مواد ڏانھن هلو

پيشابدان

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان
سينسر تي ڪم ڪندڙ پيشابدان

پيشابدان يورنل (پيشاب گهر، پيشاب جي شيشي، موت) Urinal[1] پيالي نموني پيشابدان پير جي ليول کان اٽڪل 2″-6″ مٿي لڳايا ويندا آھن ۽ انھن ھيٺان 2 انچ ڊايا ميٽر جا ويسٽ پائيپ (waste pipes) لڳايا ويندا آھن.

ھيء تصوير ڏيکاري ٿي ته سينسر وارا پيشابدان ڪيئن ڪم ڪن ٿا.

پيشاب جي اثر کي نظر ۾ رکندي شيھي جي پائيپن کي ترجيح ڏني ويندي آھي، ليڪن عام رواجي طرح خرچ جي بچاءَ واسطي پي-وي-سيءَ (P.V.C) جا ويسٽ پائيپ استعمال ڪيا ويندا آھن. تمام گھڻو استعمال ٿيندڙ ۽ گھڻن ماڻھن وارين جڳھين واسطي قطار ۾ لڳل پيشابدانن واسطي 7 پيشابدانن يا 14 فوٽ چينيءَ جي ڊگھي ناليءَ (channel) پويان ھڪ نالي واري موري (outlet) لڳائڻ گھرجي ۽ نالي اھڙي لاھانديءَ سان ٺاھي وڃي جيئن پيشاب تيزيءَ سان خارج ٿي وڃي.

آسٽريا جي شھر ويانا ۾ ھڪ واش روم ۾ مردن جو پرائيويسي بيريئر وارا پيشابدان

قطار ۾ لڳل پيشابدانن واسطي ھر ٻن پيشابدانن جي وچ ۾ ٻھ فوٽ مفاصلو ڇڏڻ گھرجي ۽ انھن ۾ پيشاب نيڪال ڪرڻ وارن سوراخن مٿان بندوقن ٺاھڻ واسطي استعمال ٿيندڙ ڌاتوءَ (gun-metal) جي ڄاري لڳائڻ گھرجي. پيشابدانن کي تقسيم ڪندڙ وچ واريون ۽ انھيءَ کان سواءِ ساڄي ۽ کاٻي طرف واريون ڀتيون سرن ۽ سيمينٽ جي پلستر سان ھرگز نھ ٺاھيون وڃن ۽ ٻئي ڪنھن اڻ چوھيندر روغن جي تھھ چڙھيل چينيءَ جي ٽائيلن (glazed tiles) يا بلوري پٿر (marble tiles) جي ٽائيلن ڳنڍڻ واسطي تمام سنھا جوڙ ڇڏيا وڃن، جيئن انھن منجھ پيشاب جذب ٿي نھ سگھي[2]

تاريخ

[سنواريو]


ڪولون رامبيٽو، 1865ع جي تصوير
گلاسگو جي ڪاليج اسٽريٽ ۾ لوهي پيشاب خانو، جيڪو 1850ع–1854ع دوران نصب ٿيو؛ 1866ع جي تصوير
پيرس ۾ بعد وارو لوهي پسوار، لڳ ڀڳ 1865ع

1830ع جي بهار ۾ پيرس جي شهري حڪومت فيصلو ڪيو ته شهر جي وڏن بليوارڊن تي پهريان عوامي پيشاب خانا نصب ڪيا وڃن. اهي اونهاري تائين لڳايا ويا، پر ساڳئي سال جولاءِ ۾ 1830ع جو فرانسيسي انقلاب دوران گهڻا پيشاب خانا گهٽيءَ جي رڪاوٽن ٺاهڻ لاءِ مواد طور استعمال ٿيڻ سبب تباهه ٿي ويا.[3]

1834ع کان پوءِ پيرس ۾ اهي پيشاب خانا ٻيهر نصب ڪيا ويا، جڏهن Claude-Philibert Barthelot, comte de Rambuteau، جيڪو سيئن کاتي جو صوبائي حاڪم هو، 400 کان وڌيڪ پيشاب خانا لڳرايا. انهن جي شڪل سادي گول سلينڊر جهڙي هئي، جيڪي پٿر جي اڏاوت سان ٺهيل هئا؛ هڪ پاسي کان گهٽي ڏانهن کليل ۽ ٻئي پاسي سينگاريل هوندا هئا، مٿان ڍڪ به هوندو هو. عوام ۾ اهي "رامبيٽو جا ٿنڀا" جي نالي سان مشهور ٿيا. ان جي جواب ۾ رامبيٽو تجويز ڏني ته انهن کي ويسپاسينيزسڏيو وڃي،[4] جيڪو پهرين صديءَ جي رومي شهنشاهه ويسپاسيئن ڏانهن اشارو هو، جنهن چمڙي رنگڻ لاءِ عوامي بيت الخلن مان گڏ ٿيندڙ پيشاب تي ٽيڪس لاڳو ڪيو هو. اڄ به فرانسيسي ڳالهائيندڙ دنيا ۾ عوامي پيشاب خاني لاءِ هي اصطلاح عام آهي، جيتوڻيڪ عوامي پيشاب خانا ۽ پسواٽيئر به استعمال ٿيندا آهن.

پيرس ۾ بعد ۾ اهڙو پٿر جو ٿنڀو تيار ڪيو ويو، جنهن جي پيادل رستي واري پاسي تي اشتهار لڳائي سگهبا هئا. اها روايت اڄ به موريس ڪالم جي صورت ۾ جاري آهي، جيڪو سينگاريل ڇت وارو اشتهاري ٿنڀو آهي ۽ جنهن ۾ پيشاب خانو شامل نه هوندو آهي.

برطانيه ۾ لوهي پيشاب خانا تيار ڪيا ويا، جتي اسڪاٽلينڊ جي ڪمپني والٽر ميڪفرلين اينڊ ڪمپني پنهنجي ساراسين فائونڊري ۾ انهن کي ڍاليو. پهريون اهڙو پيشاب خانو آڪٽوبر 1850ع ۾ پائزلي روڊ، گلاسگو ۾ نصب ڪيو ويو. 1852ع جي آخر تائين گلاسگو ۾ لڳ ڀڳ 50 لوهي پيشاب خانا لڳايا ويا، جن ۾ هڪ کان وڌيڪ جڳهن وارا نمونا به شامل هئا.[5] رامبيٽو جي ٿنڀن جي ابتڙ، جيڪي سامهون کان مڪمل کليل هوندا هئا، ميڪفارلين جا هڪ ماڻهوءَ لاءِ پيشاب خانا گهمايل لوهي پردن سان ٺهيل هئا، جن سان استعمال ڪندڙ نظرن کان لڪل رهندو هو، جڏهن ته گهڻن ماڻهن لاءِ ٺهيل نمونا مڪمل طور سينگاريل لوهي پينلن سان ڍڪيل هوندا هئا. گلاسگو جون ٽي ڪمپنيون، والٽر ميڪفرلين اينڊ ڪمپني., جارج سمٿ (سن فائونڊري) ۽ جيمز ايلن سنر & سن (ايلمبينڪ فائونڊري) برطانيا ۾ گهڻا لوهي پيشاب خانا تيار ڪنديون هيون[5] ۽ انهن کي آسٽريليا ۽ ارجنٽائن سميت دنيا جي ٻين ملڪن ڏانهن به برآمد ڪيو ويو.[6]

پيرس ۾ بارون هاسمان جي شهري نئين سر تعمير دوران لوهي پيشاب خانا پڻ متعارف ڪرايا ويا. ايندڙ ڏهاڪن ۾ ٻه کان اٺ جڳهن وارا ڪيترائي مختلف نمونا تيار ٿيا، جن ۾ استعمال ڪندڙ جي جسم جو وچيون حصو عوام کان لڪل رهندو هو، جڏهن ته مٿو ۽ پير نظر ايندا هئا. رامبيٽو جي ٿنڀن ۾ به بعد ۾ پردا لڳايا ويا. 1930ع واري ڏهاڪي ۾ انهن جو تعداد وڌي 1,230 عوامي پيشاب خانن تائين پهتو، پر 1966ع تائين اهو گهٽجي صرف 329 رهجي ويو. 1980ع کان پوءِ انهن جي جاءِ تي نئين ٽيڪنالاجي وارا، ٻنهي جنسن لاءِ موزون، بند ۽ پاڻمرادو صاف ٿيندڙ سانيسيٽ نصب ڪيا ويا.[7]

برلن ۾ پهريان ڪاٺ جا عوامي پيشاب خانا 1863ع ۾ نصب ڪيا ويا. ٻين شهرن وانگر نمايان ڊزائن حاصل ڪرڻ لاءِ 1847ع، 1865ع ۽ 1877ع ۾ ڪيترائي تعميراتي مقابلا منعقد ڪيا ويا. 1878ع ۾ شهر جي هڪ صلاحڪار پاران پيش ڪيل اٺ ڪنڊن واري لوهي عمارت، جنهن ۾ ست جايون ۽ مخروط نما ڇت هئي، اختيار ڪئي وئي. مقامي طور ان کي ڪيفي ايڪٽيڪ ("اٺ ڪنڊن وارو ڪيفي") چيو ويندو هو. برطانوي نمونن وانگر اهي مڪمل طور ڍڪيل هئا ۽ اندر روشنيءَ جو بندوبست به هوندو هو. 1920ع تائين انهن جو تعداد 142 تائين پهتو،[8] پر اڄ لڳ ڀڳ درجن کن ئي استعمال ۾ بچيا آهن.[9]

ساڳي نموني جو هڪ سادو، ننڍو ۽ ڇهن ڪنڊن وارو ڊزائن ويانا ۾ اختيار ڪيو ويو. انهن ۾ ولھيلث بيٽز جي 1882ع واري پيٽنٽ ڪيل "تيل وارو نظام" استعمال ڪيو ويندو هو، جنهن ۾ خاص تيل ذريعي بدبو ختم ڪئي ويندي هئي ۽ پاڻيءَ جي نيڪال جي ضرورت نه رهندي هئي.[10] اڄ به لڳ ڀڳ 15 اهڙا پيشاب خانا استعمال ۾ آهن، جڏهن ته هڪ کي بحال ڪري ويانا جي ٽيڪنيڪل ميوزيم ۾ نمائش لاءِ رکيو ويو آهي.[11]

ايمسٽرڊيم جي مرڪز ۾ لڳ ڀڳ 35 پي ڪرل موجود آهن، جيڪي گهمايل ڌاتوءَ جي پردي تي ٻڌل هڪ شخص لاءِ پيشاب خانا آهن. انهن مان ڪي ٻه ماڻهن لاءِ به ٺهيل آهن. موجوده ڊزائن 1916ع ۾ جئان فان ڊير مي تيار ڪيو هو، جڏهن ته سڀئي بچيل نمونا 2008ع ۾ بحال ڪيا ويا.

مختلف شڪلين ۽ ماپن وارا pissoirs، جن مان گهڻا سينگاريل لوهي پينلن وارا آهن، اڄ به برطانيا ۾ ڏسي سگهجن ٿا، خاص طور لنڊن، برمنگهم ۽ برسٽل ۾. والٽر ميڪفارلين جو هڪ شخص لاءِ ٺهيل گهمايل لوهي پيشاب خانو اڃا تائين پلائمائوٿ جي Thorn Park ۾ موجود آهي.[12] ڪيترن کي بحال ڪري کليل فضائي عجائب گهرن ۽ ورثي واري ريلوي لائينن تي منتقل ڪيو ويو آهي.[12]

برطانيا جي ڪجهه نمونن جهڙا سينگاريل مستطيل لوهي pissoirs سڊني، آسٽريليا ۾ 1880ع ۾[13] ۽ ميلبورن ۾ 1903ع کان 1918ع جي وچ ۾ نصب ڪيا ويا. لڳ ڀڳ 40 مان اڄ به 9 پنهنجي اصل جڳهه تي استعمال ۾ آهن، ۽ 1998ع کان نيشنل ٽرسٽ پاران ثقافتي ورثو قرار ڏنا ويا آهن.[14]

تازن سالن ۾ برطانيا ۾ عارضي pissoirs پڻ متعارف ڪرايا ويا آهن، جن ۾ وچئين ٿنڀي جي چوڌاري ڪيترائي کليل پيشاب خانا هوندا آهن.[15][16] عورتن لاءِ پيئيزي نالي عارضي پيشاب خانو سوئٽزرلينڊ ۾ استعمال ڪيو وڃي ٿو.[17]

1990ع واري ڏهاڪي تائين پيرس ۾ گهٽيءَ وارا پيشاب خانا عام نظر ايندا هئا، ۽ 1930ع واري ڏهاڪي ۾ انهن جو تعداد 1,200 کان وڌيڪ هو. اهي غير ملڪي سياحن ۾ به مشهور هئا.[18] پيرس وارا انهن کي ويسپازيئنيس چوندا هئا، جنهن جو نالو رومي شهنشاهه ويسپاسيئن مان ورتل هو. 1990ع کان پوءِ انهن کي سندن بدبو ۽ صفائيءَ جي مسئلن سبب آهستي آهستي سانيسيٽ سان تبديل ڪيو ويو. اڄ شهر ۾ صرف هڪ ويسپاسيئني (بوليورڊ آرگو تي) باقي آهي، جيڪا اڃا تائين باقاعدي استعمال ٿئي ٿي. فرانس جي ٻين شهرن ۽ ڪجهه ٻين ملڪن ۾ به اهڙا پيشاب خانا اڃا موجود آهن.

فلش وارا پيشاب خانا

[سنواريو]

گهڻن عوامي پيشاب خانن ۾ پاڻي سان فلش ڪرڻ وارو نظام هوندو آهي، جيڪو پيشاب کي ٿانوَ مان ڌوئي ڪڍي ٿو ته جيئن بدبو پيدا نه ٿئي. فلش ڪيترن مختلف طريقن سان هلايو وڃي ٿو.

پيشابدانن (Urinals) کي صاف رکڻ واسطي ھر پيالي مٿان ھڪ گئلن واري ٽانڪي استعمال ڪئي ويندي آھي. گھڻي استعمال ٿيندڙ ۽ عام پبلڪ وارين جاين تي پيشابدانن جي قطار واسطي ھڪ کان ٽن گئلن پاڻيءَ جي گنجائش واريون آٽوميٽڪ ٽانڪيون بھتر رھن ٿيون جن ۾ ھڪ منٽ اندر ½ گئلن پاڻيءَ جي رسد جي گنجائش رکي ويندي آھي ۽ انھن ۾ بال والو (Ball valve) ۽ پاڻيءَ جي اٿل (Overflow) جي ضرورت نھ پوندي آھي.[19]

دستي هينڊل

[سنواريو]
پيشاب خاني جو فلش هينڊل

اتر آمريڪا ۾ هن قسم جو فلش عام معيار سمجهيو ويندو آهي. هر پيشاب خاني سان هڪ ننڍڙو هينڊل لڳل هوندو آهي، جنهن کي استعمال ڪندڙ روانو ٿيندي هيٺ ڇڪي فلش هلائيندو آهي. جيڪڏهن ماڻهو هر ڀيري ان کي استعمال ڪن، ته هي نظام تمام ڪارائتو آهي.

پر عملي طور تي ڪيترائي ماڻهو فلش نٿا هلائين، ڇاڪاڻ⁠تہ ڪجهه ماڻهو هينڊل کي هٿ لائڻ کان ڪيٻائين ٿا، خاص ڪري جڏهن اهو ايترو مٿي هجي جو ان کي پير سان به نه هڻي سگهجي.[20]

گهڻي رش وارن هنڌن تي ڪڏهن ڪڏهن پير سان هلندڙ فلش وارا پيشاب خانا به لڳايا ويندا آهن. انهن ۾ فرش تي بٽڻ يا ڀت تي ٽنگ جي ويجهو پيڊل هوندو آهي.

آمريڪنز وِد ڊس ايبلٽيز ايڪٽ موجب فلش والو تيار ٿيل فرش کان 44 inches (110 cm) کان وڌيڪ اوچو نه هجڻ گهرجي. ان کان علاوه، پيشاب خانو فرش کان 17 inches (43 cm) کان وڌيڪ اوچو نه لڳايو وڃي، ۽ ان جو ڪنارو ڊگهو ۽ جهڪيل هجي، جيڪو ڀت کان گهٽ ۾ گهٽ 14 inches (36 cm) ٻاهر نڪتل هجي. اهڙي ترتيب سان ويل چيئر استعمال ڪندڙ آساني سان پيشاب خاني جي ويجهو اچي سگهن ٿا ۽ پيشاب جو وهڪرو مٿي موڙڻ کان سواءِ استعمال ڪري سگهن ٿا.

وقتائتو فلش

[سنواريو]
پيشاب خاني جي پاڻيءَ جي ٽانڪي

يورپ ۽ ڏکڻ آمريڪا ۾ دستي فلش هينڊل عام نه آهن. اتي روايتي طور وقتائتي خودڪار فلش وارو نظام استعمال ٿيندو آهي، جيڪو مقرر وقتن تي پاڻمرادو فلش ڪندو آهي.

پيشاب خانن جي هڪ گروهه کي مٿان لڳل هڪ گڏيل پاڻيءَ جي ٽانڪي سان ڳنڍيو ويندو آهي، جنهن ۾ وقت سنڀاليندڙ نظام هوندو آهي. پاڻي آهستي آهستي ٽانڪي ۾ گڏ ٿيندو رهي ٿو، ۽ جڏهن اهو هڪ مقرر سطح تي پهچي ٿو ته والو کلي ويندو آهي (يا سائيفن ڪم ڪرڻ لڳندو آهي)، جنهن سان ان گروهه جا سڀئي پيشاب خانا هڪ ئي وقت فلش ٿي ويندا آهن. ساڳيو ڪم اليڪٽرانڪ ڪنٽرولرن ذريعي به ڪيو ويندو آهي.

هن نظام ۾ استعمال ڪندڙ کي ڪا ڪارروائي ڪرڻي نه پوندي آهي، پر جڏهن بيت الخلا گهٽ استعمال ٿين، تڏهن پاڻي گهڻو ضايع ٿيندو آهي. انهن ملڪن ۾ ماڻهو خودڪار فلش جا ايترا عادي آهن، جو پاڻي بچائڻ لاءِ دستي فلش لڳائڻ جون ڪوششون گهڻو ڪري ناڪام ٿينديون آهن. ماڻهو سستي يا جراثيمن جي خوف سبب نه، پر صرف ان ڪري فلش نٿا هلائين، جو اها سندن عادت نه هوندي آهي.

پاڻي جي بچت لاءِ، ڪجهه وقتائتي فلش وارن نظامن ۾ پاڻي بچائڻ وارو اوزار لڳايو ويندو آهي. ٽانڪي کي هڪ غيرفعال انفرا ريڊ سينسر سان ڳنڍيو ويندو آهي، جيڪو پيشاب خاني جي استعمال نه ٿيڻ جي صورت ۾ ٽانڪي ڀرڻ بند ڪري ڇڏيندو آهي. هي سينسر ڀت يا ڇت تي لڳل هوندو آهي ۽ پيشاب خانن جي سامهون ٿيندڙ حرڪت کي سڃاڻيندو آهي.

دروازي سان ڪنٽرول ٿيندڙ فلش

[سنواريو]

هي نظام گهڻو ڪري ايشيائي ملڪن ۾ استعمال ٿيندو آهي. اهو پاڻي بچائڻ وارو هڪ پراڻو خودڪار فلش نظام آهي، جيڪو فقط تڏهن ڪم ڪندو آهي جڏهن عوامي بيت الخلا استعمال ڪيو وڃي.

دروازي جي فريم ۾ هڪ پش بٽڻ لڳل هوندو آهي، جيڪو هر ڀيري دروازو کلڻ تي سڀني پيشاب خانن جا فلش والوز هلائي ڇڏيندو آهي. جيتوڻيڪ اهو هر هڪ پيشاب خاني جي الڳ استعمال کي سڃاڻي نٿو سگهي، پر جڏهن پيشاب خانا استعمال نه ٿي رهيا هجن، تڏهن به پاڻي جي غيرضروري ضايع ٿيڻ کان بچائيندي مناسب فلش مهيا ڪري ٿو.

هن طريقي ۾ اسپرنگ سان هلندڙ خودڪار دروازو بند ڪندڙ ضروري هوندو آهي، ڇاڪاڻ⁠تہ فلش وارو نظام فقط دروازو کلڻ وقت ئي ڪم ڪندو آهي.

ٻئي طريقي ۾ دروازي سان ڳنڍيل فلش وارو نظام دروازو کلڻ جي واقعن کي ڳڻيندو آهي، ۽ جڏهن دروازو مقرر تعداد ۾ کلي، تڏهن فلش هلندو آهي. رات جو جڏهن دروازو نه کلندو آهي، تڏهن فلش به نه هلندو آهي.

خودڪار فلش

[سنواريو]
خودڪار فلش والو سان پيشاب خانو
ڊگهي ايڪسپوژر واري تصوير ۾ سينسر جي سڃاڻپ واري حد ڏيکاريل آهي

خودڪار فلش والوز اڳين طريقن جا ڪيترائي مسئلا حل ڪن ٿا، ۽ اڄڪلهه دنيا جي نون منصوبن ۾ وڏي پيماني تي استعمال ٿين ٿا.

هڪ سانچو:Dubious span انفرا ريڊ سينسر سڃاڻي ٿو ته پيشاب خانو استعمال ٿيو آهي يا نه. جڏهن ڪو ماڻهو ان جي سامهون بيهي پوءِ هٽي وڃي ٿو، ته سينسر فلش کي هلائي ٿو. عام طور تي هڪ ننڍڙو دستي بٽڻ به هوندو آهي، جيئن سينسر خراب ٿيڻ جي صورت ۾ هٿ سان فلش ڪري سگهجي.

خودڪار فلش وارو نظام پراڻن پيشاب خانن ۾ به لڳائي سگهجي ٿو. دستي هينڊل وارن والوز جي جاءِ تي خودمختيار اليڪٽرانڪ والوز لڳايا ويندا آهن، جيڪي گهڻو ڪري بيٽري سان هلندا آهن، تنهنڪري نئين برقي وائرنگ جي ضرورت نه پوندي آهي.

پراڻن وقتائتي فلش وارن نظامن ۾ به اهڙو اوزار شامل ڪري سگهجي ٿو، جيڪو ڪمري ۾ مجموعي استعمال جي بنياد تي ٽانڪي ڏانهن پاڻيءَ جي وهڪري کي سنڀالي. اهو هر پيشاب خاني لاءِ الڳ خودڪار فلش فراهم نٿو ڪري، پر سڄي نظام لاءِ فقط هڪ اوزار لڳائڻ سبب اهو سستو ۽ آسان حل آهي.

خودڪار فلش کي غلط نموني هلڻ کان بچائڻ لاءِ گهڻا انفرا ريڊ سينسر گهٽ ۾ گهٽ ڏهه سيڪنڊن تائين ماڻهوءَ جي موجودگي محسوس ٿيڻ ضروري سمجهن ٿا، جيئن ڪو ماڻهو صرف سامهون بيهي رهيو هجي. ان سان جيڪڏهن ڪو ماڻهو صرف اڳيان لنگهي وڃي ته قطار ۾ لڳل سڀ پيشاب خانا هڪ ئي وقت فلش نه ڪندا.

عام طور خودڪار فلش وارو نظام ماڻهوءَ جي سينسر واري حد کان ٻاهر وڃڻ جو انتظار ڪندو آهي، پوءِ فلش هلائيندو آهي. اهڙي طرح ان نظام ۾ انهن سينسرن جي ڀيٽ ۾ گهٽ پاڻي استعمال ٿيندو آهي، جيڪي ماڻهوءَ جي موجودگي دوران مسلسل فلش هلائيندا رهن ٿا.

خاص پيشاب خانا

[سنواريو]

عورتن لاءِ تيار ڪيل پيشاب خانا

[سنواريو]
اصل مضمون جي لاءِ ڏسو عورتن جو پيشاب خانو

اولهه جي ملڪن ۾ عورتن کي عام طور ويهي يا اُڪڙون ويهي پيشاب ڪرڻ سيکاريو ويندو آهي. تنهنڪري گهڻيون عورتون اهو نه ڄاڻنديون آهن ته بيهي پيشاب جي وهڪري کي اهڙي نموني هدايت ڪري سگهجي ٿي، جيئن بيهي استعمال ٿيندڙ پيشاب خاني لاءِ گهربل هوندو آهي. انهيءَ سبب عورتن لاءِ ڪيترن ئي قسمن جا خاص پيشاب خانا تيار ڪيا ويا آهن، جن ۾ استعمال ڪندڙ کي پيشاب جي وهڪري جو رخ مقرر ڪرڻ جي ضرورت نٿي پوي. نظرياتي طور تي، اهڙي پيشاب خاني کي استعمال ڪندڙ عورت ان جي سامهون پٺيءَ واري پاسي کان اُڪڙون ويهي آسانيءَ سان استعمال ڪري سگهي ٿي، بغير ان جي ته پيشاب جي وهڪري کي نشانو بڻائڻ جي ڪوشش ڪري.

فن ۽ رابطي وارا پيشاب خانا

[سنواريو]

Kisses! هڪ تڪراري پيشاب خانو آهي، جيڪو هالينڊ جي عورت ڊزائنر ميڪي فان اسڪائنڊل تيار ڪيو. ان جي شڪل ڳاڙهن چپن جي کليل جوڙي جهڙي آهي.[21]

مارچ 2004ع جي شروعات ۾ نيشنل آرگنائيزيشن فار وومين (NOW) ان وقت اعتراض ڪيو، جڏهن ورجن ائٽلانٽڪ فيصلو ڪيو ته اهي پيشاب خانا جان ايف. ڪينيڊي بين الاقوامي هوائي اڏي، نيويارڪ شهر ۾ پنهنجي ورجن ائٽلانٽڪ ڪلب هائوس ۾ نصب ڪيا وڃن.[22] عورتن جي ڪيترين ئي ناراض فون ڪالن کان پوءِ ورجن ائٽلانٽڪ جي نائب صدر جان ريورڊن، تنظيم کان معافي ورتي.[23] احتجاج ڪندڙن جو خيال هو ته هن ڊزائن جو تعلق زباني جنسي عمل يا يورولاگنيا سان آهي، ۽ سندن شڪايت هئي ته اهي پيشاب خانا عورتن بابت امتيازي رويو ظاهر ڪن ٿا. نيدرلينڊ ۾ ميڪڊونلڊز جي هڪ ريسٽورنٽ به هڪ گراهڪ جي شڪايت کان پوءِ، جيڪا آمريڪا ۾ ڪمپني جي مرڪزي آفيس تائين پهتي، اهي پيشاب خانا هٽائي ڇڏيا.[حوالو گهربل]

ڪيترن ئي ملڪن ۾ اهڙا رابطي وارا پيشاب خانا (Interactive urinals) به تيار ڪيا ويا آهن، جيڪي پيشاب دوران استعمال ڪندڙ کي وندر فراهم ڪن ٿا. انهن مان هڪ مثال جاپاني ڪمپني سيگا جو تيار ڪيل ٽوائلٽ (Toylet) وڊيو راندين وارو نظام آهي، جنهن ۾ استعمال ڪندڙ پنهنجي پيشاب جي وهڪري وسيلي پردي تي هلندڙ راند کي ڪنٽرول ڪري سگهي ٿو.[24]

عارضي پيشاب خانا

[سنواريو]

فوجي ڪاررواين، جهڙوڪ ڪوريا جي جنگ، ويٽنام جي جنگ ۽ آپريشن ڊيزرٽ اسٽارم دوران، عارضي پيشاب خاني طور پيشاب جون نليون (Piss tubes) استعمال ڪيون وينديون هيون. انهن کي ٺاهڻ لاءِ سپاهي سخت نليءَ جي هڪ پڇاڙيءَ تي اُلٽي ٿيل هڪ ڀيرو استعمال ٿيندڙ پاڻيءَ جي بوتل لڳائيندا هئا ۽ ٻي پڇاڙي زمين ۾ دفن ڪندا هئا. بوتل جو ترو ڪڍي ان کي ڪونڊي جي شڪل ڏني ويندي هئي، جيڪا مناسب اوچائيءَ تي رهندي هئي. پيشاب سڌو زمين ۾ جذب ٿي ويندو هو، ۽ جڏهن اها جاءِ ڀرجي ويندي هئي ته اوزار کي ٻي هنڌ منتقل ڪيو ويندو هو.[حوالو گهربل]

گاڏين ۾

[سنواريو]

2008ع تائين جهاز ٺاهيندڙ ڪمپني ايئربس پنهنجي گراهڪن کي ايئربس اي 380 جهازن ۾ پيشاب خانا لڳائڻ جو اختيار ڏيڻ لڳي هئي.[25]

وضاحت

[سنواريو]
ويانا، آسٽريا ۾ مردن جي عوامي بيت الخلا ۾ رازداري واريون ورهاڱيون رکندڙ پيشاب خانو
قطار ۾ لڳل سينسر سان هلندڙ پيشاب خانن جو عام بندوبست، جن جي وچ ۾ ڪا ورهاڱي نه آهي

بيهي پيشاب ڪرڻ وارو پيشاب خانو (Urinal) اهڙي شخص لاءِ آسان ۽ مناسب آهي، جنهن وٽ پيشاب بيهي ڪرڻ لاءِ تناسل يا ٻيو مناسب جسماني وسيلو هجي. ان جي استعمال لاءِ عمر جي ڪا حد مقرر نه آهي، ۽ مرد ۽ ڇوڪرا هر عمر ۾ عام طور تي پيشاب خانو استعمال ڪندا آهن. عورتن لاءِ پيشاب خانو پڻ موجود آهن، پر اهي عام ناهن.

گهڻي رش وارن عوامي بيت الخلائن ۾ پيشاب خانا ڪارڪردگي وڌائڻ لاءِ لڳايا ويندا آهن. عام فلش بيت الخلا جي ڀيٽ ۾ انهن جو استعمال وڌيڪ تيز ۽ وڌيڪ صفائي وارو هوندو آهي، ڇاڪاڻ⁠تہ پيشاب خاني ۾ فضلي جا جراثيم موجود نه هوندا آهن، نه ئي اضافي دروازن، ڪلفن يا سيٽن کي هٿ لڳائڻو پوندو آهي. پيشاب خانن جو باقاعده استعمال بيت الخلا جي خانن کي وڌيڪ صاف ۽ انهن ماڻهن لاءِ دستياب رکي ٿو، جن کي رفع حاجت ڪرڻي هجي. پيشاب خانو گهٽ جاءِ والاريندو آهي، بناوت ۾ سادو هوندو آهي، ۽ فلش بيت الخلا جي ڀيٽ ۾ هر فلش تي گهٽ پاڻي استعمال ڪندو آهي، يا ڪڏهن پاڻي جي ضرورت ئي نه هوندي آهي. گهڻا پيشاب خانا عام طور هڪ ئي پاڻي جي فراهمي ۽ نيڪال واري پائپ سان لڳايا ويندا آهن. ڊگهن ۽ ننڍن قد وارن استعمال ڪندڙن جي سهولت لاءِ اهي مختلف اوچائين تي پڻ لڳايا ويندا آهن.

عوامي پيشاب خانن ۾ عام طور هڪ پلاسٽڪ جي ڄاري لڳل هوندي آهي، جنهن ۾ ضرورت موجب خوشبوءِ پيدا ڪندڙ پيشاب خاني جي خوشبوءِ وارو بلاڪ يا "يورينل ڪيڪ" رکيو ويندو آهي. هن ڄاري جو مقصد سخت شين (جهڙوڪ سگريٽ جو ٽڪرو، فضلو، چيونگ گم يا ڪاغذ) کي نيڪال واري نظام ۾ وڃڻ کان روڪڻ آهي، جيئن پائپن ۾ رڪاوٽ پيدا نه ٿئي. ڪجهه ريسٽورنٽن، شراب خانن ۽ ڪلبن ۾ پيشاب خانن ۾ برف به وڌي ويندي آهي، جيڪا بدبو ختم ڪرڻ واري بلاڪ جهڙو ئي ڪم ڪندي آهي، پر بدبودار ڪيميائي مادا استعمال ڪرڻ کان سواءِ.

بندوبست

[سنواريو]
فرش تائين وڌايل پيشاب خانا، جيڪي هر قد جي استعمال ڪندڙن لاءِ مناسب آهن

جاءِ جي بچت ۽ معاشي سهولت جي ڪري پيشاب خانا عام طور الڳ خانن اندر نصب نه ڪيا ويندا آهن. عورتن جي عوامي بيت الخلائن جي ابتڙ، جتي پيشاب خانا نه هوندا آهن، مردن جي بيت الخلائن ۾ وسيلن جي وڌيڪ ڪارائتي استعمال لاءِ پيشاب ڪرڻ وقت ٻين استعمال ڪندڙن جي نظر ۾ بيهڻو پوندو آهي. تازن سالن ۾ ڪجهه ملڪن ۾ پيشاب خانن جي وچ ۾ ورهاڱيون يا پردا لڳائڻ جو رواج وڌيو آهي، جيئن پيشاب ڪرڻ دوران اتفاقي طور جسم ظاهر ٿيڻ جا امڪان ختم ٿين.

گهڻي گنجائش وارن عوامي بيت الخلائن ۾ پيشاب خانا عام طور هڪ يا وڌيڪ قطارن ۾، دروازي جي سامهون لڳايا ويندا آهن، جيئن استعمال ڪندڙن جون پٺيون اندر ايندڙ ماڻهن ڏانهن هجن. اڪثر ڊگهي قطار جي هڪ پڇاڙيءَ تي هڪ يا ٻه پيشاب خانا ٻين کان هيٺ لڳايا ويندا آهن، جيڪي معذور ماڻهن يا انهن لاءِ هوندا آهن، جيڪي عام اوچائي وارن پيشاب خانن تائين آسانيءَ سان نه پهچي سگهن. اهڙين جڳهن تي، جتي مختلف قد جا ماڻهو هجن، جهڙوڪ اسڪول، فرش تائين وڌايل پيشاب خانا لڳايا ويندا آهن، جيئن هر قد وارو شخص ڪنهن به پيشاب خاني کي استعمال ڪري سگهي.

الڳ الڳ پيشاب خانن بدران نالي نما (Trough) پيشاب خانا به لڳايا ويندا آهن. انهن کي هڪ ئي وقت ڪيترائي ماڻهو استعمال ڪري سگهن ٿا، پر انهن ۾ رازداري تمام گهٽ هوندي آهي. اهي گهڻو ڪري انهن هنڌن تي لڳايا ويندا آهن، جتي مختصر وقت لاءِ تمام گهڻي گهرج پيدا ٿئي، جهڙوڪ اسڪول، موسيقي ميلا، ناٽڪ، راندين جا اسٽيڊيم، ڊسڪو، ناچ گهر ۽ ڪنوينشن هال.

ماضي ۾ پيشاب خانا رڳو واپاري يا اداري وارين عمارتن ۾ لڳايا ويندا هئا، پر هاڻي اهي خانگي گهرن لاءِ به موجود آهن. گهڻن رهواسين وارن گهرن ۾ اهي پاڻي جي وڏي بچت ڪن ٿا ۽ پيشاب جي ڦڙن جي موٽ (Splash back) کي گهٽائين ٿا، جنهن سان صفائي ڪرڻ وڌيڪ آسان ٿي وڃي ٿو.

پاڻي کان سواءِ پيشاب خانا

[سنواريو]

1990ع واري ڏهاڪي کان مارڪيٽ ۾ اهڙا پيشاب خانا موجود آهن، جيڪي پاڻي استعمال ئي نٿا ڪن. انهن کي پاڻي کان سواءِ پيشاب خانا (واٽرليس يورنلس) يا بغير فلش وارا پيشاب خانا (فلشليس يورينلس) چيو ويندو آهي.

پهريون پاڻي کان سواءِ پيشاب خانو اوڻيهين صديءَ جي آخر ۾ جرمن-آسٽريائي موجد ولهيلم بيٽز تيار ڪيو، جنهن تيل تي ٻڌل هڪ سائيفن استعمال ڪيو، جنهن ۾ يورينول نالي مايع استعمال ٿيندو هو.

پاڻي کان سواءِ پيشاب خانا هر سال في پيشاب خانو تقريباً 15,000 and 45,000 US gallons (57,000 and 170,000 L) پاڻي بچائي سگهن ٿا، جنهن جو دارومدار ان ڳالهه تي آهي ته مقابلي لاءِ استعمال ٿيندڙ پاڻيءَ سان فلش ٿيندڙ پيشاب خانو هر فلش ۾ ڪيترو پاڻي استعمال ڪري ٿو ۽ روزانو ڪيترا ڀيرا استعمال ٿئي ٿو. مثال طور، هي انگ اکر ان مفروضي تي ٻڌل آهن ته هڪ پيشاب خانو هر ڪاروباري ڏينهن ۾ 40 کان 120 ڀيرا استعمال ٿئي.[26]

پاڻي کان سواءِ پيشاب خانا خالص ۽ بنا پاڻيءَ سان ملايل پيشاب گڏ ڪرڻ جي سهولت ڏين ٿا، جنهن کي ڀاڻ طور استعمال ڪري سگهجي ٿو.[27]

بدبوءَ تي ضابطو

[سنواريو]

1991ع ۾ واٽرليس ڪمپني پاران متعارف ڪرايل پاڻي کان سواءِ پيشاب خانن[28] ۽ 2001ع ۾ فالڪن واٽر فري ٽيڪنالاجيز، سلون والو ڪمپني ۽ ڊوراوِٽ جي ماڊلن ۾ پاڻيءَ بدران هڪ خاص سيل ڪندڙ مايع سان ڀريل ٽريپ ڪارٽريج استعمال ڪيو ويندو آهي. هي مايع، جيڪو پاڻيءَ کان هلڪو هوندو آهي، يو شڪل واري موڙ ۾ گڏ ٿيل پيشاب جي مٿاڇري تي تري ويندو آهي ۽ بدبوءَ کي هوا ۾ نڪرڻ کان روڪيندو آهي. ڪارٽريج ۽ سيل ڪندڙ مايع کي وقت بوقت تبديل ڪرڻ ضروري هوندو آهي.

پاڻي کان سواءِ پيشاب خانا اهڙو نيڪال وارو نظام به استعمال ڪري سگهن ٿا، جيڪو بدبوءَ کي اندر ئي ڦاسائي ڇڏي، جنهن سان بيت الخلا ۾ عام طور محسوس ٿيندڙ بدبو پيدا نه ٿيندي.[حوالو گهربل] بدبو ختم ڪرڻ جو هڪ ٻيو طريقو ڪاروما ڪمپني متعارف ڪرايو، جنهن پنهنجي پاڻي کان سواءِ پيشاب خانن ۾ پيشاب خاني جي خوشبودار گولي لڳائي، جيڪا استعمال دوران سرگرم ٿي ويندي هئي.[حوالو گهربل]

بدبوءَ تي ضابطو رکڻ لاءِ ڪجهه پاڻي کان سواءِ پيشاب خانن ۾ سادي هڪ طرفي والوز به استعمال ٿيندا آهن، جيڪي يا ته چپٽي رٻڙ جي نليءَ تي ٻڌل هوندا آهن (جيڪا پيشاب وهي وڃڻ وقت کلي ويندي آهي) يا وري سليڪون جي ٻن پردن تي مشتمل هوندا آهن. پهريون نظام جرمني جي ڪمپني ڪيراماگ جي پاڻي کان سواءِ پيشاب خاني (سينٽارس ماڊل) ۾ استعمال ٿئي ٿو،[29] جڏهن ته ٻيو نظام ڏکڻ آفريڪا جي ڪمپني ايڊيڪام طرفان ايڪو سميل اسٽاپ جي نالي سان مارڪيٽ ۾ آندو ويو.[30]

استعمال

[سنواريو]

پاڻي کان سواءِ پيشاب خانا گهڻي رش وارن هنڌن تي، انهن جڳهن تي جتي پاڻيءَ جي فراهمي ڏکيو هجي، يا جتي پاڻي جي بچت گهربل هجي، اتي لڳائي سگهجن ٿا.

جرمني ۾ 2009ع کان پوءِ اهڙا پيشاب خانا ڪافي عام ٿي ويا آهن، ۽ اهي هوٽلن، سئنيما گهرن، شاهراهن جي آرامگاهن، ريلوي اسٽيشنن ۽ ٻين ڪيترين ئي جڳهن تي ڏسي سگهجن ٿا. اندازو لڳايو ويو ته 2009ع ۾ جرمني ۾ لڳ ڀڳ 60 لک پيشاب خانا هئا، جن مان تقريباً هڪ لک پاڻي کان سواءِ هئا.[31]

آسٽريليا جي شهر برسبين ۾ 2005ع کان 2008ع تائين سخت پاڻيءَ جون پابنديون لاڳو ٿيڻ سبب شهري انتظاميا ڪيترن هنڌن تي پاڻي سان فلش ٿيندڙ پيشاب خانن کي پاڻي کان سواءِ پيشاب خانن سان تبديل ڪرڻ جو حڪم ڏنو. اڄڪلهه برسبين ۾ پاڻيءَ سان فلش ٿيندڙ پيشاب خانا گهٽ ئي ڏسڻ ۾ اچن ٿا.[حوالو گهربل]

تنصيب ۽ سار سنڀال

[سنواريو]

پاڻي کان سواءِ پيشاب خانن جي نيڪال وارين پائيپن جي قطر، ڍلان ۽ مواد جي چونڊ صحيح نموني ٿيڻ گهرجي، جيئن پائيپن ۾ اسٽرووائيٽ (پيشاب جو پٿر) ۽ ڪيلشيم فاسفيٽ جي تهه نه جمي، جيڪا بندش پيدا ڪري سگهي ٿي ۽ مهانگين مرمتن جو سبب بڻجي سگهي ٿي.[27]

پاڻي سان نه ملايل پيشاب ڌاتن (اسٽينليس اسٽيل کان سواءِ) لاءِ زنگ آور هوندو آهي، تنهنڪري پيشاب جي نيڪال لاءِ عام طور پلاسٽڪ جون پائيپون وڌيڪ مناسب سمجهيون وينديون آهن.[27]

گهڻا پاڻي کان سواءِ پيشاب خانا پاڻ مٿاڇري تي بدبودار داغ پوڻ کان نٿا روڪين، تنهنڪري انهن ۽ سندن چوڌاري واري حصي جي باقاعده صفائي اڃا به ضروري هوندي آهي. جيڪڏهن ٺاهيندڙ جي هدايتن مطابق سار سنڀال ڪئي وڃي ته بهتر نموني تيار ڪيل پاڻي کان سواءِ پيشاب خانا، پاڻي سان فلش ٿيندڙ پيشاب خانن کان وڌيڪ بدبو پيدا نٿا ڪن. بهرحال، ڪجهه بدبو روڪڻ وارا اوزار ٻين جي ڀيٽ ۾ ڊگهي عرصي تائين بهتر ڪم ڪن ٿا. ٺاهيندڙ جي هدايتن موجب، هر قسم جي پاڻي کان سواءِ پيشاب خاني ۾ بدبو روڪڻ واري اوزار جي باقاعده ۽ مڪمل سار سنڀال ضروري هوندي آهي.

آمريڪا ۾ صورتحال

[سنواريو]

1994ع کان آمريڪي وفاقي قانون موجب هڪ فلش ۾ هڪ گيلن کان وڌيڪ پاڻي استعمال ڪرڻ جي اجازت ناهي. آمريڪي ماحولياتي تحفظ واري اداري (EPA) جو اندازو آهي ته هڪ عام پيشاب خانو روزانو لڳ ڀڳ 20 ڀيرا فلش ڪيو ويندو آهي، جنهن سان ساليانو پاڻيءَ جو اوسط استعمال 7,300 US gallons (28,000 L) ٿئي ٿو.[32]

آمريڪي عمارت سازي جي ضابطن تحت ميڪانيڪي ٽريپن جي اجازت نه آهي،[حوالو گهربل] جيتوڻيڪ ٻين ڪيترن ملڪن ۾ انهن جي اجازت ڏني ويندي آهي.

شروعاتي دور ۾ پلمبرن جي مزدور يونين پاڻي کان سواءِ پيشاب خانن جي مخالفت ڪئي، ڇاڪاڻ⁠تہ انهن جو خيال هو ته اهي صحت ۽ حفاظت لاءِ خطرو آهن، پر بعد ۾ سائنسدانن جي تحقيق انهن خدشن کي رد ڪري ڇڏيو. جڏهن ٺاهيندڙن کي ضابطن ۾ تبديلي ڪرائڻ ۾ مخالفت ملي، تڏهن هڪ سمجهوتو ڪيو ويو. يونيفارم پلمبنگ ڪوڊ ۾ ترميم ڪري اجازت ڏني وئي ته پاڻي کان سواءِ پيشاب خانا لڳايا وڃن، پر انهن جي پٺيان مستقبل لاءِ غيراستعمال ٿيل پاڻيءَ جون لائينون به موجود هجن.[33] اهڙي طرح جيڪڏهن مستقبل ۾ پاڻي کان سواءِ ماڊل غيرمطمئن ثابت ٿين، ته روايتي پاڻي سان فلش ٿيندڙ پيشاب خانا ٻيهر لڳائي سگهجن.

مارچ 2006ع ۾ ايسوسيئيٽيڊ پريس خبر ڏني ته فلاڊيلفيا جي پلمبر يونين ناراض ٿي وئي، ڇاڪاڻ⁠تہ ڊولپر لبرٽي پراپرٽي ٽرسٽ ڪامڪاسٽ سينٽر ۾ پاڻي کان سواءِ پيشاب خانا لڳائڻ جو فيصلو ڪيو هو. يونين جو خيال هو ته ان سان سندن روزگار گهٽجي ويندو، جڏهن ته ڊولپر جو چوڻ هو ته هن فيصلي سان شهر جا هر سال 1,600,000 US gallons (6,100,000 L) پاڻي بچندو.[34]

فيبروري 2010ع ۾ ڪيليفورنيا ماحولياتي تحفظ وارو ادارو پنهنجي هيڊڪوارٽر مان 2003ع ۾ لڳايل پاڻي کان سواءِ پيشاب خانا هٽائي ڇڏيا، ڇاڪاڻ⁠تہ انهن بابت سوين شڪايتون مليون، جن ۾ بدبو ۽ فرش تي پيشاب جا ڦڙا شامل هئا.[35] عملدارن موجب مسئلي جو بنيادي سبب عمارت جي موجوده پلمبنگ نظام سان انهن جي غيرمطابقت هئي.[36]

گهٽيءَ وارا پيشاب خانا

[سنواريو]

ڪجهه هنڌن تي پيشاب خانا عوامي رستن، فٽ پاٿن يا عوامي هنڌن جهڙوڪ پارڪن ۾ به نصب ڪيا ويندا آهن. اهڙن پيشاب خانن ۾ رازداري برقرار رکڻ لاءِ ورهاڱا يا پردا لڳل هوندا آهن، ۽ ڪجهه مڪمل طور بند جوڙجڪ وارا هوندا آهن. انهن ۾ پاڻيءَ سان فلش ڪرڻ وارو نظام هجي به سگهي ٿو ۽ نه به. پهريان پيسوار 1830ع واري ڏهاڪي ۾ پيرس ۾ نصب ڪيا ويا، ۽ پوءِ آهستي آهستي اهو تصور ٻين يورپي شهرن ۾ به مقبول ٿيو. 1930ع واري ڏهاڪي ۾، جڏهن رڳو پيرس ۾ اهڙن پيشاب خانن جو تعداد هڪ هزار کان وڌيڪ هو، تڏهن اهي پنهنجي عروج تي هئا. بعد ۾ ٻنهي جنسن لاءِ گڏيل سهولتن کي ترجيح ڏيڻ سبب اهي تاريخي پيشاب خانا آهستي آهستي ختم ٿيندا ويا. 21هين صديءَ ۾ ڪجهه هنڌن تي مردن جي عوامي هنڌن تي پيشاب ڪرڻ کي ٻيهر مسئلو سمجهيو ويو، جنهن کان پوءِ جديد طرز جا گهٽيءَ وارا پيشاب خانا ٻيهر نصب ڪيا ويا. نيدرلينڊ جي مختلف شهرن ۾ شرابي ماڻهن طرفان عوامي هنڌن تي پيشاب ڪرڻ کي گهٽائڻ لاءِ حڪمت عملي سان گهٽيءَ وارا پيشاب خانا نصب ڪيا ويا آهن. ايمسٽرڊيم ۾ تاريخي پيشاب خانن جو سڀ کان وڏو مجموعو موجود آهي، جتي شهر جي مرڪز ۾ لڳ ڀڳ 30 پلاسڪرُل (Plaskrul) موجود آهن، جيڪي بغير فلش وارا پيشاب خانا آهن ۽ انهن جي چوڌاري وڪريل رازداريءَ واري اسڪرين لڳل هوندي آهي. تازن سالن ۾ اهڙا پيشاب خانا به نصب ڪيا ويا آهن، جيڪي ڏينهن جو يا خاص تقريبن کان سواءِ زمين اندر لهي ويندا آهن، جيئن ضرورت نه هئڻ وقت جاءِ بچائي سگهجي. بند حالت ۾ اهي فٽ پاٿ تي وڏي مين هول جي ڍڪ وانگر نظر ايندا آهن. اهڙا زمين اندر لهي ويندڙ ماڊل، جهڙوڪ ڊچ ڪمپني يوريلفٽ جا ٺاهيل، برطانيه ۽ ٻين ملڪن ۾ پڻ استعمال ٿين ٿا. رات جو جڏهن بار کليل هوندا آهن ته اهي زمين مان مٿي نڪري ايندا آهن، ۽ بار بند ٿيڻ کان ڪجهه وقت پوءِ ٻيهر زمين اندر هليا ويندا آهن، جنهن سبب ڏينهن جي وقت ماڻهن کي نظر نٿا اچن.

پلاسٽڪ جو هلندڙ ڦرندڙ پيشاب خانو، جيڪو روايتي پورٽبل بيت الخلا جي ڀرسان لڳل آهي. ان جا چار پاسا هڪ ئي وقت چار ماڻهن کي استعمال ڪرڻ جي سهولت ڏين ٿا.

فلپائن ۾ ماريڪينا اهو پهريون شهر هو، جتي 1990ع واري ڏهاڪي جي آخر ۾ گهٽيءَ وارا پيشاب خانا نصب ڪيا ويا. جڏهن ماريڪينا جو ميئر باياني فرناندو ميٽروپوليٽن منيلا ڊولپمينٽ اٿارٽي جو چيئرمين مقرر ٿيو، تڏهن هن ميٽرو منيلا جي ٻين علائقن ۾ به گهٽيءَ وارا پيشاب خانا نصب ڪرايا.[حوالو گهربل]

حوالا

[سنواريو]
  1. ↑ "urinal". Cambridge Advanced Learner's Dictionary & Thesaurus. Cambridge University Press. 30 December 2017 تي حاصل ڪيل.
  2. ↑ ڪتاب: عمارت سازي ؛ ليکڪ: ضياءين انصاري؛ ايڊيشن:1990؛ پبلشر: سنڌي ادبي بورڊ، ڄامشورو، سنڌ.
  3. ↑ Fierro, Alfred (1996). Histoire et dictionnaire de Paris. Robert Laffont. ص. 1177. ISBN 2-221-07862-4.
  4. ↑ Pike, David L. (2005). Subterranean Cities: The World Beneath Paris and London, 1800-1945. Cornell University Press. ص. 234. ISBN 978-0-801-47256-5.
  5. 1 2 Kearney, Peter (1985). The Glasgow Cludgie. Newcastle: People's Publications. ص. 14–15. ISBN 978-0906917145.
  6. ↑ Juarez, Lucia (1 December 2014). "Documenting Scottish Architectural Cast Iron in Argentina" (en ۾). ABE Journal 5 (5). doi:10.4000/abe.821. ISSN 2275-6639.
  7. ↑ Bagamery, Anne (10 June 2018). "'Wild peeing' on the nose as authorities crack down in Paris". ABC News (Australia). Australian Broadcasting Corporation. 10 June 2018 تي حاصل ڪيل.
  8. ↑ Bärthel, Hilmar (2000): "Tempel aus Gusseisen: Urinale, Café Achteck und Vollanstalten", Berlinische Monatsschrift Heft 11
  9. ↑ "Café Achteck - Berlin's Green Pissoir". Berlin Love (آمريڪي انگريزي ۾). 2017-11-13. اصل نسخو مان 2 November 2019 تي محفوظ ڪيل. 2019-11-02 تي حاصل ڪيل.
  10. ↑ "Wiens letzte Öl-Klos werden saniert". wien.orf.at (جرمن ۾). 2017-11-14. 2019-11-02 تي حاصل ڪيل.
  11. ↑ "Wiener Pavillon Pissoir, 1908 – Technisches Museum Wien". www.technischesmuseum.at. 2019-11-02 تي حاصل ڪيل.
  12. 1 2 "street urinals". Heritage Group. اصل نسخو مان 28 November 2019 تي محفوظ ڪيل. 2019-11-02 تي حاصل ڪيل.
  13. ↑ "Cast Iron Urinal | Heritage NSW". apps.environment.nsw.gov.au. 2021-05-18 تي حاصل ڪيل.
  14. ↑ "Cast Iron Street Urinals - Group". Victorian Heritage Database.
  15. ↑ "The Pee Pod - the place to pee in Milton Keynes!". BBC News, 15 June 2010.
  16. ↑ "Edinburgh to trial 'pee pod' street urinals". BBC News, 24 November 2010.
  17. ↑ Salzmann, Claudia. "Frauen-Pissoir: Kein leichtes Unterfangen". Berner Zeitung, 18 July 2011 (in جرمن).
  18. ↑ Harvey A. Levenstein, We'll Always Have Paris: American Tourists in France since 1930, Chicago: University of Chicago, 2004, ISBN 9780226473789, p. 31.
  19. ↑ ڪتاب: عمارت سازي ؛ ليکڪ: ضياءين انصاري؛ ايڊيشن:1990؛ پبلشر: سنڌي ادبي بورڊ، ڄامشورو
  20. ↑ With public sit-down toilets, users often kick the flush lever to avoid the perceived or real possibility of infection from touching it.
  21. ↑ Kisses! آرڪائيو ڪيا ويا 21 March 2006 حوالو موجود آهي وي بيڪ مشين.. Bathroom-mania.com.
  22. ↑ "Tell Virgin Atlantic: There's Nothing 'Fun' About Exploiting Women". National Organization for Women. 18 March 2004. اصل نسخو مان 29 April 2013 تي محفوظ ڪيل. 23 April 2006 تي حاصل ڪيل.
  23. ↑ "Outrageous Interruptus: NOW Cheers Decision to Abandon Sexist Urinals" (Press release). National Organization for Women. 19 March 2004. اصل نسخو مان 18 April 2006 تي محفوظ ڪيل. 23 April 2006 تي حاصل ڪيل.
  24. ↑ Geere, Duncan. (6 January 2011). "'Toylet' Games in Japan's Urinals". Wired. Wired UK. 20 January 2011 تي حاصل ڪيل.
  25. ↑ Aimée Turner (10 April 2008). "A380 male urinals to become 'bog standard'". Flight International.
  26. ↑ "Going Green Pays Off", Buildings magazine, July 2004
  27. 1 2 3 von Münch, E., Winker, M. (2011). Technology review of urine diversion components – Overview on urine diversion components such as waterless urinals, urine diversion toilets, urine storage and reuse systems. Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit (GIZ) GmbH, Chapter 4
  28. ↑ "XLerator Hand Dryer – Top Ten". 5 February 2014 تي حاصل ڪيل.
  29. ↑ von Münch, E., Winker, M. (2011). Worldwide listing of suppliers for waterless urinals – Appendix 1 for technology review of urine diversion components. Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit (GIZ) GmbH
  30. ↑ von Münch, E., Dahm, P. (2009). Waterless Urinals – A Proposal to Save Water and Recover Urine Nutrients in Africa. 34th WEDC International Conference, اديس ابابا, ايٿوپيا
  31. ↑ Oeko-Innovationen: Wasserlose Urinale. Kein Wasserverbrauch und mehr Hygiene آرڪائيو ڪيا ويا 2025-06-23 حوالو موجود آهي وي بيڪ مشين. (in German), 2009
  32. ↑ "WaterSense Labeled Flushing Urinals". Epa.gov. 22 December 2008. اصل نسخو مان 2 April 2010 تي محفوظ ڪيل. 5 February 2014 تي حاصل ڪيل.
  33. ↑ Joshua Davis (22 June 2010), Pissing Match: Is the World Ready for the Waterless Urinal?, Wired
  34. ↑ Saffron, Inga (5 April 2006). "Phila. no-flush standoff unclogged, with a catch". The Philadelphia Inquirer. ص. A1, A10.
  35. ↑ Cal/EPA headquarters flushes waterless urinals. news10.net (22 February 2010).
  36. ↑ California Environmental Protection Agency, "CAL/EPA Issues Statement on Waterless Urinals" آرڪائيو ڪيا ويا 8 March 2013 حوالو موجود آهي وي بيڪ مشين., 1 April 2010
"https://sd.wikipedia.org/w/index.php?title=پيشابدان&oldid=398978" تان ورتل