منات

منات
قسمت، وقت ۽ نصيب جي ديوي
ٻين صدي عيسويءَ ۾ ھاترا مان ملندڙ پٿر جي اڪريل مورت جنهن ۾ لات ٻن زناني مورتن سان ڏيکاريل آهي جن لاءِ خيال آهي تہ عزا ۽ منات آھن.
اھم گروھ مرڪز	مڪو
ٺِڪاڻو	الموشالال
نشاني	لھندڙ چنڊ ۽ موت جو ڪوپ
ساٿي	ھبل
ڀاء ڀيڻ	لات , عزا
علائقو	عربستان

مضمون علم الاساطير بسلسلا
زرخيز ھلال
*بين النھرین علم الاساطير قديم عربي علم الاساطير مشرقي بحر روم علم الاساطير - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
قبل اسلام معبودان عرب
ابجال ايجليبول الله القوم لات عشتروت اتارگيتس (اتارگيتس) عثتر سمين بآل شامن بيل بيسو (عرب-مصري) ذو الحلاس‎ ذو شري ال (سامي) ھبل عشتار مالاڪبل منات مناف‎ نابو نسر نرگال نوحا اروتالت رودا شمس سين سواع ٿياينڊرويس عزي ود يعوق يغوث يارحیئيبول/مالاڪبل ڊيمن

منات (Manāt) (عربي: مناة) قبل از اسلام قديم عرب مذھب ۾ ٽي سردار ديون مان ھڪ ھئي، ۽ ان جي پوڄا بطور الله جي ڌيء جي ڪئي ويندي ھئي۔ زمانہ جاھليت ۾ اللہ جي ٽي ڌيئرون عزي، لات ۽ منات کي تصور ڪيو ويندو ھيو۔قرآن: لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ- سورہ الاخلاص، 112, 3 (ترجمو: نہ انجي ڪائي اولاد آھي نہ ھو ڪنھن جي اولاد آھي)

جھالت جي دور جي مشهور تثليث مان ھڪ بت جو نالو منات ھو.مبلغن جو خيال آهي ته اھا عزا جي ڌيءَ ۽ لات جي ڀيڻ سمجھي ويندي ھئي. اھا ساڳي وقت نفعو پھچائيدڙ ۽ موت جي ديوي سمجھي ويندي ھئي. منات لفظ عربي جي لفظ منان مان ورتل آهي جنھن جي معنيَ موت آهي. مؤرخن جو خيال آهي ته جھالت جي دور ۾عرب سمجھندا ھئا ته اھا ديوي قديد واري وادي سان تعلق رکندڙ ھئي جيڪا سمنڊ ڪناري واقع ھئي ان ڪري ان ديوي جو واسطو پاڻي، سمنڊ ۽ ڪڪرن سان ھيو ۽ اھا مھربان ديوي پڻ ھئي. اھي سوڪھڙي ۾ ۽ مھرباني ٿيڻ تي منات آڏو ڀيٽا ڏيندا هئا.انھن جو خيال هو تہ منات زندگي ۾ خوشيون آڻي ٿي ۽ ڪڪرن ۽ مينھن کي بہ اھا آڻي ٿي.