مرثيو

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان
Jump to navigation ڳولا ڏانهن هلو

مرثيو (Elegy) عربي زبان جو لفظ اھي، جنھن جي معنيٰ اھي ”فوت ٿي ويل جو بيان“. مرثيو دراصل نظم جو قسم آھي جنھن ۾ ڪنهن فوتيءَ جون خوبيون ۽ خوبيون نروار ڪيل هونديون اھن. بعد ۾ ڪربلا جي واقعي کان پوء مرثيو ان سان منسوب ٿي ويو تنهنڪري هاڻ مرثيو ان شعر کي چيو ويندو اھي جنھن ۾ حضرت امام حسين ۽ سندس ساٿين جي شھادت/واقعہ ڪربلا جو ذڪر ھجي. سنڌي شاعري جي تاريخ ۾ سيد ثابت علي شاھ (1740-1810ع) ان جو صنف جو باني سمجھيو وڃي ٿو. ثابت علي شاھ جي مرثين جي خاص ڳالھ اھا اھي تہ مرثين ۾ مقامي رنگ ڀرڻ لاءِ هن ”سنڌي سماجي جيوت“ جي ڪيترن ئي پھلوئن کي نج سنڌي لفظن ۽ محاورن ۾ سنواري موزون ڪيو آھي.[1][2]

حوالا[سنواريو]

  1. "مرثيو | Online Sindhi Dictionaries | آن لائين سنڌي ڊڪشنريون". dic.sindhila.edu.pk. حاصل ڪيل 2019-07-18. 
  2. ڪتاب: ادبي اصطلاحن جي تشريحي لغت؛ مرتب: مختيار احمد ملاح؛ پبلشر: سنڌي لئنگئيج اٿارٽي، حيدرآباد، سنڌ.