اصحاب ڪھف

کليل ڄاڻ انسائيڪلوپيڊيا، وڪيپيڊيا مان
ڏانھن ٽپ ڏيو: رھنمائي, ڳولا

اصحاب ڪھف يعني ”غار وارا اصحاب“، -جن- دقيانوس -بادشاهه- جي ظلم کان -تنگ- ٿي پنهنجي عقيدي جي حفاظت خاطر هڪڙيءَ غار ۾ پناهه ورتي هئي. مشهور جاگرافيدان يعقوب ابن عبدالله حمويءَ (1179_ 1229ع) پنهنجي ڪتاب ”مجمع البلدان“ ۾ لکي ٿو ته -اصحاب ڪهف- واري غار، روم جي هڪڙي شهر ”البس“ ۾ هئي. اُهي تعداد ۾ ست ڄڻا هئا، جيڪي انهيءَ غار ۾ صدين تائين سُتا پيا هئا (قرآن حڪيم ۾ آهي ته انهن غار ۾ ٽي سؤ نَوَ سال آرام ڪيائون) انهن سان گڏ هڪڙو ڪتو به هو، جنهن کي ’قطمير‘ سڏيندا هئا.[1]

حوالا[سنواريو]