تڪبند شاعر
تڪبند شاعر
شاعرن کي ڏات وديعت ٿيل هوندي آهي. کين تصور جي قوت زياده هوندي آهي. پر اهو شاعر جنهن وٽنفسياتي بصيرت، نزاڪت، احساس ۽ لطيف جذبن جي گهٽتائي هجي، رڳو ڪنهن موضوع تي شاعري ڪري وٺي، جنهن ۾ نه گهرائي هجي نه وري لفظن جي چاشني ته اهڙي شاعريءَ کي تڪبند شاعري ۽ شاعر کي“تڪبنديءَ وارو شاعر” چيو ويندو آهي. [1]
حوالا
[سنواريو]- ↑ .ڪتاب:ادبي اصطلاحن جي تشريحي لغت؛مرتب: مختيار احمد ملاح؛پبلشر:سنڌ لئنگئيج اٿارٽي