مٽي مائٽي
مٽي مائٽي يا رشتيداري مان مراد اهي لاڳاپا آهن جيڪي انسانن جي وچ ۾ رت، شادي يا گڏيل خاندان جي بنياد تي قائم ٿين ٿا. سنڌي سماج ۾ مٽي مائٽيءَ کي سماجي زندگيءَ جو بنياد سمجهيو ويندو آهي، جنهن تي سڄي خاندان ۽ برادريءَ جو ڍانچو بيٺل هوندو آهي.
اينٿروپولاجيءَ ۾، مائٽي سماجي رشتن جو ھڪ ڄار آھي، جيڪي سڀني معاشرن ۾ سڀني انسانن جي زندگيءَ ھڪ تمام وڏو حصو ٺاھن ٿا، پوءِ به ان جون اصل معانائون ھن ئي مضمون ۾ بحث ھيٺ آھن. اينٿروپولاجسٽ روبن فاڪس چئي ٿو ته "مائٽيءَ جو مطالعو ان ڳالھ جو مطالعو آھي ته ماڻھو ھنن زندگيءَ جي بنيادي حقيقت سان ڇا ٿو ڪري - ميلاپ، gestation، والدين پڻ، سماج پڻ، ڀاءُ ڀيڻپ، وغيره." انساني معاشرو بي مثل آھي، ھو چئي ٿو تہ، ان م اسان "ساڳي مواد سان ڪم ڪريون ٿا جيڪو جانورن جي دنيا ۾ پڻ موجود آھي.، پر [اسان] ان کي سماجي مقصدن جي لاءِ سمجھي ۽ زمرابندي ڪري سگھون ٿا."[1] ھن سماجي مقصدن ۾ ٻارن کي سماج سان ملائڻ ۽ بنيادي معاشي، سياسي ۽ مذھبي گروھن جو قيام شامل آھي.
مٽي مائٽيءَ جا قسم
[سنواريو]سنڌي سماجي نظام ۾ مٽي مائٽيءَ کي بنيادي طور ٻن قسمن ۾ ورهايو ويندو آهي:
1. رت جا رشتا (Consanguineous Kinship)
[سنواريو]اهي رشتا جيڪي پيدائشي طور رت جي تعلق سان جڙيل هونديون آهن. مثال طور:
- ڏاڏاڻا: پيءُ جي پاسي وارا رشتا (ڏاڏو، ڏاڏي، چاچو، پڦي).
- نانڻا: ماءُ جي پاسي وارا رشتا (نانو، ناني، مامو، ماسي).
- ٻيا ويجها رشتا: ماءُ، پيءُ، ڀاءُ، ڀيڻ ۽ اولاد.
2. ساهراڻا رشتا (Affinal Kinship)
[سنواريو]اهي رشتا جيڪي شاديءَ جي نتيجي ۾ قائم ٿين ٿا. مثال طور:
- زال، مڙس، سھرو، سَسُ، سالو، سالي، نُنھن، ڄاٽو ۽ ڀيڻويو.
سنڌي سماج ۾ اهم رشتا
[سنواريو]سنڌي ثقافت ۾ هر رشتي جي پنهنجي هڪ منفرد سڃاڻپ ۽ اهميت آهي:
- ڏاڏو ۽ نانو: خاندان جا وڏا ۽ سرپرست.
- چاچو: پيءُ جو ڀاءُ، جنهن کي سنڌي سماج ۾ پيءُ برابر سمجهيو ويندو آهي.
- مامو: ماءُ جو ڀاءُ، جيڪو ڀاڻيجن لاءِ انتهائي پيارو ۽ شفقت وارو رشتو آهي.
- ڀائٽيا ۽ ڀاڻيجا: ڀاءُ ۽ ڀيڻ جو اولاد، جن کي پنهنجي اولاد وانگر ڀائيو ويندو آهي.
ويڳا رشتا (Step-relationships)
[سنواريو]اهي رشتا جيڪي والدين مان ڪنهن هڪ جي ٻي شاديءَ سبب قائم ٿين ٿا، جن کي سنڌي ٻوليءَ ۾ "ويڳو" چيو ويندو آهي. جهڙوڪ ويڳو پيءُ، ويڳي ماءُ، ويڳو ڀاءُ ۽ ويڳي ڀيڻ.
سماجي اهميت
[سنواريو]سنڌي سماج ۾ مٽي مائٽي صرف نالن تائين محدود ناهي، پر هي هڪ مڪمل سماجي نظام آهي:
- ڏک سکن جو ساٿ: خوشيءَ جي موقعن (شادي، عقيقو) ۽ غميءَ (فوتگي) ۾ مائٽن جو گڏ ٿيڻ سنڌي ثقافت جو لازمي حصو آهي.
- برادري ۽ قبيلو: ڪيترائي خاندان ملي هڪ برادري يا قبيلو بڻائيندا آهن، جنهن جو بنياد مٽي مائٽي هوندو آهي.
- چوڻيون ۽ پهاڪا: سنڌي ٻوليءَ ۾ مٽي مائٽيءَ تي سوين پهاڪا آهن، جهڙوڪ "مائٽ مائٽن جا ٻانهن ٻيلي".
لاڳاپيل صفحا
[سنواريو]حوالا
[سنواريو]- ↑ Fox, Robin (1967). Kinship and Marriage. Harmondsworth, UK: Pelican Books. p. 30.