سورة انعام

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان
Jump to navigation ڳولا ڏانهن هلو

قرآن شريف جي ڇهين سورة، جيڪا مڪي ۾ نازل ٿي، جنهن ۾ 165 آيتون آهن. -ان- ۾ -ايمان- جا اهم جزا، يعني -توحيد- جي عقيدي، قيامت جي ڏينهن ۽ سزا ۽ جزا جو بيان آهي. زمين ۽ -آسمان- ۾ قدرت الاهيءَ جا جيڪي ڪرشما نظر اچن ٿا، انهن ڏانهن -انسان- کي متوجهه ڪيو ويو آهي ۽ قديم قومن جي سرگزشت بيان ڪري نيڪيءَ ۽ بديءَ جا نتيجا واضح ڪيا ويا آهن. -ان- کان سواءِ هن سورة ۾ حلال ۽ حرام شين جو تفصيل بيان ٿيل آهي ۽ چؤپاين متعلق مشرڪن جا جيڪي وهم وسوسا هئا، انهن جي مذمت ڪئي ويئي آهي. انهيءَ ڪري هن سورة کي سورة ’-انعام-‘ چيو ويو آهي. ڪنهن ڪارنامي، غيرمعمولي جرات، نيڪيءَ ۽ سخا وغيره جي سلسلي ۾ مليل يادگار تحفي کي به ”-انعام-“ (الف جي ’اِ‘ اُچار سان) سڏيندا آهن.[1]

قرآن مجيد جي ڇهين سورة، جيڪا مڪي ۾ نازل ٿي، جنهن ۾ 165 آيتون آهن. هن سورة ۾ -ايمان- جي اهم نڪتن، -توحيد-، قيامت جي ڏينهن ۽ جزا سزا جو بيان آهي. زمين ۽ -آسمان- ۾ -الله- تعاليٰ جي قدرت جا جيڪي ڪرشما نظر اچن ٿا، انهن ڏانهن -انسان- جو ڌيان ڇڪايو ويو آهي ۽ قديم قومن جون حالتون ٻڌائي، نيڪيءَ ۽ بديءَ جا نتيجا ظاهر ڪيا ويا آهن، -ان- کان سواءِ حلال ۽ حرام شين جي -باري- ۾ تفصيل سان ٻڌايو ويو آهي ۽ چوپائي مال جي -باري- ۾ مشرڪن جا جيڪي غلط رايا هئا -تن- جي مذمت ڪيل آهي.[2]

حوالا[سنواريو]