مواد ڏانھن ٽپ ڏيو

ظرافت

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان

ظرافت (Wit) ھڪ ذھين انسان جي حاضر دماغي جو مظھر ھوندي آھي. ظرافت جي لغوي معنيٰ آھي ”دانائي“، ان ڪري ظريف اھو اھي، جو دانشمند ۽ معاملا فھم ھجي. ھڪ ظريف اديب مختلف حالتن ۾ مشابھت جا اصول تلاش ڪري ٿو جيڪي ھڪ ٻئي کان مخالف علمي ڪيفيتن ۾ اختلاف جي سببن جي ڪن ٿا. درحقيقت ظرافت مزاح کان مختلف آھي، پر اھا مزاح جي ڪشادي دائري ۾ ھڪڙو ننڍڙو دائرو اھي يا کڻي ائين چئجي تہ اھا ظرافت ئي آھي، جا ٽوڪ ۽ طنز جا جوھر نروار ڪري ٿي. سنڌي بزرگن ۾ وتايو فقير ۽ اديبن ۾ شمس الدين بلبل (1857- 1919ع) کي ظرافت جو شھنشاھ ڪري مڃيو ويندو آھي.[1]

حوالا[سنواريو]

  1. ادبي اصطلاحن جي تشريحي لغت؛ مرتب: مختيار احمد ملاح؛ پبلشر: سنڌي لئنگئيج اٿارٽي، حيدرآباد، سنڌ.