سُڳن آهوجا
سُڳن آهوجا (1921ع–1966ع) سنڌي ادب جو گهڻ رخو شاعر، افسانه نگار ۽ نقاد هو، جنهن جي تخليقن ۾ جذباتي گهرائي سماجي شعور سان گڏجي نظر اچي ٿي. آهوجا جون اهم تصنيفون افسانن جو مجموعو اُڌما، ناول ڪنول جاڳي اُٿيا، ۽ شاعريءَ جا مجموعا پيارِي چيزا ۽ ارمان آهن. سندس مشهور نظم امن جي راهه (“The Path of Peace”) سنڌي درسي ڪتابن (ڪلاس ڏهون) ۾ شامل آهي، جيڪو امن، هم آهنگي ۽ انسان دوستيءَ جو پيغام ڏئي ٿو[1].
فڪري ۽ فني خصوصيتون
[سنواريو]آهوجا جي شاعري ۽ نثر ۾ نغميت، احساس جي شدت ۽ فڪري توازن نمايان آهن. هو ذاتي تجربن کي سماجي مسئلن سان ڳنڍي پيش ڪري ٿو، جنهن سان سندس تخليقن ۾ فڪر ۽ جماليات جو ڀرپور امتزاج پيدا ٿئي ٿو. سنڌي اديب موهن ڪلپنا آهوجا جي فڪر ۽ فن تي ڪتاب فنڪار ۽ فلسوف (1973ع) ترتيب ڏنو، جنهن ۾ سندس ذهني ڪيفيت، فني رجحانن ۽ ادبي اهميت جو تنقيدي جائزو پيش ڪيو ويو. هي ڪم آهوجا کي ورهاڱي کان پوءِ جي سنڌي ادبي منظرنامي ۾ نمايان حيثيت عطا ڪري ٿو. سُڳن آهوجا کي ورهاڱي کان پوءِ جي سنڌي ادب ۾ انهن شخصيتن ۾ شمار ڪيو وڃي ٿو، جن جي تخليقن ۾ شعري نغميت ۽ فلسفيانه نثر گڏجي هڪ پختي ادبي سڃاڻپ قائم ڪئي. سندس ڪم امن، سماجي ذميواري ۽ انساني قدرن جي واڌ ويجهه لاءِ اهم حوالو آهي.
حوالا
[سنواريو]- ↑ A DICTIONARY OF SINDHI : Jt. LITERATURE MOTILAL JOTWANIFirst Edition : 13 January, 1996 New Delhi, page:8