مثاليت پسندي (بين الاقوامي تعلقات)
مثاليت پسندي جو نظريو (Theory of Idealism) بين الاقوامي تعلقات ۾ خارجہ پاليسي سان لاڳاپيل ھڪ اھم نظريو آھي، جيڪو خاص طور تي پهرين عالمي جنگ کان پوءِ وڌيڪ مقبول ٿيو.[1]
ھن نظريي جا پوئلڳ رياستن وچ ۾ پيدا ٿيندڙ ٽڪرن ۽ تڪرارن جو حل بين الاقوامي قانونن ۽ عالمي ادارن جي ذريعي ڪڍڻ جا حامي آھن [2]. مثاليت پسندي مطابق عالمي مسئلن جو حل قانوني ۽ اخلاقي طريقن سان ٿيڻ گھرجي، ۽ جنگ کي گناھ جي برابر تصور ڪيو ويندو آھي.[3]
ھي نظريو طاقت جي استعمال، جارحاڻين ۽ خطرناڪ پاليسين جي مخالفت ڪري ٿو، ۽ امن، تعاون ۽ گڏيل ذميواريءَ تي زور ڏئي ٿو.[4] مثاليت پسندي مطابق ڪوبہ رويو اھڙو ناھي جيڪو تبديل نہ ٿي سگھي، چاھي اھو ڪنھن فرد جو ھجي يا ڪنھن رياست جو، ۽ نفرتون دائمي نہ ھونديون آھن.
اهم حامي
[سنواريو]ھن نظريي جا نمايان حامي ھي آھن:
حوالا
[سنواريو]- ↑ Joshua S. Goldstein (2014). International Relations. Pearson Education.
- ↑ Andrew Heywood (2017). Global Politics. Palgrave Macmillan.
- ↑ "Idealism". Encyclopaedia Britannica. Retrieved 2026-01-31.
- ↑ E. H. Carr (2001). The Twenty Years' Crisis. Palgrave Macmillan.
- ↑ Mark Mazower (2012). Governing the World. Penguin.