عظيم برطانيا جي بادشاهت

عظيم برطانيه جي بادشاهت
Kingdom of Great Britain
عظيم برطانيه جي بادشاهت; Kingdom of Great Britain;
1707ع–1800ع
جهنڊو	ڪوٽ آف آرمز ; (1714–1800)
	شُعار: '"Dieu et mon droit" (فرانسيسي); "خدا ۽ منهنجو حق"
	ترانو: "خدا بادشاهه کي سلامت رکي" (1745ع کان); (God Save the King) (since 1745) ;
	اسڪاٽلينڊ ۾ شاهي ڪوٽ آف آرمز;
گادي جو هنڌ	لنڊن; 51°30′N 0°7′W / 51.500°N 0.117°W
دفتري ٻوليون	انگريزي ٻولي
تسلیم ٿيل مقامي ٻوليون	اسڪاٽش; ويلش; اسڪاٽش گئلڪ; نورن; ڪارنش;
مذهب	انگليڪن چرچ چرچ آف انگلينڊ ; چرچ آف اسڪاٽلينڊ; ;
مقامي آبادي	برطانوي، برٽش
حڪومت	وحداني پارلياماني آئيني بادشاهت
مقننه	پارليامينٽ
ڪرنسي	اسٽرلنگ پائونڊ

عظيم برطانيه (Great Britain)، ^[3] سرڪاري طور تي عظيم برطانيه جي بادشاهت (Kingdom of Great Britain) 1707ع^[4] کان 1800ع جي آخر تائين اولهائين يورپ ۾ هڪ خودمختيار رياست هئي، جيڪا سال 1706ع جي يونين جي معاهدي ذريعي ٺاهي وئي هئي ۽ يونين جي قانون 1707ع جي ذريعي منظور ڪئي وئي هئي، جنهن انگلينڊ جي بادشاهت (ويلز سميت) ۽ اسڪاٽلينڊ جي بادشاهت کي، هڪ واحد بادشاهت ٺاهڻ لاءِ متحد ڪيو، جيڪا برطانيه جي سڄي ٻيٽ ۽ ان جي ٻاهرين ٻيٽن کي، آئل آف مين ۽ چينل ٻيٽن جي استثنا سان، شامل ڪندي هئي. وحداني رياست ويسٽ منسٽر جي محل ۾ هڪ واحد پارليامينٽ جي ذريعي هلائي ويندي هئي، پر الڳ الڳ قانوني نظام، انگريزي قانون ۽ اسڪاٽ قانون استعمال ۾ رهيا ۽ اهڙي طرح تعليمي نظام ۽ مذهبي ادارا الڳ الڳ هئا. چرچ آف انگلينڊ ۽ چرچ آف اسڪاٽلينڊ، انگلينڊ ۽ اسڪاٽلينڊ جي قومي گرجا گهرن جي حيثيت سان باقي رهيا.^[5]

اڳوڻي الڳ الڳ بادشاهتون 1603ع ۾ تاجن جي اتحاد کان وٺي جڏهن اسڪاٽلينڊ جو جيمس ڇئون انگلينڊ ۽ آئرلينڊ جو گڏيل بادشاهه ٿيو، ذاتي اتحاد ۾ هيون. جيمس جي دور کان وٺي (جيڪو پاڻ کي "عظيم برطانيه جي بادشاهه" طور حوالو ڏيڻ وارو پهريون شخص هو)، انگلينڊ ۽ اسڪاٽلينڊ جي قانون ساز ٻنهي طرفان، برطانيه ٻيٽ جي ٻن مکيه زميني بادشاهتن جي وچ ۾ هڪ سياسي اتحاد قائم ڪرڻ ۽ ختم ڪيئن لاء بار بارڪوششون ڪئي ويون. جئين ته راڻي اين (r. 1702–1714 ) هڪ واضح پروٽسٽنٽ وارث پيدا نه ڪيو، تخت جي جانشيني جو معاملو خطري ۾ پئجي ويو. ٻنهي ملڪن ۾ جانشيني جا قانون مختلف هئا ۽ رومن ڪيٿولڪ هائوس آف اسٽوارٽ، جن کي سال 1688ع جي شاندار انقلاب ۾ جلاوطن ڪيو ويو هو، جو اسڪاٽلينڊ جي تخت تي واپسي جو خطرو پيدا ٿيو.

نتيجي ۾ بادشاهت، جيڪا پنهنجي شروعات کان ئي آئرلينڊ جي بادشاهت سان قانون سازي ۽ ذاتي اتحاد ۾ هئي، برطانيه جي پارليامينٽ آئرلينڊ کي سياسي اتحاد ۾ شامل ڪرڻ جي شروعاتي ڪوششن جي مزاحمت ڪئي. نئين گڏيل بادشاهت جا شروعاتي سال جيڪوبائٽ بغاوتن، خاص طور تي 1715ع ۾ جيڪوبائٽ جي عروج، سان نشان لڳل هئا. هئنوور بادشاهن جي نسبتي نااهلي جي نتيجي ۾ پارليامينٽ جي طاقتن ۾ واڌ ٿي ۽ رابرٽ والپول جي عروج واري دور ۾ هڪ نئون ڪردار، "وزيراعظم" ابھريو. سال 1746ع ۾ اسٽوارٽن جي مقصد لاءِ شڪست سان جيڪوبي مهمون ختم ٿي ويون.

هانوورين سلسلي جا بادشاهه جارجيئن دور کي پنهنجا نالا ڏنا ۽ "جارجيئن" اصطلاح عام طور تي جارجيائي فن تعمير لاءِ سماجي ۽ سياسي تاريخ جي تناظر ۾ استعمال ٿيندو آهي. "آگسٽن ادب" اصطلاح اڪثر ڪري 1700-1740 جي عرصي ۾ آگسٽن ڊراما، آگسٽن شاعري ۽ آگسٽن نثر لاءِ استعمال ٿيندو آهي. "آگسٽن" اصطلاح قديم رومن سلطنت کان ڪلاسيڪل لاطيني جي اثر جي اعتراف ڏانهن اشارو ڪري ٿو.^[6]

ست سالن جي جنگ ۾ فتح برطانوي سلطنت جي غلبي جو سبب بڻي، جيڪا هڪ صدي کان وڌيڪ عرصي ۾ سڀ کان وڏي عالمي طاقت بڻجي وئي. برطانوي سامراج ايسٽ انڊيا ڪمپني جي واپاري ۽ فوجي توسيع ذريعي هندستان تي غلبو حاصل ڪيو. فرانس جي خلاف جنگين ۾، ان اپر ۽ لوئر ڪينيڊا ٻنهي جو ڪنٽرول حاصل ڪيو ۽ آمريڪا جي جنگ آزادي ۾ شڪست کائڻ تائين، ان جو تيرهن ڪالونين تي به غلبو هو. 1787ع کان، برطانيه نيو سائوٿ ويلز جي نوآبادي شروع ڪئي، جڏهن پهرين سامونڊي ٻيڙي آسٽريليا ڏانهن ڏوھين جي نقل و حمل جي عمل ۾ روانا ڪيو. برطانيه فرانسيسي انقلابي جنگين ۾ هڪ اڳواڻ جنگجو هو.

عظيم برطانيه کي پهرين جنوري، 1801ع تي برطانيه ۽ آئرلينڊ جي گڏيل بادشاهت ۾ جارج ٽيون پاران، آئرلينڊ جي بادشاهت کي ضم ڪرڻ لاءِ، برطانيه ۽ آئرلينڊ پاران نافذ ڪيل يونين 1800ع جي قانونن جي تحت، ضم ڪيو ويو.

تاريخ

عظيم برطانيا جي بادشاهت (Kingdom of Great Britain) اتر اولهه يورپ ۾ 1707 کان 1801 تائين هڪ آزاد رياست هئي. اها 1 مئي 1707 تي انگلينڊ جي سلطنت ۽ اسڪاٽ لينڊ جي سلطنت جي وچ ۾ سياسي اتحاد سان وجود ۾ آئي.

حوالا

↑ "Coats of Arms". The Royal Family. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان Jul 3, 2019 تي محفوظ ڪيل. 19 November 2018 تي حاصل ڪيل.
↑ Carey, Hilary M. (2011). God's Empire: Religion and Colonialism in the British World, c.1801–1908. Cambridge University Press. ص. 41. ISBN 9781139494090. OL 27576009M.
↑ The American Pageant, Volume 1, Cengage Learning (2012).
↑ Parliament of the Kingdom of England, "Union with Scotland Act 1706 Article I", legislation.gov.uk, That the two Kingdoms of England and Scotland shall upon the First day of May which shall be in the year One thousand seven hundred and seven and forever after be united into one Kingdom by the name of Great Britain
↑ "The Union and the law". Law Society of Scotland (انگريزي ۾). 27 February 2025 تي حاصل ڪيل.
↑ Lund, Roger D. (2013), "Chapter 1", Ridicule, Religion and the Politics of Wit in Augustan England, Ashgate

ٻاهريان ڳنڍڻا

وڪيميڊيا العام ۾ سان لاڳاپيل ميڊيا Kingdom of Great Britain.

The Treaty of Union، اسڪاٽلينڊ جي پارليامينٽ
Text of Union with England Act
Text of Union with Scotland Act

پيشرو انگلينڊ جي بادشاهت 12 جولائي، 927ع کان پهرين مئي، 1707ع تائين	عظيم برطانيه جي بادشاهت پهرين مئي، 1707ع کان 31 ڊسمبر، 1800ع تائين	جانشين عظيم برطانيا ۽ آئرلينڊ جي گڏيل بادشاھت پهرين جنوري، 1801ع کان 6 ڊسمبر، 1922ع تائين

[1] "Coats of Arms". The Royal Family. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان Jul 3, 2019 تي محفوظ ڪيل. 19 November 2018 تي حاصل ڪيل.

[2] Carey, Hilary M. (2011). God's Empire: Religion and Colonialism in the British World, c.1801–1908. Cambridge University Press. ص. 41. ISBN 9781139494090. OL 27576009M.

[3] The American Pageant, Volume 1, Cengage Learning (2012).

[Act_of_Union_1707_article_I2-4] Parliament of the Kingdom of England, "Union with Scotland Act 1706 Article I", legislation.gov.uk, That the two Kingdoms of England and Scotland shall upon the First day of May which shall be in the year One thousand seven hundred and seven and forever after be united into one Kingdom by the name of Great Britain

[5] "The Union and the law". Law Society of Scotland (انگريزي ۾). 27 February 2025 تي حاصل ڪيل.

[6] Lund, Roger D. (2013), "Chapter 1", Ridicule, Religion and the Politics of Wit in Augustan England, Ashgate

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]