مواد ڏانھن هلو

ھان چيني

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان
هان چيني (Han Chinese)
武官肖像.jpg
منگ خاندان (1368-1662) جا عملدار روايتي لباس هانفو (hanfu) ۾ ملبوس
ڪل آبادي
1.4 ارب[1]
نمايان آبادي وارا علائقا
چين 1.29 ارب [2]
تائيوان 22 ملين [3][4]
ٿائيلينڊ 10 ملين [5][6]
ملائيشيا 6.91 ملين [7]
آمريڪا (United States) 3.8–5.79 ملين [8][9]
سنگاپور 3.07 ملين [10]
انڊونيشيا 2.83 ملين [11]
ميانمار 1.64 ملين [12]
ڪينيڊا 1.47 ملين [13]
فلپائن 1.35 ملين [14]
آسٽريليا 1.21 ملين [15]
ويٽنام 992,600 [16]
جاپان 922,000 [17]
ٻوليون

چيني

مذھبَ
جديد دور ۾ اڪثر بي دين يا غير مذهبي
لاڳاپيل نسلي گروھ
ھان چيني
روایتي چیني 漢族
آسان چیني اکر 汉族
لغوي معنیٰ هان خاندان جو نسلي گروهه

هان چيني، متبادل طور تي هان ماڻهو يا صرف چيني ماڻهو، هڪ مشرقي ايشيائي نسلي گروهه آهن، جن جو اباڻو ملڪ عظيم چين (Greater China) آهي.[18] 1.4 ارب کان وڌيڪ عالمي آبادي سان، هان چيني دنيا جو سڀ کان وڏو نسلي گروهه آهن، جيڪي دنيا جي آبادي جو لڳ ڀڳ 17 سيڪڙو بڻجن ٿا. هان چيني چين جي آبادي جو 91.11 سيڪڙو ۽ تائيوان جي آبادي جو 97 سيڪڙو آهن.[19] اهي ڏکڻ اوڀر ايشيائي ملڪن جهڙوڪ سنگاپور، ٿائيلينڊ، ملائيشيا، ميانمار، فلپائن ۽ انڊونيشيا ۾ پڻ هڪ اهم مهاجر گروهه جي طور تي موجود آهن. هان چيني چين جي ثقافت ۽ تاريخ تي تمام گهڻو اثرانداز رهيا آهن.[20] انهن جي اصليت جو مرڪز وچوارو ميدان (Zhongyuan) آهي. هان چيني پنهنجي نسل ۽ ثقافت جو سلسلو هواڪسيا (Huaxia) ماڻهن سان جوڙين ٿا، جيڪي زراعت ڪندڙ قبيلن جو هڪ اتحاد هو ۽ چين جي اتر-مرڪزي ميدانن ۾ پيلي درياءَ جي وچئين ۽ هيٺئين حصي ۾ آباد هئا.[21]

هان چيني ماڻهو ۽ انهن جي ثقافت بعد ۾ چيني تاريخ جي مختلف دورن، مثال طور قن خاندان (221-206 ق.م) ۽ هان خاندان (202 ق.م - 220 ع) دوران لڏپلاڻ جي وڏين لهرن ذريعي ڏکڻ طرف پکڙجي ويا. ان جي نتيجي ۾ ڏکڻ چين ۾ آبادي ۽ معيشت جو توازن وڌيو ۽ صدين تائين مختلف غير هان نسلي گروهن کي پنهنجي اندر جذب ڪيو ويو. تانگ ۽ سونگ خاندانن جي دور تائين، هان چيني ڏکڻ چين جي زرخيز علائقن ۽ شهرن جا مکيه رهواسي بڻجي چڪا هئا.

سڃاڻپ

[سنواريو]
هڪ ڇوڪري روڪن (ruqun) پاتل، جيڪو هان چيني عورتن جو هڪ مخصوص لباس آهي
هڪ مرد دائوپائو (daopao) پاتل، جيڪو هان چيني مردن جي هڪ مخصوص پوشاڪ آهي

لفظ "هان" نه صرف هڪ مخصوص نسلي گروهه ڏانهن اشارو ڪري ٿو، پر هڪ گڏيل نسل، تاريخ ۽ ثقافتي سڃاڻپ جي پڻ نمائندگي ڪري ٿو. قديم چيني مفڪر ڪنفيوشس جي دور ۾ "هواڪسيا" جو اصطلاح سڀني چينين جي گڏيل نسل جي وضاحت لاءِ استعمال ڪيو ويندو هو؛ چيني ماڻهو پاڻ کي هوا رين (Hua ren) سڏيندا هئا.[22] ٻاهرين ملڪن ۾ رهندڙ چيني جن وٽ چين جي شهريت ناهي، انهن کي عام طور تي "هوا ماڻهو" (Huárén) يا هوا زو (Huázú) چيو ويندو آهي. هي اصطلاح صرف انهن لاءِ استعمال ٿيندو آهي جن جو پسمنظر هان نسل سان آهي، جڏهن ته زونگ گئو رين (Zhongguo ren) مان مراد چين جا شهري آهن، جن ۾ چين جون ٻيون نسلي اقليتون پڻ شامل ٿي سگهن ٿيون.[23]

حوالا

[سنواريو]
  1. Minahan, James B. (2014). Ethnic Groups of North, East, and Central Asia: An Encyclopedia. ABC-CLIO. pp. 89–95. ISBN 978-1-610-69018-8. https://books.google.com/books?id=oZCOAwAAQBAJ. Retrieved 21 May 2020.
  2. CIA Factbook آرڪائيو ڪيا ويا 17 February 2023 حوالو موجود آهي وي بيڪ مشين.
  3. "Taiwan snapshot". Archived from the original on 15 March 2020. Retrieved 15 March 2020.
  4. Chen, Chien-Hsiun; Yang, Jenn-Hwai; Chiang, Charleston W.K.; Hsiung, Chia-Ni; Wu, Pei-Ei; Chang, Li-Ching; Chu, Hou-Wei; Chang, Josh et al. (18 October 2016). "Population structure of Han Chinese in the modern Taiwanese population based on 10,000 participants in the Taiwan Biobank project". Human Molecular Genetics 25 (24): 5321–5331. doi:10.1093/hmg/ddw346. PMID 27798100.
  5. Draper, John; Selway, Joel Sawat (January 2019). "A New Dataset on Horizontal Structural Ethnic Inequalities in Thailand in Order to Address Sustainable Development Goal 10". Social Indicators Research 141 (1): 275–297. doi:10.1007/s11205-019-02065-4.
  6. "Overseas Compatriot Affairs Commission, R.O.C." Archived from the original on 4 January 2011. Retrieved 23 September 2016.
  7. "confirmed latest statistics". 2022. Archived from the original on 14 February 2022. Retrieved 14 February 2022.
  8. "Race Reporting for the Asian Population by Selected Categories: 2010 more information". United States Census Bureau. Retrieved 19 January 2014.{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (link)
  9. "Selected Population Profile in the United States". census.gov. United States Census Bureau. Archived from the original on 5 February 2024. Retrieved 5 February 2024.
  10. "Topic: Resident Population of Singapore by ethnic group, 2023". Archived from the original on 27 August 2021. Retrieved 27 August 2021.
  11. "Jumlah og Persentase Penduduk menurut Kelompok Suku Bangsa". media.neliti.com (in انڊونيشي). Kewarganegaraan, suku bangsa, agama dan bahasa sehari-hari penduduk Indonesia. 2011. Archived (PDF) from the original on 4 July 2018. Retrieved 30 May 2022.
  12. "The World Factbook". Archived from the original on 10 February 2021. Retrieved 17 February 2016.
  13. Asia Pacific Foundation of Canada. "Population by Ethnic Origin by Province". Asia Pacific Foundation of Canada. Archived from the original on 22 March 2016. Retrieved 17 February 2016.
  14. Macrohon, Pilar (21 January 2013). "Senate declares Chinese New Year as special working holiday" (Press release). PRIB, Office of the Senate Secretary, Senate of the Philippines. Archived from the original on 16 May 2021.
  15. "Australia". 2016 Census QuickStats. Australian Bureau of Statistics. Archived from the original on 30 October 2018. Retrieved 31 October 2018.
  16. Poston, Dudley L; Wong, Juyin Helen (July 2016). "The Chinese diaspora: The current distribution of the overseas Chinese population". Chinese Journal of Sociology 2 (3): 348–373. doi:10.1177/2057150X16655077.
  17. 在日华人统计人口达92万创历史新高. www.rbzwdb.com (in چيني). Archived from the original on 22 December 2020. Retrieved 15 April 2020.
  18. Joniak-Lüthi, Agnieszka (2018). "Ethnicity and the Han". Oxford Bibliographies. doi:10.1093/obo/9780199920082-0150.
  19. 中華民國國情簡介 [ROC Vital Information] (in چيني). Executive Yuan. 2016. Archived from the original on 18 February 2017. Retrieved 23 August 2016.
  20. Ebrey, Patricia Buckley (2023). "Rethinking Han Chinese Identity". China Review 23 (2): 58–59. doi:10.1093/jdh/epw042.
  21. Minahan, James B. (2015). Ethnic Groups of North, East, and Central Asia: An Encyclopedia. ABC-CLIO. pp. 89–90. ISBN 978-1-61069-017-1.
  22. Pandey, Gyanendra; Peter Geschiere (2003). The Forging of Nationhood. Manohar. p. 102. ISBN 978-81-7304-425-0.
  23. Chang, Hui-Ching; Holt, Richard (20 November 2014). Language, Politics and Identity in Taiwan: Naming China. Routledge. pp. 162–164. ISBN 978-1-135-04635-4. https://books.google.com/books?id=vouLBQAAQBAJ&pg=PA162.