فاطمه بنت اسد
ڏيک
فاطمه بنت اسد (عربي: فَاطِمَة بِنْت أَسَد؛ 555–626 عيسوي) ابو طالب جي زال، علي بن ابي طالب جي ماءُ ۽ رسول الله ﷺ جي چاچي هئي. سيده خديجه بنت خويلد (محمد جي زال) کان پوءِ، فاطمه بنت اسد ٻي عورت هئي جيڪا اسلام ۾ داخل ٿي. علي بن ابي طالب کي سندس ماءُ پاران حيدر جو نالو ڏنو ويو، جنهن جي معنيٰ شينهن آهي. انهن جو وصال سال 4 هجري ۾ مدينه منوره ۾ ٿيو ۽ انهن جي قبر جنت البقيع جي قبرستان ۾ آهي.[1]
فاطمه بنت اسد ۽ سندس مڙس، ابو طالب، پندرهن سالن تائين محمد جي گود ورتل والدين طور ڪم ڪيو، جڏهن رسول الله پنهنجي ماءُ کي ڇهن سالن جي عمر ۾ وڃائي ڇڏيو هو، سندس پيءُ سندس پيدائش کان اڳ فوت ٿي چڪا هيا. سالن کان پوءِ، پيغمبر صلي الله عليه وسلم فاطمه بنت اسد کان حاصل ڪيل پيار جو بدلو ڏنو ۽ هنن جي ننڍي ٻار علي کي پنهنجي پٽ طور اختيار ڪيو.