پاڪستان جون ٻوليون

اسلامي جمھوريه پاڪستان ۾ ڪيتريون ٻوليون ڳالهايون وڃن ٿيون، پر عام ٻولي (Lingua Franca) اردو آهي. هر علائقي/صوبي جي پنهنجي مادري ٻولي آهي. سنڌ ۾ سنڌي، بلوچستان ۾ بلوچي، براهوي ۽ پشتو، پنجاب ۾ پنجابي ۽ سرائيڪي ۽ خيبر پختونخوا ۾ پشتو ۽ هندڪو مادري ٻولين جي طور استعمال ٿينديون آهن. جڏهن کي آزاد ڪشمير ۾ ڪشميري، پهاڙي ۽ پوٺوهاري ۽ گلگت بلتستان ۾ بلتي، شينا، بروشسڪي ۽ واخي بطور مادري ٻولي استعمال ٿينديون آهن.

ڊيموگرافڪ

خاندان	زبان	ڳالهائيندڙ پاکستان ۾^[1] (گلگت بلتستان ۽ ڪشمير کان سواءِ)
سنڌو-آرياي	سنڌي	34,401,564
	اردو	22,249,307
	پنجابي	88,915,544
	سرائيڪي	28,849,579
	هندڪو	5,590,559
	میواتی	1,094,219
ايراني	پشتو	43,633,946
	واخی
	فارسي (دري)
	بلوچي	8,117,795
داردي	ڪشميري	274,080
	ڪوهستاني	1,039,007
	شينا	116,951
	ڪلاشا	7,466
	کوار
تِبَتي (بودي)	بلتي	52,134
دراوڙي	براهوي	2,778,670
بانتو	شيدي
	بُرُوشَسڪي

مکيه مضمون: سنڌي بولي

سنڌي ٻولي ڏاکڻي سنڌو ماٿري ۾ ڳالهائجي ٿي، اها پاڪستان جي قديم ترين ٻولين مان هڪ آهي.

پاڪستان ۾ سنڌي جا ڪيترائي قسم آهن، جهڙوڪ:

مکيه مضمون: اردو بولي

اردو پاڪستان جي قومي ٻولي آهي.

پاڪستان ۾ اردو جا ڪيترائي قسم آهن، جهڙوڪ:

مکيه مضمون: پشتو ٻولي

پاڪستان ۾ پشتو جا ڪيترائي قسم آهن، جهڙوڪ:

مکيه مضمون: بلوچي ٻولي