آرائين (ذات)

کليل ڄاڻ انسائيڪلوپيڊيا، وڪيپيڊيا مان
ڏانھن ٽپ ڏيو: رھنمائي, ڳولا

آرائين (Aaraeen or Arain) ھڪ ذات جو نالو آهي. پنجاب ۾ ”آرائين“ ذات جا تمام گھڻا ماڻھو آباد آھن. سنڌ ۾ به آرائين وڏي انگَ ۾ رهن ٿا، جيڪي گھڻو ڪري درگاھ اچ شريف جا مريد آھن. آرائين عام طرح باغن ھڻڻ يا بَڪر ڀاڄي ۽ گلن پوکڻ جو ڪم ڪن. مشهور صوفي شاعر بلا شاهه (Bulla Shah)، شاهه عنايت آرائينءَ جو مريد هو.[1]

مها ڀارت (Mahabharata) جي مطابق آرائين قبيلي جو لاڳاپو اُر (اوڀر پنجاب) ڪورو شيترا (Kurukshetra) جنگ ۾، ڪوروئن (Kauravas) جو ساٿ ڏنو هو، جن کي پانڊوئن (Pandavas) شڪست ڏني هئي. هن قبيلي جي فردن جي اکين جو ناسي (برائون) ۽ سائو (گرين) رنگ ٻڌائي ٿو ته اهي سامي (عرب) يا درواڙ نسل مان نه پر آريا (Arian) نسل مان آهن. انگ اکرن مطابق انڊيا ۾ هن وقت 21 هزار سکَ آرائين (Sikh Arain) ۽ ٻه لک 87 هزار هندو آرائين (Hindu Arain) موجود آهن، جنهن مان ثابت ٿئي ٿو ته اهي عرب نسل مان نه آهن، ڇو جو قبيلي جي هڪ دفعو مسلمان ٿيڻ کان پوءِ وري هندو ٿيڻ جي روايت موجود ڪونهي. مسلمان آرائين هڪ ڪروڙ ست لکَ آهن، جيڪي پنجاب، سنڌ، بلوچستان (ڊهارڙ) ۾ آباد آهن. [2] [3] [4] [[1]]

آرائين اصل ۾ سنڌو تھذيب جو تمام پراڻو قبيلو آھي, جنھن لاء شيخ اياز چيو هو ته،


آرائين آيو جھول ڀري، ڪو ڪيئن ڪري.

سنڌي ٻوليءَ ۾ آرائين جي معنا[سنواريو]

سنڌي ٻوليءَ ۾ آرائين مان مراد مالهيءَ جي طور تي پڻ ورتي ويندي آهي. اڳي بهار جي منڌ يا بست رُت ۾ آرائين (مالهي) گل کڻي در در تي وڃي ماڻهن کي ڏيندا هئا. اها سنڌ ۾ بهار جي منڌ اچڻ جي رسم ۽ نياپو هوندو هو. [5]

Incomplete-document-purple.svg هي هڪ ڪچو مضمون آهي. توهان هن ۾ واڌارو ڪري وڪيپيڊيا کي سنواري سگھو ٿا.

حوالا[سنواريو]