ونسينٽ وان گوگ
ونسينٽ وليم وان گوگ (Vincent Willem van Gogh؛ 30 مارچ 1853 – 29 جولاءِ 1890) هڪ ڊچ پوسٽ-امپريشنسٽ مصور هو، جيڪو مغربي آرٽ جي تاريخ ۾ سڀ کان وڌيڪ مشھور ۽ بااثر شخصيتن مان هڪ آهي. صرف هڪ ڏهاڪي کان ڪجهہ وڌيڪ عرصي ۾، هن تقريبن 2,100 فن پارا تخليق ڪيا، جن ۾ اٽڪل 860 تيل وارا رنگ (Oil Paintings) شامل هئا، جن مان اڪثر هن پنهنجي زندگيءَ جي آخري ٻن سالن ۾ ٺاهيا.
شروعاتي زندگي
[سنواريو]وان گوگ هڪ اپر مڊل ڪلاس خاندان ۾ پيدا ٿيو. ننڍپڻ ۾ هو خاموش، سوچيندڙ ۽ سنجيده طبيعت جو مالڪ هو، پر هن ۾ ذهني عدم استحڪام جا نشان به نظر ايندا هئا. هڪ نوجوان جي حيثيت ۾، هن آرٽ ڊيلر طور ڪم ڪيو ۽ گهڻو سفر ڪيو، پر لنڊن منتقل ٿيڻ کان پوءِ هو ڊپريشن (Depression) جو شڪار ٿي ويو. هن مذهب ڏانهن رجوع ڪيو ۽ ڏکڻ بيلجيئم ۾ هڪ مبلغ جي طور تي وقت گذاريو.
فني سفر
[سنواريو]وان گوگ 1881ع ۾ پنهنجي والدين سان گڏ رهڻ دوران باقاعده مصوري شروع ڪئي. سندس ننڍو ڀاءُ، ٿيو وان گوگ (Theo van Gogh)، کيس مالي مدد فراهم ڪندو هو، ۽ انهن ٻنهي جي وچ ۾ خط و ڪتابت جو هڪ ڊگهو سلسلو جاري رهيو.
1886ع ۾ هو پيرس منتقل ٿيو، جتي هن آرٽسٽڪ ايوانٽ گارڊ جي ميمبرن سان ملاقات ڪئي، جن ۾ ايمل برنارڊ ۽ پال گوگان (Paul Gauguin) شامل هئا. فيبروري 1888ع ۾، هن ڏکڻ فرانس جي شهر ارلس (Arles) ڏانهن رخ ڪيو، جتي سندس مصوريءَ جا رنگ وڌيڪ چمڪندڙ ٿي ويا. هن زيتون جي باغن، ڪڻڪ جي ٻنيءَ ۽ سج مکي جي گلن کي پنهنجي فن جو موضوع بڻايو.
ذهني بيماري ۽ وفات
[سنواريو]وان گوگ ذهني دورن ۽ وهم جو شڪار رهندو هو. هن اڪثر پنهنجي جسماني صحت کي نظرانداز ڪيو ۽ تمام گهڻي شراب نوشي ڪندو هو. پال گوگان سان تڪرار کان پوءِ، ڪاوڙ ۾ اچي هن پنهنجو کاٻو ڪن ڪٽي ڇڏيو. هن پنهنجي زندگي جو آخري وقت نفسياتي اسپتالن ۾ گذاريو. 29 جولاءِ 1890ع تي، 37 سالن جي ڄمار ۾، هن پنهنجي سيني ۾ گولي هڻي خودڪشي ڪري ڇڏي.
ورثو
[سنواريو]وان گوگ جو ڪم سندس وفات کان پوءِ پوري دنيا ۾ مشهور ٿيو. هن جي رنگن جي دليراڻہ استعمال ۽ اظهار پسندي (Expressionism) 20هين صديءَ جي آرٽ تي گھرا اثر ڇڏيا. اڄ، وان گوگ جا شاهڪار دنيا جي مهانگن ترين پينٽنگس ۾ شمار ٿين ٿا. ايمسٽرڊم ۾ موجود وان گوگ ميوزيم ۾ سندس فن پارن جو سڀ کان وڏو مجموعو موجود آهي.