بيرل

بيرل ياپيپو (barrel) يا ڪاسڪ (cask) هڪ اندران خالي سلينڊر نما ٿانو هوندو آهي، جنهن جو وچ وارو حصو ڦوڪيل هوندو آهي ۽ جيڪو ويڪر کان وڌيڪ ڊگهو هوندو آهي.^[1]^[2] روايتي طور اهي ڪاٺ جي ڪاٺين تختين مان تيار ڪيا ويندا آهن ۽ انهن کي ڪاٺ يا ڌاتو جي ڇلن سان ٻڌو ويندو آهي. واٽ (vat) جو لفظ عام طور تي وڏن ٿانون لاءِ استعمال ٿيندو آهي، خاص طور تي الڪوحلي مشروبات رکڻ لاءِ.^[3] جڏهن ته ننڍي پيپي يا ڪاسڪ کي ڪيگ (keg) چيو ويندو آهي.^[4]

پيپن جا ڪيترائي استعمال آهن، جن ۾ پاڻي، تيل ۽ الڪوحلي مشروبات جهڙوڪ شراب وغيره محفوظ رکڻ شامل آهي. اهي شراب، ڪونياڪ، آرماگنياڪ، شيري، پورٽ شراب، وسڪي، بيئر، عرق ۽ ساڪي جهڙن مشروبات کي پچائڻ لاءِ پڻ استعمال ڪيا ويندا آهن. ماضيءَ ۾ ڪاٺين ڪاسڪن ۾ بارود، لوڻ لڳل گوشت، مڇي، رنگ، ماکي، ميخون ۽ چرٻي پڻ محفوظ ڪئي ويندي هئي.

اڄڪلهه شراب سازي لاءِ استعمال ٿيندڙ ڪاٺ جا پيپا انگريزي بلوط، يورپي سفيد بلوط آمريڪي سفيد بلوط ، جاپاني ميزونارا بلوط^[5] ۽ تازي اوريگان بلوط وڻن جي ڪاٺ مان به ٺاهيا وڃن ٿا.^[6]

روايتي ڪاٺ جا پيپا ٺاهيندڙ ڪاريگر کي ڪوپر چيو ويندو آهي. اڄڪلهه پيپا ۽ ڪاسڪ المونيم، اسٽينليس اسٽيل ۽ مختلف پلاسٽڪ، جهڙوڪ HDPE مان پڻ ٺاهيا وڃن ٿا. شروعاتي دور ۾ پيپن کي ڪاٺ جي ڇلن سان ٻڌو ويندو هو، پر اوڻيهين صديءَ دوران آهستي آهستي انهن جي جاءِ ڌاتو جي ڇلن ورتي، جيڪي وڌيڪ مضبوط، وڌيڪ پائيدار ۽ گهٽ جاءِ والاريندڙ هئا.

پيپو (Barrel) جو لفظ ماپ جي هڪ معياري ايڪي طور پڻ استعمال ٿيندو رهيو آهي، جيڪو ڪنهن مخصوص جنس جي مقرر گنجائش يا وزن کي ظاهر ڪري ٿو. مثال طور، برطانيا ۽ آئرلينڊ ۾ بيئر جو هڪ پيپو 36 امپيريل گيلنs (160 L; 43 US gal) جي برابر هوندو آهي، ۽ ان کي فرڪن، hogshead، ۽ kilderkin جهڙين ٻين ماپن کان الڳ سمجهيو ويندو آهي.^[7] شراب عام طور 119 ليٽرs (31 US gal; 26 imp gal) گنجائش وارن پيپن ۾ موڪلي ويندي هئي. تيل جو هڪ پيپو، جيڪو 42 آمريڪي گيلنs (35 imp gal; 160 L) جي برابر مقرر ٿيل آهي، اڄ به تيل جي مقدار ماپڻ لاءِ استعمال ٿيندو آهي، جيتوڻيڪ تيل هاڻي پيپن ۾ منتقل نه ڪيو ويندو آهي. وقت سان گڏ پيپو جو لفظ ڪنهن به سائيز جي ڪاٺيءَ جي ڪاسڪ لاءِ عام اصطلاح طور پڻ استعمال ٿيڻ لڳو.

تاريخ

2600 ق.م. سان منسوب قديم مصر جي فن جي هڪ ڀت تي ٺهيل تصوير، جيڪا حسي-را جي مقبري ۾ ملي آهي، ڪاٺ جي اهڙي ٽب کي ڏيکاري ٿي جيڪو ڪڻڪ ماپڻ لاءِ استعمال ٿيندو هو ۽ ڪاٺين جي تختين کي ڪاٺ جي ڪڙن سان ٻڌي ٺاهيو ويو هو.^[8] 1900 ق.م. واري هڪ ٻي مصري مقبري جي تصوير ۾ انگورن جي فصل دوران هڪ ڪوپر ۽ ڪاٺين جي تختين مان ٺهيل ٽب استعمال ٿيندي ڏيکاريل آهن.^[9] هيروڊوٽس (ت. 484 – c. 425 BC) موجب قديم بابل ۾ "کجيءَ جي ڪاٺ جا پيپا" استعمال ٿيندا هئا، پر جديد محققن مان ڪجهه هن تشريح سان اختلاف ڪن ٿا.^[10]

يورپ ۾ 200 ق.م. جا بالٽيون ۽ پيپا ڍنڍي آبادين جي گاري ۾ محفوظ حالت ۾ مليا آهن.^[11] گلاسٽنبري ڀرسان آخري لوهي دور جي هڪ ڍنڍي آبادي مان هڪ مڪمل ٽب ۽ ڪاٺ جون ڪيتريون تختيون مليون آهن.

رومي مؤرخ پليني بزرگ (وفات 79ع) لکيو ته يورپ ۾ ڪوپري جو هنر الپائن علائقن جي گال ماڻهن کان شروع ٿيو، جيڪي پنهنجا مشروب ڪاٺ جي پيپن ۾ محفوظ ڪندا هئا، جن کي ڪڙن سان ٻڌو ويندو هو.^[12] پليني ڪوپرن جا ٽي قسم بيان ڪيا: عام ڪوپر، شراب جا پيپا ٺاهيندڙ، ۽ وڏا پيپا ٺاهيندڙ.^[13] وڏن پيپن ۾ وڌيڪ ۽ وڏيون ڪاٺيون لڳنديون هيون، تنهنڪري انهن کي ٺاهڻ وڌيڪ ڏکيو هوندو هو. رومي ڪوپر گهڻو ڪري آزاد پيشاور هوندا هئا ۽ پنهنجو هنر پنهنجن پٽن کي سيکاريندا هئا. يوناني جاگرافيدان اسٽرابو (ت. 64 BC – c. 24 AD) لکي ٿو ته ڪاٺ جا پٿوس (پيپا يا شراب جا وڏا مرتبان) اندران ڏامر سان ليپيا ويندا هئا ته جيئن رساءُ نه ٿئي ۽ شراب محفوظ رهي.^[14]

پيپا ڪڏهن ڪڏهن فوجي مقصدن لاءِ به استعمال ٿيندا هئا. جوليس سيزر (100–44 ق.م.) محاصري هيٺ آيل شهرن تي باهه لڳائڻ لاءِ ڏامر سان ڀريل ٻرندڙ پيپا منجنيق ذريعي اڇلائيندو هو.^[15] رومن خالي پيپن مان پونٽون پل به ٺاهيندا هئا ته جيئن درياهه پار ڪري سگهجن.

گهٽ کوٽائي وارن کوهن جي ڀتين کي استر ڏيڻ لاءِ به خالي پيپا گهٽ ۾ گهٽ رومي دور کان استعمال ٿيندا رهيا. اهڙا پيپا 1897ع ۾ برطانيا جي رومي شهر سلچيسٽر ۾ کوٽائي دوران مليا. اهي پائرينين سلور فر جي ڪاٺ مان ٺهيل هئا ۽ انهن جون تختيون 38 mm (1.5 in) ٿلهيون هيون. هر تختي تي ٻيهر گڏ ڪرڻ ۾ آساني لاءِ رومي انگ اکر لکيل هئا.^[15]

اينگلو-سيڪسن دور جي برطانيا ۾ ڪاٺ جا پيپا بيئر، مکڻ، ماکي ۽ ميڊ محفوظ ڪرڻ لاءِ استعمال ٿيندا هئا. پيئڻ جا ٿانو پڻ بلوط، يو يا صنوبر جي ننڍين ڪاٺين مان ٺاهيا ويندا هئا. اهي شيون اعليٰ ڪاريگري جون گهرجائو هيون، ۽ ڪڏهن ڪڏهن نفيس قيمتي ڌاتن سان به ٻڌيون وينديون هيون. انهن کي تمام قيمتي سمجهيو ويندو هو ۽ ڪيترائي اهڙا ٿانو مئلن سان گڏ قبر جو سامان طور دفن ڪيا ويندا هئا.^[16]

قرون وسطيٰ ۽ شروعاتي جديد دور ۾ اتر يورپ ۾ ڪاٺ جا پيپا سامونڊي جهازن ذريعي خشڪ ۽ تر سامان کڻڻ لاءِ بنيادي ڪنٽينر هئا، بلڪل اهڙيءَ ريت جيئن قديم بحيرۂ روم واري علائقي ۾ سيرامڪ ايمفورا استعمال ٿيندا هئا.^[17] ڪاٺ جي پيپن ۾ مڇي، بيئر، ماکي، مکڻ، صوف، ڪشمش، خشڪ ميوا، مالٽ، ڀاڄيون، مٽر، اناج، جَوَ ۽ ٻَجَ سميت ڪيترائي کاڌي جا سامان کڻيا ويندا هئا. بارود، لوهه، ڏامر، ڪوئلو، پوٽاش، چون، سرڪو ۽ ميڻ بتيون به پيپن ۾ منتقل ڪيون وينديون هيون. ايمفورن وانگر مختلف پيداوار مرڪزن ۾ پيپن جا معياري حجم مقرر هوندا هئا. ڪيترين ئي جڳهن تي انهن جي ماپ مخصوص طريقن سان ڪئي ويندي هئي ۽ پوءِ سرڪاري مُهر هڻي معيار جي تصديق ڪئي ويندي هئي. ٻين هنڌن، جهڙوڪ هانسياٽڪ ليگ جي شهر روسٽاڪ ۾، پيپي جو حجم ان ۾ ڀريل لوڻ لڳل هرنگ مڇين جي تعداد سان طئي ڪيو ويندو هو. ڪي هانسياٽڪ واپاري غير معياري پيپا تباهه به ڪري ڇڏيندا هئا. اهڙيءَ ريت پيپن جي معياري گنجائش سياسي ۽ معاشي نظام جو اهم اشارو بڻجي وئي.^[18]

اڄڪلهه جا استعمال

مشروبات کي پچائڻ

سانچو:Uncited section

"پچائڻ وارو پيپو" شراب، آست ٿيل مشروبات جهڙوڪ وسڪي، برانڊي يا رم، بيئر، ٽيباسڪو ساس، يا (ننڍن پيپن ۾) روايتي بالسامڪ سرڪو کي پچائڻ لاءِ استعمال ٿيندو آهي. جڏهن شراب يا آست ٿيل مشروب پيپي ۾ پچندو آهي ته پيپي مان ٿوري مقدار ۾ آڪسيجن اندر داخل ٿيندي آهي، ڇاڪاڻ⁠تہ پيپو ڪجهه هوا کي اندر اچڻ ڏئي ٿو (ڀيٽ ڪريو مائڪرو آڪسيجنيشن سان، جنهن ۾ آڪسيجن ڄاڻي واڻي شامل ڪئي ويندي آهي). آڪسيجن ان وقت داخل ٿئي ٿي جڏهن پاڻي يا الڪوحل ٻاڦ ٿيڻ سبب ضايع ٿئي ٿو؛ هن نقصان کي "ملائڪن جو حصو" (Angels' share) چيو ويندو آهي. جيڪڏهن ماحول ۾ نسبتي نمي 100٪ هجي ته پاڻي تمام گهٽ ٻاڦ ٿيندو، تنهنڪري گهڻو نقصان الڪوحل جو ٿيندو، جيڪو وڌيڪ الڪوحل واري شراب لاءِ فائديمند هوندو آهي. گهڻا مشروب آڪسائيڊيشن کان بچائڻ لاءِ ٻين پيپن مان ڀري مڪمل ڪيا ويندا آهن، جڏهن⁠تہ وين ژون ۽ شيري جهڙا مشروب ائين نه ڪيا ويندا آهن.

ڪاٺ جي پيپن ۾ پچايل مشروبات پيپي جي ڪاٺ مان ڪجهه مرڪب جذب ڪندا آهن، جهڙوڪ وينيلن ۽ ڪاٺ جا ٽينن. انهن مرڪبن جي مقدار ڪيترن ئي عنصرن تي دارومدار رکي ٿي، جهڙوڪ ڪاٺ جي اصل، تختين کي ڪهڙي نموني ڪٽيو ۽ سڪايو ويو، ۽ تياري دوران ڪيترو "ٽوسٽ" (گرمائش) ڏنو ويو. پچائڻ لاءِ استعمال ٿيندڙ پيپا گهڻو ڪري فرانسيسي يا آمريڪي بلوط مان ٺهندا آهن، پر شاهي بلوط ۽ ريڊ وُڊ به استعمال ٿيندا آهن. ڪي ايشيائي مشروب (جهڙوڪ جاپاني ساڪي) جاپاني سيدر مان ٺهيل پيپن ۾ پچايا ويندا آهن، جنهن سان منفرد پوديني ۽ صنوبر جهڙو ذائقو پيدا ٿيندو آهي. پيرو ۽ چلي ۾ انگورن مان تيار ٿيندڙ آست ٿيل مشروب پسڪو کي بلوط جي پيپن يا مٽيءَ جي ٿانون ۾ پچايو ويندو آهي.

شراب

ڪجهه شراب اسٽينليس اسٽيل يا خوراڪي معيار جي اعليٰ ڪثافت واري پولي ايٿيلين (HDPE) ٽينڪن بدران سڌو پيپن ۾ خمير ڪئي ويندي آهي. شراب کي وڏن ڪاٺين ٽينڪن ۾ به خمير ڪري سگهجي ٿو، جيڪي مٿان کليل هجن ته انهن کي "کليل ٽانڪا" (Open-tops) چيو ويندو آهي. شراب ۽ آست ٿيل مشروبات کي محفوظ ڪرڻ لاءِ ننڍن باريڪ (Barrique) پيپن کان وٺي تمام وڏن پيپن تائين مختلف ڪاٺ جا ٿانو استعمال ٿيندا آهن، جن جا مٿيان ۽ هيٺيان ڍڪ گول يا بيضوي شڪل جا ٿي سگهن ٿا.

فرانسيسي ۽ آمريڪي بلوط مان پيدا ٿيندڙ ذائقا هڪٻئي کان مختلف هوندا آهن؛ فرانسيسي بلوط وڌيڪ نفيس ذائقو ڏيندو آهي، جڏهن⁠تہ آمريڪي بلوط وڌيڪ تيز خوشبو پيدا ڪندو آهي.^[19] بلوط جي اثر کي برقرار رکڻ لاءِ شراب خانو هر سال پنهنجن ڪجهه پيپن کي نون پيپن سان مٽائيندو آهي، جيتوڻيڪ اهو تناسب 5٪ کان 100٪ تائين ٿي سگهي ٿو. ڪي شراب ٺاهيندڙ "200٪ نئون بلوط" استعمال ڪندا آهن، يعني پچائڻ دوران شراب کي ٻه ڀيرا نون بلوط جي پيپن ۾ منتقل ڪيو ويندو آهي. گهٽ قيمت وارا بلڪ شراب ڪڏهن ڪڏهن پيپن ۾ پچائڻ بدران بلوط جي چِپن يا تجارتي بلوط جي خوشبو شامل ڪري تيار ڪيا ويندا آهن، ڇاڪاڻ⁠تہ اهو گهڻو سستو هوندو آهي.

شيري

سانچو:Unreferenced-section

شيري کي 600-ليٽر (130 imp gal; 160 US gal) گنجائش وارن اتر آمريڪي بلوط جي پيپن ۾ محفوظ ڪيو ويندو آهي، جيڪي فرانسيسي يا اسپيني بلوط جي ڀيٽ ۾ ٿورا وڌيڪ مسامي هوندا آهن. پيپو پنج ڇهين حصي تائين ڀريو ويندو آهي ۽ مٿان "ٻن مُڪن جيتري جاءِ" خالي ڇڏي ويندي آهي ته جيئن فلور شراب جي مٿاڇري تي ٺهي سگهي. شيري کي مختلف عمر وارن پيپن ۾ منتقل ڪرڻ جو رواج پڻ آهي، جنهن کي سوليرا چيو ويندو آهي.

آست ٿيل مشروبات

وسڪي

ڪيترن ئي ملڪن جا قانون وسڪي کي ڪاٺ جي پيپن ۾ پچائڻ لازمي قرار ڏين ٿا. آمريڪا ۾ قانون موجب "اسٽريٽ وسڪي" (سواءِ ڪارن وسڪي جي) کي گهٽ ۾ گهٽ ٻن سالن تائين نون ساڙيل بلوط جي پيپن ۾ رکڻو پوندو.^[20] استعمال ٿيل پيپن ۾ پچايل ٻين قسمن جي وسڪي کي "اسٽريٽ" نٿو سڏي سگهجي.^[20]

بين الاقوامي قانون موجب "اسڪاچ وسڪي" جو ليبل صرف ان وسڪي تي لڳي سگهي ٿو جيڪا اسڪاٽلينڊ ۾ تيار ٿي هجي ۽ گهٽ ۾ گهٽ ٽي سال ۽ هڪ ڏينهن تائين بلوط جي پيپن ۾ پچائي وئي هجي.^[21]

ڪينيڊا جي قانون موجب ڪينيڊين وسڪي کي گهٽ ۾ گهٽ ٽن سالن تائين ننڍن ڪاٺين پيپن ۾ پچائڻ لازمي آهي، جتي "ننڍو پيپو" مان مراد 700 ليٽرs (150 imp gal; 180 US gal) کان وڌيڪ گنجائش نه رکندڙ پيپو آهي.

ڇاڪاڻ⁠تہ آمريڪي قانون ڪيترن مشهور قسمن جي وسڪي لاءِ نون پيپن جو استعمال لازمي بڻائي ٿو، تنهنڪري اهي پيپا بعد ۾ ٻين ملڪن ۾ ٻيهر استعمال ٿيندا آهن. عام بوربن پيپي جي گنجائش 53 آمريڪي گيلنs (200 L; 44 imp gal) هوندي آهي، جيڪا اڄ دنيا ۾ وسڪي جي پيپي جي عملي معياري گنجائش بڻجي چڪي آهي.^[22]^[23] ڪي آست ڪندڙ پنهنجي وسڪي کي آخري مرحلي ۾ ٻين پيپن (جهڙوڪ رم يا شراب وارن پيپن) ۾ منتقل ڪندا آهن ته جيئن ان ۾ اضافي ذائقو پيدا ٿئي. ڪي اسڪاچ ٺاهيندڙ پنج استعمال ٿيل بوربن پيپن کي ٽوڙي انهن مان چار نوان پيپا ٺاهيندا آهن، جن کي هاگس هيڊ چيو ويندو آهي.^[24]

پيپي جي شڪل، بناوت ۽ حصا

وڌيڪ ڏسو: ڪوپر (پيشو)#ٺاهڻ جو عمل

پيپن جي شڪل محدب هوندي آهي ۽ وچ ۾ ڦوڪيل حصو هوندو آهي، جنهن کي بلج چيو ويندو آهي. اها شڪل چڱيءَ طرح ٺهيل ڪاٺ جي پيپي کي پاسي تي ڦيرائي هلائڻ آسان بڻائي ٿي ۽ سلينڊر جي ڀيٽ ۾ گهٽ رگڙ سان رخ تبديل ڪرڻ جي اجازت ڏئي ٿي. اها شڪل ٿانوَ کي وڌيڪ وڪريل بڻائي مواد ۾ دٻاءُ کي برابر ورهائڻ ۾ پڻ مدد ڪري ٿي.^{[حوالو گهربل]} پيپن جا ڪنارا مضبوط ڪيا ويندا آهن ته جيئن انهن کي پاسي تي ڦيرائڻ کان علاوه ٿوري زاويي تي ڦيرائي به محفوظ نموني منتقل ڪري سگهجي.^{[حوالو گهربل]}

ايل يا بيئر لاءِ استعمال ٿيندڙ پيپن جي سوراخن ۾ شائيو ۽ ڪي اسٽون هوندا آهن. بيئر پيش ڪرڻ کان اڳ اسپائل کي شائيو ۾ ۽ ٽيپ کي ڪي اسٽون ۾ ٺوڪيو ويندو آهي.^{[حوالو گهربل]}

پيپي کي ٺاهيندڙ ڪاٺ جي حصن کي ڪاٺيون يا اسٽيَو چيو ويندو آهي، مٿئين ۽ هيٺئين حصي کي مٿا يا هيڊر چيو ويندو آهي، ۽ انهن ڪاٺين کي گڏ ٻڌي رکڻ وارن ڇلن کي ڪڙا يا هوپ چيو ويندو آهي. اهي عام طور گيلوانائيزڊ لوهه مان ٺهيل هوندا آهن، جيتوڻيڪ تاريخي طور اهي لچڪدار ڪاٺين مان ٺاهيا ويندا هئا، جن کي وتھيون چيو ويندو هو. ڪاٺ جي ڪڙن وارن پيپن کي ڪڏهن ڪڏهن "مڪمل ڪڙن سان ٻڌڻ" جي ضرورت پوندي هئي، يعني پيپي جي مٿئين ۽ هيٺئين ٽئين حصي تي ڪڙا ويجهو ويجهو لڳايا ويندا هئا، جڏهن⁠تہ لوهه جي ڪڙن وارن پيپن لاءِ هر پاسي چند ڪڙا ڪافي هوندا آهن.^[25]^{[صفحو گهربل]}

شراب جا پيپا عام طور ٻن قسمن جي ڪڙن واري ترتيب ۾ هوندا آهن. آمريڪي پيپي ۾ مٿان کان وچ تائين ڇهه ڪڙا هوندا آهن: هيڊ يا چائيم ڪڙو، ڪوارٽر ڪڙو ۽ بلج ڪڙو (هر هڪ جوڙو)، جڏهن⁠تہ فرانسيسي پيپي ۾ اٺ ڪڙا هوندا آهن، جن ۾ هڪ فرانسيسي ڪڙو به شامل هوندو آهي، جيڪو ڪوارٽر ڪڙي ۽ بلج ڪڙي جي وچ ۾ هوندو آهي (ڏسو "شراب واري پيپي جا حصا" واري تصوير).^{[حوالو گهربل]}

پيپي جي وچ واري سوراخ کي بنگ هول چيو ويندو آهي، ۽ ان کي بند ڪرڻ لاءِ استعمال ٿيندڙ ٺپو بنگ سڏبو آهي. اهو عام طور اڇي سليڪون مان ٺهيل هوندو آهي.^{[حوالو گهربل]}

ماپا

پيپو حجم جي ماپ لاءِ استعمال ٿيندڙ ڪيترين ئي ايڪائين مان هڪ آهي، جن ۾ خشڪ پيپو، مائع پيپو (برطانوي بيئر پيپو، آمريڪي بيئر پيپو)، تيل جو پيپو وغيره شامل آهن. مختلف قسمن جي پيپن جو حجم هڪ ٻئي کان مختلف هوندو آهي، جيڪو لڳ ڀڳ 100–200 ليٽرs (22–44 imp gal; 26–53 US gal) جي وچ ۾ هوندو آهي.

انگريزي شراب جا پيپا

سانچو:English wine casks

1824ع کان اڳ وارو شراب گيلن اڄ به آمريڪا ۾ استعمال ٿئي ٿو، جتي 231 ڪعبي انچ مائع لاءِ معياري گيلن آهي. برطانيا ۽ ان جي نوآبادين ۾ 1826ع ۾ شراب واري گيلن جي جاءِ تي شاهي گيلن (Imperial gallon) لاڳو ڪيو ويو. بعد ۾ ٽئرس پيٽرول واري پيپي جي بنياد بڻيو.

ٽن جو اصل مقدار 256 گيلن هوندو هو، جنهن مان چوٿين حصي (Quarter)، 8 بشل يا 64 (شراب وارا) گيلن جو تصور نڪتو.

شراب خاني جا پيپا

سانچو:English brewery casks

جيتوڻيڪ عام طور ڪنهن به سائيز جي ڊرافٽ بيئر واري ٿانوَ کي "پيپو" چيو ويندو آهي، پر برطانيا ۾ اهو اصطلاح صرف ان ٿانوَ لاءِ صحيح آهي جنهن ۾ 36 شاهي گيلن هجن. اصطلاح "ڪيگ" ۽ "ڪاسڪ" ڪنهن به سائيز جي ٿانوَ لاءِ استعمال ٿيندا آهن، فرق صرف اهو آهي ته ڪيگ انهن ڊرافٽ بيئرن لاءِ هوندو آهي جيڪي ٻاهرين گئس سلينڊرن جي مدد سان پيش ڪيون وڃن ٿيون، جڏهن⁠ته ڪاسڪ ايل پنهنجي خمير ٿيڻ واري عمل جو ڪجهه حصو ساڳئي ٿانوَ، يعني ڪاسڪ، اندر مڪمل ڪري ٿي.

ڪاسڪ مختلف ماپن ۾ موجود هوندا آهن، ۽ عام طور "هڪ فرڪن" يا "هڪ ڪِلڊرڪن" چوڻ رائج آهي.

هاڻوڪو آمريڪي بيئر پيپو 31 آمريڪي گيلنs (117.34777 L) گنجائش وارو هوندو آهي، جيڪو روايتي شراب واري پيپي کان اڌ گيلن گهٽ آهي (26 U.S.C. §5051).^[26]

خشڪ شيون

پيپا خشڪ سامان (جهڙوڪ اٽو يا زرعي پيداوار) جي ماپ لاءِ پڻ استعمال ٿيندا آهن. روايتي طور هڪ پيپي ۾ (ڪڻڪ يا رائيءَ جو) 196 پائونڊs (89 kg) اٽو هوندو هو، جڏهن⁠ته ٻين شين، جهڙوڪ لوڻ لڳل سوئر جي گوشت، لاءِ مقدار مقامي رواجن موجب مختلف هوندي هئي. اڄڪلهه ڪرينبيري کان سواءِ ٻين سڀني خشڪ شين لاءِ پيداوار وارو پيپو 7,056 ڪعبي انچ، يعني لڳ ڀڳ 115.627 ليٽر، گنجائش رکي ٿو.^[27]

آمريڪا جي اتر اوڀر وارن علائقن ۾ اڳي ميخون، بولٽ ۽ نلڪن جا پرزا ننڍن کُردرن پيپن ۾ موڪليا ويندا هئا. اهي عام طور 18 انچ اوچا ۽ لڳ ڀڳ 10 کان 12 انچ قطر وارا هوندا هئا. انهن ۾ استعمال ٿيندڙ ڪاٺ پيلٽن جي ڪاٺ جي معيار جي هوندي هئي، جڏهن⁠ته پيپن کي تار، ڌاتوءَ جي ڪڙن يا ٻنهي سان ٻڌيو ويندو هو. لڳي ٿو ته اهو رواج 1980ع واري ڏهاڪي تائين جاري رهيو. ممڪن آهي ته ڪجهه پراڻن هارڊويئر اسٽورن وٽ اڃا به اهڙا پيپا موجود هجن.^{[حوالو گهربل]}

خارجي ڳنڍڻا

انگريزي وڪيپيڊيا تي بيرل جو صفحو

حوالا

↑ سانچو:OED
↑ سانچو:OED
↑ سانچو:OED
↑ سانچو:OED
↑ Terebelo, Binyomin (2022-01-01). "Oak Used To Create Casks For Aging Spirits Such As Made At Terebelo Distillery". Terebelo. https://www.academia.edu/68574912.
↑ Vierra, George. "Barrel Flavors from Oak".
↑ "Guinness Collectors Club". The Guinness Coopers. 13 January 2024 تي حاصل ڪيل.
↑ Kilby, K. (1989). The Cooper and His Trade. Linden Publishing Company. ص. 91. ISBN 978-0-941936-16-3.
↑ Twede, Diana (2005). "The cask age: The technology and history of wooden barrels". Packaging Technology and Science 18 (5): 253–264. doi:10.1002/pts.696. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1002/pts.696.
↑ Rogers, Adam (2014). "Aging". Proof: The Science of Booze. Mariner books. Boston: Houghton Mifflin Harcourt. ص. 109. ISBN 9780547897967.
↑ Kilby, p. 93.
↑ Pliny the Elder, The Natural History, Book XIV, Chap. 27
↑ Kilby, p. 96.
↑ Kilby, p. 98.
1 2 Kilby, p. 99.
↑ Kilby, p. 102.
↑ Bevan, Andrew (August 2014). "Mediterranean Containerization". Current Anthropology 55 (4): 387–418. doi:10.1086/677034. ISSN 0011-3204. https://archive.org/details/sim_current-anthropology_2014-08_55_4/page/387.
↑ Hansson, Anton; Linderson, Hans; Foley, Brendan (2022-07-03). "Casks from Gribshunden (1495) – Dendrochronology of Late Medieval Shipboard Victual Containers". International Journal of Nautical Archaeology 51 (2): 358–375. doi:10.1080/10572414.2022.2132715. ISSN 1057-2414. Bibcode: 2022IJNAr..51..358H.
↑ Oak Barrels: French vs. American آرڪائيو ڪيا ويا 2007-06-02 حوالو موجود آهي وي بيڪ مشين..
1 2 "27 C.F.R. sec 5.22(b)(1)(i)". Ecfr.GPOAccess.gov.
↑ "ASIL Insight: WTO Protections for Food Geographic Indications".
↑ http://lewbryson.blogspot.com/2008/12/whys-bourbon-barrel-53-gallons.html. {{cite web}}: Missing or empty |title= (مدد)
↑ http://www.iscbarrels.com/barrels. {{cite web}}: Missing or empty |title= (مدد)
↑ "Casks (barrels, butts, punchons, pipes, barriques, and hogsheads)"
↑ Keenan, D. (2013). Ireland 1603–1702, Society and History. Xlibris. ص. 111–112. ISBN 978-1-4797-7919-2.
↑ "27 CFR 25.11 - Meaning of terms". cornell.edu. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان 2017-07-09 تي محفوظ ڪيل.
↑ "How big is the U.S. dry goods barrel?". sizes.com. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان 2012-09-26 تي محفوظ ڪيل.

[1] سانچو:OED

[2] سانچو:OED

[3] سانچو:OED

[4] سانچو:OED

[5] Terebelo, Binyomin (2022-01-01). "Oak Used To Create Casks For Aging Spirits Such As Made At Terebelo Distillery". Terebelo. https://www.academia.edu/68574912.

[6] Vierra, George. "Barrel Flavors from Oak".

[guinness-7] "Guinness Collectors Club". The Guinness Coopers. 13 January 2024 تي حاصل ڪيل.

[8] Kilby, K. (1989). The Cooper and His Trade. Linden Publishing Company. ص. 91. ISBN 978-0-941936-16-3.

[9] Twede, Diana (2005). "The cask age: The technology and history of wooden barrels". Packaging Technology and Science 18 (5): 253–264. doi:10.1002/pts.696. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1002/pts.696.

[10] Rogers, Adam (2014). "Aging". Proof: The Science of Booze. Mariner books. Boston: Houghton Mifflin Harcourt. ص. 109. ISBN 9780547897967.

[11] Kilby, p. 93.

[12] Pliny the Elder, The Natural History, Book XIV, Chap. 27

[13] Kilby, p. 96.

[14] Kilby, p. 98.

[Kilby99-15] 1 2 Kilby, p. 99.

[16] Kilby, p. 102.

[17] Bevan, Andrew (August 2014). "Mediterranean Containerization". Current Anthropology 55 (4): 387–418. doi:10.1086/677034. ISSN 0011-3204. https://archive.org/details/sim_current-anthropology_2014-08_55_4/page/387.

[18] Hansson, Anton; Linderson, Hans; Foley, Brendan (2022-07-03). "Casks from Gribshunden (1495) – Dendrochronology of Late Medieval Shipboard Victual Containers". International Journal of Nautical Archaeology 51 (2): 358–375. doi:10.1080/10572414.2022.2132715. ISSN 1057-2414. Bibcode: 2022IJNAr..51..358H.

[oak-19] Oak Barrels: French vs. American آرڪائيو ڪيا ويا 2007-06-02 حوالو موجود آهي وي بيڪ مشين..

[cfrb1i-20] 1 2 "27 C.F.R. sec 5.22(b)(1)(i)". Ecfr.GPOAccess.gov.

[21] "ASIL Insight: WTO Protections for Food Geographic Indications".

[22] ttp://lewbryson.blogspot.com/2008/12/whys-bourbon-barrel-53-gallons.html. {{cite web}}: Missing or empty |title= (مدد)

[23] ttp://www.iscbarrels.com/barrels. {{cite web}}: Missing or empty |title= (مدد)

[24] "Casks (barrels, butts, punchons, pipes, barriques, and hogsheads)"

[25] Keenan, D. (2013). Ireland 1603–1702, Society and History. Xlibris. ص. 111–112. ISBN 978-1-4797-7919-2.

[26] "27 CFR 25.11 - Meaning of terms". cornell.edu. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان 2017-07-09 تي محفوظ ڪيل.

[27] "How big is the U.S. dry goods barrel?". sizes.com. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان 2012-09-26 تي محفوظ ڪيل.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[25]

[26]

[27]