مواد ڏانھن هلو

ٽيليگرافي

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان

ٽيليگرافي (Telegraphy) برقي ذريعي نياپو پھچائڻ جو هڪ قديم ۽ تاريخي نظام آهي، جنھن ۾ برقي ڪرنٽ جي مدد سان پيغامن کي هڪ هنڌ کان ٻئي هنڌ تائين منتقل ڪيو ويندو آهي. هن نظام ۾ بئٽري، ٽئپنگ ڪي (Tapping Key)، ۽ سيٽيءَ (Buzzer) جهڙن سادن پر اثرائتن اوزارن جو استعمال ڪيو ويندو آهي.[1]

ڪم ڪرڻ جو طريقو

[سنواريو | ذريعو سنواريو]

ٽيليگرافيءَ ۾ نياپو پهچائڻ لاءِ تارن جو هڪ وسيع ڄار وڇايو ويندو هو. ان ۾ برقي وهڪري کي خاص وقفي سان جاري ۽ بند ڪري مختلف اشارا پيدا ڪيا ويندا آهن. انهن اشارن کي هڪ مخصوص ضابطي جي تحت سمجهيو ويندو آهي، جنهن کي مورس ڪوڊ (Morse Code) چيو ويندو آهي. مورس ڪوڊ ۾ نقطن (Dots) ۽ ليڪن (Dashes) جي مدد سان اکرن ۽ انگن جي سڃاڻپ ڪئي ويندي آهي.

ٽيليگرافيءَ جي ترقيءَ ۾ ڪيترن ئي سائنسدانن جو حصو رهيو آهي:

  • 1836ع: چارلس ويسٽ اسٽون ۽ سندس ساٿين پاران سوئيءَ وارو نظام (Needle System) متعارف ڪرايو ويو، جيڪو شروعاتي طور تي رڳو پيغام موڪلڻ لاءِ استعمال ٿيندو هو.
  • 1866ع: هڪ اهڙو جديد اوزار ايجاد ٿيو جيڪو پاڻمرادو نياپا لکي سگهندو هو، جنهن سان مواصلاتي نظام ۾ وڏي انقلابي تبديلي آئي.
  • مورس ڪوڊ جي ايجاد: سيموئيل مورس هن نظام کي وڌيڪ سولو بڻايو، جيڪو اڳتي هلي سامونڊي ۽ فوجي رابطن لاءِ انتهائي اهم بڻجي ويو.

ٽيليفون ۽ انٽرنيٽ جي ايجاد کان اڳ، ٽيليگرافي دنيا ۾ تيز ترين رابطي جو واحد ذريعو هئي. هن نظام جي ذريعي خبرون، سرڪاري حڪم ناما ۽ خانگي پيغام منٽن ۾ هڪ شهر کان ٻئي شهر پهچي ويندا هئا.

  1. "ٽيليگرافي : (Sindhiana سنڌيانا)", www.encyclopediasindhiana.org (ٻولي ۾ سنڌي), حاصل ڪيل 31 جنوري 2026۔