شاهه خالد بن عبدالعزيز
شاهه خالد بن عبدالعزيز آل سعود (13 فيبروري 1913ع کان 13 جون 1982ع) 25 مارچ، 1975ع کان 1982ع ۾ پنهنجي وفات تائين سعودي عرب جو بادشاهه ۽ وزيراعظم هو. پنهنجي تخت نشيني کان اڳ، هو سعودي عرب جو ولي عهد هو. خالد سعودي عرب جي بادشاهت جي باني بادشاهه عبدالعزيز جو پنجون پٽ هو.
خالد شاهه عبدالعزيز ۽ الجواهره بنت مساعد السعود جو پٽ هو. هن پنهنجي سوٽيلي ڀاءُ شهزادي فيصل بن عبدالعزيز جي سعودي عرب جي پرڏيهي وزير جي حيثيت سان سندس فرضن ۾ مدد ڪئي. خالد 1930ع واري ڏهاڪي ۾ ٿوري وقت لاءِ حجاز علائقي جي وائسراءِ طور پڻ ڪم ڪيو. هن سال 1943ع ۾ شاهه فيصل سان گڏ آمريڪا جو دورو ڪيو، جنهن سان ٻنهي ملڪن جي وچ ۾ سفارتي لاڳاپا قائم ٿيا. کيس سال 1962ع ۾ سعودي عرب جو ڊپٽي وزيراعظم مقرر ڪيو ويو. خالد جي پوري ڀاءُ، شهزادي محمد پاران شاهي جانشيني جي سلسلي کان دستبرداري کان پوءِ، شاهه فيصل سال 1965ع ۾ خالد کي ولي عهد نامزد ڪيو.
سال 1975ع ۾ شاهه فيصل جي قتل کان پوءِ، خالد تخت تي ويٺو. سندس دور ۾ تيل جي آمدني ۾ واڌ ۽ وچ اوڀر ۾ اهم واقعا ٿيڻ سبب ملڪ ۾ وڏيون ترقيون ٿيون. سال 1979ع ۾، عام ماڻهن جو هڪ گروهه مڪه المڪرمه ۾ مسجد الحرام تي قبضو ڪيو ۽ خالد کي اغوا ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي پر ناڪام ٿي ويا. سعودي فوجون مسجد الحرام تي ٻيهر ڪنٽرول حاصل ڪري ورتو، پر قبضي جي نتيجي ۾ سعودي عرب ۾ سخت مذهبي پاليسيون متعارف ڪرايون ويون. شاهه خالد سال 1982ع ۾ فوت ٿي ويو ۽ سندس ويڳو ڀاءُ، شاهه فهد ان جي جاءِ تي آيو.