پاڪ پتن

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان
Jump to navigation ڳولا ڏانهن هلو
پاڪ پتن
پاکپتّن
شھر
بابا فرہد جي مزار ھن شھر ۾ واقع آهي
بابا فرہد جي مزار ھن شھر ۾ واقع آهي
مڪانيت: 30°20′39″N 73°23′2″E / 30.34417°N 73.38389°E / 30.34417; 73.38389مڪانيت: 30°20′39″N 73°23′2″E / 30.34417°N 73.38389°E / 30.34417; 73.38389
ملڪ پاڪستان
صوبو پنجاب
ضلعو پاڪ پتن ضلعو
تحصيل پاڪ پتن تحصيل
پراڻو نالو اجوڌن
ايراضي
 • ڪُل 821.11 ڪلوميٽراسڪوائر (320 اسڪوائر ميل)
اوچائي 156 ميل (510 ft)
آبادي (2017)
 • ڪُل 176,693
مقامي آبادي پاڪ پتني
ٽائيم زون PST (UTC+5)
پوسٽل ڪوڊ 57400
ڊائلنگ ڪوڊ

0457

[1]
ويبسائيٽ http://www.city457.tv
Pakpattan's Fisrt Web Channal


پاڪ پتن(انگريزي: Pakpattan) پاڪستان جي صوبي پنجاب جي ضلعي پاڪ پتن جو صدر مقام ۽ ضلعي جو سڀ کان وڏو شھر آھي. ھي شھر چشتي سلسلي جي بزرگن جو مرڪز ھجڻ ڪري پاڪ پتن شريف سڏيو ويندو آهي .[2] ھن شھر ۾ مشھور صوفي بزرگ بابا فريد الدين گنج شڪر جي مزار واقع آهي جيڪو ھڪ وڏو اولياء ۽ شاعر ھيو. سندس عرس تي ميلو لڳندو آهي جتي ھزارن جي تعداد م ماڻھو ايندا آهن.[3] ھن شھر جو پراڻو نالو اجوڌن ھيو جيڪو سورھين صدي عيسويءَ تائين قائم رھيو.[4] اجوڌن درياءَ ستلج جي ڪناري ھجڻ ڪري ملتان ۽ دھلي وچ ۾ واپاري مرڪز بڻجي پيو ان جو اھو دريائي رستو ٻيڙين جي اچ وڃ سان مصروف رھندو ھيو. بابا فريد جي آمد کان اڳ ھن شھر م مسلمان موجود ھيا ۽ مسجد پڻ واقع ھئي. [5]بابا فريد ملتان جي ڀرسان ھڪ ڳوٺ ڪوٺيوال جو رھاڪو ھيو ۽ اتان لڏي 1165 ۾ اجوڌن ۾ آيو سندس حياتيءَ دوران ھي ھڪ ننڍو شھر ھيو.[6].[7]بابا فريد جي تبليغ سان ھتي جي ھندو آبادي مسلمان ٿيندي وئي. 1265 ۾ بابا فريد گنج شڪر جي وفات بعد ان جي مزار تعمير ٿي ء اتي مسجد پڻ ھئي.[8]

حوالا[سنواريو]

  1. "url=http://www.ptcl.com.pk/Home/PageDetail?ItemId=52&linkId=125". Pakistan Telecommunication Company Limited. 
  2. "Between pirs and politicians | TNS - The News on Sunday". tns.thenews.com.pk. حاصل ڪيل 2018-01-22. 
  3. "Spiritual ecstasy: Devotees throng Baba Farid’s urs in Pakpattan - The Express Tribune" (en-US ۾). The Express Tribune. 2014-10-23. https://tribune.com.pk/story/779598/spiritual-ecstasy-devotees-throng-baba-farids-urs-in-pakpattan/. 
  4. Suvorova, Anna; Suvorova, Professor of Indo-Islamic Culture and Head of Department of Asian Literatures Anna (en ۾). Muslim Saints of South Asia: The Eleventh to Fifteenth Centuries. Routledge. ISBN 9781134370061. https://books.google.com.pk/books?id=QK0aLjQtX2cC&pg=PA92&dq=ajodhan. Retrieved 20 April 2017. 
  5. Richard M. Eaton (1984). Metcalf, Barbara Daly. ed. Moral Conduct and Authority: The Place of Adab in South Asian Islam. University of California Press. ISBN 9780520046603. https://books.google.com/books?id=Y5-vzVq8hdkC&pg=PA349&dq=pakpattan&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwi8_Lqqr_vVAhUFyWMKHd6eA80Q6AEITDAJ#v=onepage&q=pakpattan&f=false. Retrieved 29 August 2017. 
  6. (en ۾) Panjab University Research Bulletin: Arts. The University. 1975. https://books.google.com/books?id=YRXBsoKL7XgC&q=ajodhan&dq=ajodhan&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjmz9f-mOvYAhUB-2MKHfXTBIoQ6AEIVTAI. 
  7. Talbot, Ian (2013-12-16) (en ۾). Khizr Tiwana, the Punjab Unionist Party and the Partition of India. Routledge. ISBN 9781136790362. https://books.google.com/books?id=jEldAgAAQBAJ&pg=PA15&dq=pakpattan+partition&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjVorL0qevYAhVSymMKHdFuB5UQ6AEIJzAA#v=onepage&q=pakpattan%20partition&f=false. 
  8. Rozehnal, R. (2016-04-30) (en ۾). Islamic Sufism Unbound: Politics and Piety in Twenty-First Century Pakistan. Springer. ISBN 9780230605725. https://books.google.com/books?id=-aoYDAAAQBAJ&pg=PA25&dq=pakpattan&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjcz-Sej-vYAhVV1mMKHe2FBr04ChDoAQgpMAE#v=onepage&q=pakpattan&f=false.