سورة اخلاص

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان
Jump to navigation ڳولا ڏانهن هلو

قرآن مجيد جي 112 نمبر سورة، جيڪا مڪي ۾ نازل ٿي، جنهن ۾ چار آيتون آهن. هن سورة ۾ -الله- تعاليٰ جي وحدانيت کي تمام مفصل، پاڪ صاف ۽ سهڻي انداز ۾ پيش ڪيو ويو آهي. البته هي سورة تمام ننڍي آهي، پر حقيقت ۽ -تلقين- حاصل ڪرڻ جو هن ۾ وڏو درس شامل آهي. هن جي -تلاوت- جو وڏو -ثواب- بيان ڪيل آهي. انڪري گھڻا ماڻهو نماز ۾ سورة فاتحه سان گڏ سورة اخلاص ضرور پڙهندا آهن.[1]

حوالا[سنواريو]