ڏ" ۽ ڳالهيان ۾ "ڳ" آهي. ٻيا مثال:

هندي-سرائيڪي-سنڌي

دينا- ڏيوڻ- ڏيڻ

دانت-ڏند- ڏند

ديکنا-ڏيکڻ-ڏسڻ

اهڙا به ڪيترا مثال آهن جن ۾ اکر "ڙ" جي بدران سنڌي توڙي سرائيڪيءَ ۾ "ڏ" جو اُچار آهي. مثلاً: هندي لفظن "گاڙي" ۽ "ڪؤڙي" بدران سرائيڪيءَ توڙي سنڌيءَ ۾ "گاڏي" ۽ "ڪوڏي" چوڻ ٿا. سرائڪي ڳالهائيندڙ انهيءَ ريت "ر" کي به مٽي "ڏ" ڪندا آهن. مثلاً: هندي جي لفظن، "ميرا" ۽ "تيرا" جي بدران "ميڏا" ۽ "تيڏا" چوڻ ٿا. هن مان ظاهر آهي، ته اها عادت سرائيڪيءَ ۾ زور آهي. ڊيرا اسماعيل خان پاسي به "د" جي بدران "ڏ" چوندا آهن. مثلاً: دادا، دال ۽ دو جي بدران ڏاڏا، ڏال ۽ ڏون چوڻ ٿا. اهو ساڳو نمونو ملتاني، سرائيڪي ۽ سنڌيءَ ۾ به آهي:

"ڏينهن مڙيئي ڏون، اُٿي لوچ لطيف چوي" (شاهه) [7]

پڻ ڏسو

[سنواريو]

حوالا

[سنواريو]
  1. 1 2 Lewis، Simons & Fennig 2016.
  2. "Western Panjabi", Ethnologue, حاصل ڪيل 21 July 2016۔
  3. Rahman 1995, p. 16; Shackle 2014b
  4. سنڌي ٻوليءَ جي تاريخ، پهريون ڇاپو 1956ع، ليکڪ؛ ڀيرو مل مهرچند آڏواڻي[مئل ڳنڍڻو] پاران سنڌي ادبي بورڊ
  5. لنگئسٽڪ سروي، جلد 8، ڀاڱو1: صفحو 360
  6. لنگئسٽڪ سروي جلد 8، ڀاڱو 1، صفحو 5
  7. 1 2 Sindhi Adabi Board Online Library (Lasaniyat)[مئل ڳنڍڻو]

ٻاهريان ڳنڍڻا

[سنواريو]
Wikimedia Incubator
Wikimedia Incubator

سانچو:Punjabi dialects سانچو:Indo-Aryan languages