مسجع نثر
ڏيک
مسجع نثر کي مقفيٰ - قافيي وارو بہ ڪري چئبو آهي، جنهن جي معنيٰ آهي ”قافيي وارو نثر.“ هن قسم جي نثر ۾، فقرن (جملي جي ٽڪرن) جي پڇاڙيءَ ۾ لفظ عام طرح هڪ جهڙي آواز ۾ هوندا آهن؛ يعني اهو نثر جنهن جي فقرن جي آخر ۾ قافيي وارا لفظ هجن. هن قسم جي نثر ۾ وزن جو هجڻ لازمي نہ آهي.[1]
حوالا
[سنواريو]- ↑ ڪتاب: ادبي اصطلاحن جي تشريحي لغت؛مرتب: مختيار احمد ملاح؛ پبلشر: سنڌ لئنگئيج اٿارٽي، حيدرآباد، سنڌ.