ٻاڻي
ٻاڻِي يا ٻول گُروءَ جي مُک مان نڪتل وچن يا ٻول. ڌرمي ڪتابن جون واڻيون يا ٻاڻيون يا سلوڪ. ڪن محققن جو خيال آهي تہ ٻاڻي يا واڻيءَ مان ”وائي“ لفظ نڪتو آهي، جيڪو نج سنڌي شاعريءَ جي هڪ اهم صنف آهي.[1]
حوالا
[سنواريو]- ↑ ادبي اصطلاحن جي تشريحي لغت؛ مرتب: مختيار احمد ملاح؛ پبلشر: سنڌي لئنگئيج اٿارٽي، حيدرآباد، سنڌ.