باهِہ

کليل ڄاڻ انسائيڪلوپيڊيا، وڪيپيڊيا مان
ڏانھن ٽپ ڏيو: رھنمائي, ڳولا
آمريڪي هوائي فوج جا جوان تربيت جي دوران باهه وسائڻ جو عملي مظاهرو ڪندي.

باهه، روشني ۽ گرمي جو مرڪب آهي جيڪو ڪيميائي عمل جي دوران خارج ٿيندو آهي. باهه جو رنگ، اثر ۽ شدت مادي جي مقدار تي ڀاڙيندا آهن.

تفصيل[سنواريو]

هي قديم عنصر آهي، جيڪو زمين تي ٻين ’آدي‘ (هميشه قائم رهندڙ) عنصرن سان گڏ وجود ۾ آيو. يونانين ۽ -ان- کان پوءِ مصرين -جن- چئن عنصرن کي بنيادي قرار ڏنو، -تن- ۾ -باهه- به شامل آهي. هوا، -باهه-، -پاڻي- ۽ مٽي بنيادي عنصر آهن. يوناني فلسفين کان پوءِ ايرانين -باهه- کي مقدس عنصر ڄاڻي، اُن جي پوڄا ڪرڻ شروع ڪئي. -بابل- ۽ نينوا جي -تهذيب- ۾ -باهه- جي پوڄا لاءِ وڏا آتش ڪدا ٺاهيا ويا. زردشتي دستور مطابق اُها جاءِ -جتي- مقدس -باهه- رکي وڃي ٿي، عموماً -اٺ- - ڪنڊي ٺاهي ويندي هئي، جنهن جي وچ ۾ آتشدان هوندو هو. آهستي آهستي اهو دستور ٿي ويو ته مقدس -باهه- تي سج جي روشني نه پوي، تنهن ڪري عبادتگاهه اونداها رهڻ لڳا هئا. 31 هه/651ع ۾ جڏهن -بلخ- فتح ٿيو ته اَهڙن آتش ڪدن جي -باهه- هميشه لاءِ -ٿڌي- ٿي ويئي. هندو ڌرم ۾ ’اندر ديوتا‘، -باهه- جو ديوتا سڏيو وڃي ٿو.[1]

تصويرون[سنواريو]

  1. http://encyclopediasindhiana.org/article.php?Dflt=%D8%A8%D8%A7%D9%87%D9%87