ڪڪر مئل
ڪڪر مئـَـل (عربي: زيد الطويٰ، فارسي: ابر مرده؛ هندستاني: موا بادل، اسفنج، غمامہ، صيفوخا ۽ مرشفہ) روايتي يوناني طب ۾ بيان ڪيل هڪ سامونڊي قدرتي مادو آهي. روايتي طبي ڪتابن موجب، هي پشم جي ويڙهي جهڙي بناوت وارو، گهاٽي ڀوري رنگ جو هوندو آهي ۽ سمنڊ مان حاصل ٿيندو آهي.[1]
روايتي طبي استعمال
[سنواريو]روايتي يوناني طب موجب، ڪڪر مئل کي ساڙي ان جي خاڪ زيتون جي تيل سان ملائي ڦٽن ۽ چمڙي جي خارش وارن هنڌن تي مرهم طور استعمال ڪيو ويندو هو. ان جي خاڪ کي سرمي وانگر اکين ۾ لڳائڻ سان اکين جي ڌنڌ ۽ ٻين اکين جي تڪليفن ۾ فائدي جو ذڪر پڻ روايتي ڪتابن ۾ ملي ٿو.[1]
روايتي بيانن موجب، ان کي پاڻيءَ ۾ پسائي، پوءِ ڇاڻي استعمال ڪرڻ سان بواسير مان رت اچڻ، پيشاب ۾ رت اچڻ، آنڊن جي زخمن ۽ نڙيءَ ۾ ڄور (Leech) چنبڙجڻ جهڙين حالتن ۾ پڻ استعمال ڪيو ويندو هو.[1]
حوالا
[سنواريو]- 1 2 3 جعفر, حڪيم محمد. فرهنگ جعفري (2007ع ڇاپو). ڄامشورو: سنڌي ادبي بورڊ.