مواد ڏانھن هلو

نسب

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان

نسب: nisba (نسبة, يعني ”نسبت“ يا ”لاڳاپو“) هڪ صفت نما خانداني نالو آهي، جيڪو ماڻهوءَ جي اصلي هنڌ، آبائي قبيلي يا نسل ڏانهن نسبت ڏيکاريندو آهي، ۽ عام طور نالي جي پڇاڙيءَ ۾ ايندو آهي. هن نسبت جي مثالن ۾ هي پڇاڙيون شامل آهن: -ات (جهڙوڪ: عبيدات)، (جهڙوڪ: مصري)، -اوي (جهڙوڪ: بدوي)، ۽ -يّ مردن لاءِ ۽ -يّه عورتن لاءِ.[1]

نسب اصل ۾ عربي لفظ آهي، پر اهو پوءِ ٻين ڪيترين ٻولين ۾ به ويو، جهڙوڪ سنڌي، ترڪي، فارسي، بنگالي، هندي ۽ اردو. سنڌي ، فارسي ۽ ترڪي ۾ اهو هميشه نسبت جي صورت ۾ لکيو ۽ پڙهيو ويندو آهي. عربي گرامر ۾ اها ادائگي فقط تڏهن ٿيندي آهي جڏهن لفظ ترڪيبي حالت ۾ اچي.

اصل استعمال

[سنواريو]
اصل مضمون جي لاءِ ڏسو سنڌي اسم ۽ صفتون#نسبت

نسب ”لاڳاپو“ هڪ گرامري اصطلاح آهي جيڪو ڪنهن لفظ سان مذڪر ي ۽ مؤنث -يه لڳائي ان کي صفت بڻائڻ لاءِ استعمال ٿيندو آهي. مثال طور، لفظ ‘سنڌي' جو مطلب آهي ”سنڌ سان لاڳاپيل، يا سنڌ جو رھاڪو“. عربي يا عرب جو مطلب آهي عربستان سان لاڳاپيل. نسب جون صورتون عربي نالن ۾ تمام گهڻيون عام آهن.

علم الاسماء ۾ استعمال

[سنواريو]

روايتي عربي نالا پدرنامي نسب هوندا آهن، جتي ماڻهوءَ جي مڪمل نالي پٺيان سندس پيءُ جو نالو ايندو آهي، ۽ اڪثر ابن يا بن (“پٽ”) سان ڳنڍيو ويندو آهي. پدرناما گهڻا ڊگها به ٿي سگهن ٿا، ڇاڪاڻ⁠تہ انهن ۾ سڃاتل ابن ڏاڏن جا نالا به شامل ٿي سگهن ٿا. جڏهن نالو فقط هڪ يا ٻن ابن ڏاڏن تائين محدود ڪيو وڃي ٿو، تڏهن ساڳين نالن وارن ماڻهن ۾ فرق ڪرڻ ڏکيو ٿي سگهي ٿو؛ اهڙي حالت ۾ نسب کي هڪ وڌيڪ سڃاڻپ طور شامل ڪيو ويندو آهي.

نسب اڪثر ڪري معرفه اوزار -ئل سان ايندي آهي، ۽ اها ڪيترين صورتن ۾ ٿي سگهي ٿي:

قبيلا، پاڙا يا خاندان

[سنواريو]

ماڻھو

[سنواريو]

مذهب

[سنواريو]
  • نصيري، جنهن ۾ نصيري جو مطلب ”عيسائي“، وڌيڪ لفظي معنيٰ ”ناصرِي/نصراني“
  • مجوسي، جنهن ۾ مجوس جو مطلب ”زرتشتي
  • فلڪي، جنهن ۾ فلڪ جو مطلب ”فلڪيات“

گهڻيون نسبتون

[سنواريو]

ڪنهن ماڻهوءَ وٽ هڪ کان وڌيڪ نسب به ٿي سگهي ٿي. يعني هو ساڳئي وقت ڪنهن شهر، پاڙي، پيشو ۽ شخص سان لاڳاپيل ٿي سگهي ٿو. مثال:

نسب لازمي نه آهي، پر گهڻي عام آهي.

مثال

[سنواريو]

پڻ ڏسو

[سنواريو]
  1. سانچو:Encyclopaedia of Islam, Second Edition