مواد ڏانھن هلو

سسيفس

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان


ڪاري-شڪل واري امفورا تي سسيفس جي تصوير
پرسيفوني يوناني زيرزمين ۾ سسيفس جي نگراني ڪندي، اٽيڪي ڪاري-شڪل امفورا، ت.530 ق م، شتاٽليشه اينٽيڪن زاملونگن[1]
سسيفس ۽ امفيارائوس، فرانسوا مقبرو، ولچي جي ڀت تي ٺهيل تصوير جي نقل، جيڪا چوٿين صدي ق م ۾ تيار ڪئي وئي

يوناني ڏندڪٿائن ۾ سسيفس يا سسيفوس؛ Σίσυφος (Sísyphos) قديم ڪورنٿ (جنهن کي اڳ ۾ ايفيرا چيو ويندو هو ۽ هاڻي ڪورنٿ جي نالي سان سڃاتو وڃي ٿو) جو باني ۽ بادشاهه هو. هن زيوس پاران ايجينا جي اغوا بابت دريائي ديوتا اسوپوس کي آگاهه ڪيو، جنهن سبب زيوس جو غضب مٿس نازل ٿيو. بعد ۾ هن موت کي ٻه ڀيرا دوکو ڏنو، جنهن جي نتيجي ۾، پوڙهائپ ۾ مرڻ کان پوءِ، کيس يوناني زيرزمين ۾ هميشه لاءِ سزا ڏني وئي. ديوتائن کيس اهو عذاب ڏنو ته هو هڪ تمام وڏي پٿر کي ٽڪريءَ جي چوٽيءَ تائين ڌڪي کڻي وڃي، پر جيئن ئي اهو چوٽيءَ جي ويجهو پهچي، پٿر وري هيٺ لڙهي وڃي. اهڙيءَ طرح کيس اهو بيڪار ۽ نه کٽندڙ ڪم هميشه لاءِ ورجائڻو پوي ٿو.

ڪلاسيڪي تهذيب جي جديد ثقافت تي اثر سبب، اهڙن ڏکين، بي نتيجا ۽ ڪڏهن به ختم نه ٿيندڙ ڪمن کي اڄ سسيفسي چيو ويندو آهي.[2]

لفظي بنياد

[سنواريو]

آر. ايس. پي. بيڪس هن نالي لاءِ يوناني کان اڳ واري بڻ جو امڪان پيش ڪيو آهي ۽ ان کي لفظ سوفوس (σοφός، ”ڏاهو“) جي پاڙ سان ڳنڍيو آهي.[3] جرمن ڏندڪٿا نگار اوٽو گروپه جو خيال هو تہ هي نالو سسيس (σίσυς، ”ٻڪريءَ جي کل“) مان نڪتل آهي، جنهن جو واسطو مينهن وسائڻ واري هڪ رسم سان هو، جنهن ۾ ٻڪرين جون کلون استعمال ڪيون وينديون هيون.[4]

خاندان

[سنواريو]

سسيفس اصل ۾ ٿيسالي جو هڪ شهزادو هو. هو ايوليا جي بادشاهه ايولس ۽ ايناريٽي جو پٽ هو؛ ايناريٽي، ڊيماخس جي ڌيءَ هئي.[5] هو اٿامس، سالمونيوس، ڪريٿيوس، پيريريس، ڊيئونيوس، ميگنيس، ڪاليڪي، ڪناڪي، السيوني، پيسيڊيڪي ۽ پيريميڊي جو ڀاءُ هو.

سسيفس پليئڊ ميروپي سان شادي ڪئي، جنهن مان کيس اورنيشن (پورفيريون[6]گلاڪوس، ٿيرساندر ۽ الموس نالي پٽ ٿيا.[7] گلاڪوس وسيلي هو بيليروفون جو ڏاڏو هو؛[8][9] جڏهن تہ الموس وسيلي هو مينياز جو ڏاڏو هو، جيڪو اورڪومينوس جو باني هو.[10] هڪ ٻي روايت موجب مينياز، سسيفس جو پوٽو نہ پر سڌو سنئون پٽ هو.[11]

ڏندڪٿا جي ٻين روايتن ۾ اوڊيسيوس جو حقيقي پيءُ لائرٽيس بدران سسيفس ۽ سندس ماءُ انٽيڪليا مان ڄاڻايو ويو آهي.[12]

ڏندڪٿا

[سنواريو]

بادشاھي

[سنواريو]

سسيفس ايفيرا جو باني ۽ پهريون بادشاهه هو، جنهن کي ڪورنٿ جو اصل نالو سمجهيو ويندو آهي. پوسانياس موجب، بادشاهه ٿيڻ دوران هن اسٿميائي رانديون ميليڪيرٽيس جي اعزاز ۾ قائم ڪيون، جنهن جو لاش هڪ ڊولفن ڪورنٿ جي ڳچيالي تي کڻي آئي هئي.[13] پنڊار جي هڪ ٽڪري موجب، سسيفس اهي رانديون ميليڪيرٽيس جي عزت ۾ اپسرائن جي هڪ ٽولي جي هدايت تي قائم ڪيون هيون.[14]

سالمونيوس سان تڪرار

[سنواريو]

سسيفس ۽ سندس ڀاءُ سالمونيوس هڪ ٻئي جا سخت دشمن هئا. سسيفس ڊيلفي جي پيشگوئي گاهه کان صلاح ورتي ته سالمونيوس کي اهڙيءَ ريت ڪيئن قتل ڪري، جو پاڻ ڪنهن سخت نتيجي کان بچي وڃي. هومر جي زماني کان وٺي سسيفس کي انسانن مان سڀ کان وڌيڪ چالاڪ شخص سمجهيو ويندو هو. هن سالمونيوس کي قتل ڪرڻ جي هڪ منصوبي تحت سندس ڌيءَ ٽائرو کي ورغلايو، پر جڏهن ٽائرو کي خبر پئي ته سسيفس سندن ٻارن کي مستقبل ۾ سندس پيءُ کي تخت تان لاهڻ لاءِ استعمال ڪرڻ جو ارادو رکي ٿو، ته هن پنهنجن ئي ٻارن کي قتل ڪري ڇڏيو.

موت کي دوکو ڏيڻ

[سنواريو]

سسيفس، زيوس جي هڪ راز کي ظاهر ڪري سندس خيانت ڪئي. هن اسوپيڊ ايجينا جي رهائش واري هنڌ بابت سندس پيءُ، دريائي ديوتا اسوپوس کي آگاهه ڪيو. ان جي بدلي ۾ اسوپوس، ڪورنٿ جي اڪروپولس تي هڪ چشمو جاري ڪيو.

زيوس ٿاناتوس کي حڪم ڏنو ته سسيفس کي ٽارٽارس ۾ زنجيرن سان ٻڌي. پر سسيفس سندس اچڻ جو اندازو لڳائي ورتو ۽ پاڻ ئي ٿاناتوس کي زنجيرن ۾ جڪڙي ڇڏيو. جڏهن ٿاناتوس قيد ٿي ويو، تڏهن ڌرتيءَ تي ڪو به ماڻهو مرڻ ڇڏي ڏنو، جنهن سبب وڏو انتشار پيدا ٿيو. جنگ جي ديوتا ايريس، شايد ان ڳالهه کان ناراض ٿيو ته سندس جنگيون هاڻي گهٽ دلچسپ رهيون هيون، ڇاڪاڻ⁠تہ مخالف مرندا ئي نه هئا. تنهنڪري هن مداخلت ڪري ٿاناتوس کي آزاد ڪرايو، جنهن سان ٻيهر موت جو سلسلو شروع ٿيو، ۽ پوءِ سسيفس کي سندس حوالي ڪري ڇڏيو.[16]

ڪجهه روايتن موجب، هيڊيز کي سسيفس کي زنجيرن ۾ جڪڙڻ لاءِ موڪليو ويو، پر سسيفس هيڊيز کي ئي قيد ڪري ڇڏيو. جيستائين هيڊيز قيد رهيو، تيستائين ڪو به ماڻهو مري نه سگهيو. نتيجي ۾ ديوتائن لاءِ قربانيون پيش نه ٿي سگهيون ۽ پوڙها توڙي بيمار ماڻهو سخت تڪليف ۾ مبتلا رهيا. نيٺ ديوتائن سسيفس کي ڌمڪي ڏني ته هو سندس زندگي ايتري ڏکي بڻائيندا جو هو پاڻ موت جي خواهش ڪندو. ان کان پوءِ سسيفس وٽ هيڊيز کي آزاد ڪرڻ کان سواءِ ٻيو ڪو به رستو نه رهيو.[17]

بادشاهي

[سنواريو]

سسيفس ايفيرا جو باني ۽ پهريون بادشاهه هو؛ ايفيرا کي ڪورنٿ جو پراڻو نالو سمجهيو وڃي ٿو. پوسانياس موجب، بادشاهه هجڻ دوران سسيفس اسٿميائي رانديون، ميليڪيرٽيس جي اعزاز ۾ قائم ڪيون. ميليڪيرٽيس جو مئل جسم هڪ ڊولفن، ڪورنٿ جي ڳچيالي جي ڪناري تائين کڻي آئي هئي.[18] پنڊار جي هڪ بچيل ٽڪري موجب، سسيفس هي رانديون ميليڪيرٽيس جي اعزاز ۾، اپسرائن جي هڪ ٽولي جي هدايتن تي قائم ڪيون هيون.[19]

سالمونيوس سان تڪرار

[سنواريو]

سسيفس ۽ سندس ڀاءُ سالمونيوس هڪٻئي کان سخت نفرت ڪندا هئا. سسيفس، ڊيلفي جي پيشگوئي گاهه کان اهو ڄاڻڻ جي ڪوشش ڪئي تہ سالمونيوس کي ڪهڙيءَ ريت قتل ڪري سگهجي ٿو، جيئن ان جا پاڻ تي ڪي سنگين نتيجا نہ پون. هومر جي دور کان وٺي سسيفس کي سڀني انسانن کان وڌيڪ چالاڪ شخص طور سڃاتو ويندو هو. سالمونيوس کي قتل ڪرڻ واري پنهنجي هڪ منصوبي تحت هن سندس ڌيءَ ٽائرو کي ورغلايو؛ پر جڏهن ٽائرو کي خبر پئي تہ سسيفس سندن ٻارن کي مستقبل ۾ سندس پيءُ کي تخت تان لاهڻ لاءِ استعمال ڪرڻ گهري ٿو، تڏهن هن پنهنجا ئي ٻار قتل ڪري ڇڏيا.

موت کي دوکو ڏيڻ

[سنواريو]

سسيفس، زيوس جي هڪ راز کي پڌرو ڪري، سندس خيانت ڪئي. هن اسوپيڊ ايجينا جي رهڻ واري هنڌ جي ڄاڻ، سندس پيءُ ۽ دريائي ديوتا اسوپوس کي ڏني. ان جي بدلي اسوپوس، ڪورنٿ جي اڪروپولس تي هڪ چشمو جاري ڪيو.

زيوس، ٿاناتوس کي حڪم ڏنو تہ سسيفس کي ٽارٽارس ۾ زنجيرن سان ٻڌي. پر سسيفس سندس اچڻ جو اڳواٽ اندازو لڳائي ورتو ۽ موقعي مان فائدو وٺي، ٿاناتوس کي ئي زنجيرن ۾ قيد ڪري ڇڏيو. جڏهن ٿاناتوس مضبوط زنجيرن ۾ جڪڙجي ويو، تڏهن ڌرتيءَ تي ڪو بہ ماڻهو مرڻ ڇڏي ڏنو، جنهن سبب وڏو هنگامو مچي ويو. جنگ جو ديوتا ايريس، شايد ان ڳالهه کان ڪاوڙيل هو تہ سندس مخالفن جي نہ مرڻ ڪري جنگيون گهٽ وندرائيندڙ ٿي ويون هيون، تنهن مداخلت ڪري ٿاناتوس کي آزاد ڪرايو، جنهن کان پوءِ موت ٻيهر ٿيڻ لڳو. ايريس پوءِ سسيفس کي ٿاناتوس جي حوالي ڪري ڇڏيو.[15]

ڪجهه روايتن موجب، سسيفس کي زنجيرن ۾ ٻڌڻ لاءِ هيڊيز موڪليو ويو هو، پر سسيفس کيس ئي ٻڌي قيد ڪري ڇڏيو. جيستائين هيڊيز قيد رهيو، تيستائين ڪوبہ مري نہ سگهيو. نتيجي ۾ ديوتائن لاءِ قربانيون نہ ٿي سگهيون ۽ پوڙها توڙي بيمار ماڻهو سخت تڪليف ۾ مبتلا رهيا. نيٺ ديوتائن سسيفس کي ڌمڪي ڏني تہ هو سندس زندگي ايتري ڏکوئيندڙ بڻائيندا، جو هو پاڻ موت جي خواهش ڪندو. ان کان پوءِ سسيفس وٽ هيڊيز کي آزاد ڪرڻ کان سواءِ ٻيو ڪو رستو نہ رهيو.[20][better source needed]

مرڻ کان اڳ سسيفس پنهنجي زال کي حڪم ڏنو هو تہ سندس اگهاڙو لاش شهر جي عام چوڪ جي وچ ۾ اڇلائي ڇڏي؛ چيو وڃي ٿو تہ هن اهڙو حڪم پنهنجي زال جي محبت آزمائڻ لاءِ ڏنو هو. جڏهن سسيفس کي يوناني زيرزمين ۾ آندو ويو، تڏهن هو اسٽڪس درياهه جي ڪنارن تي پهتو. هن هيڊيز يا پرسيفوني آڏو شڪايت ڪئي تہ سندس لاش کي دفن نہ ڪرڻ ۽ مناسب آخري رسمون ادا نہ ڪرڻ، سندس زال جي بي ادبيءَ جي نشاني آهي. سسيفس پرسيفوني کي ان ڳالهه تي راضي ڪيو تہ کيس مٿاهين دنيا ۾ واپس وڃڻ جي اجازت ڏني وڃي، جيئن هو پنهنجي زال کي لاش نہ دفنائڻ ۽ محبت ڪندڙ زال وانگر مناسب آخري رسمون ادا نہ ڪرڻ تي ڇينڀي سگهي.[21] پر جيئرن جي دنيا ۾ واپس اچڻ کان پوءِ سسيفس زيرزمين ڏانهن موٽڻ کان انڪار ڪري ڇڏيو. گهڻن سالن کان پوءِ هو يا تہ وڏي ڄمار سبب مري ٻيهر اتي پهتو، يا وري هرميس کيس زوريءَ ڇڪي زيرزمين ڏانهن واپس وٺي ويو.[22]

ڏندڪٿا جي هڪ ٻي روايت ۾ سسيفس، پرسيفوني کي دوکو ڏنو تہ کيس غلطيءَ سان ٽارٽارس ۾ آندو ويو آهي؛ تنهنڪري پرسيفوني سندس آزاديءَ جو حڪم ڏنو.[23]

سوفوڪليس جي ناٽڪ فيلوڪٽيٽيس ۾ اوڊيسيوس جي پيءُ جو ذڪر آهي، جيڪو مئلن جي دنيا مان موٽي آيو هو؛ افواهن موجب اهو شخص لائرٽيس نہ، پر سسيفس هو، جيتوڻيڪ اوڊيسي ۾ لائرٽيس کي ئي سندس پيءُ ڄاڻايو ويو آهي.[وضاحت گهربل] يوريپڊيز پڻ پنهنجي ناٽڪ سائڪلوپس ۾ سسيفس کي اوڊيسيوس جو پيءُ قرار ڏنو آهي.

زيرزمين ۾ سزا

[سنواريو]

پنهنجن ڏوهن جي سزا طور، هيڊيز سسيفس کي ٽارٽارس ۾ هڪ تمام وڏي پٿر کي بي انتها ڀيري هڪ ڏاڪي واري ٽڪريءَ جي چوٽيءَ ڏانهن ڌڪڻ تي مجبور ڪيو.[8][24][25] هن سزا جي اذيت ان ڪري خاص هئي، جو سسيفس پنهنجي غرور (هبرس) سبب اهو سمجهندو هو ته سندس هوشياري زيوس کان به وڌيڪ آهي. ان جي جواب ۾ هيڊيز پنهنجي ذهانت جو مظاهرو ڪندي پٿر تي اهڙو جادو ڪيو، جو جيئن ئي سسيفس چوٽيءَ جي ويجهو پهچندو هو، پٿر وري هيٺ لڙهي ويندو هو. اهڙيءَ طرح سسيفس هميشه لاءِ بي مقصد محنت ۽ نه کٽندڙ مايوسيءَ جو شڪار بڻجي ويو. انهيءَ سبب اڄ به اهڙن بي نتيجا يا ڪڏهن به نه ختم ٿيندڙ ڪمن کي "سسيفسي" چيو ويندو آهي. سسيفس قديم ليکڪن جو هڪ مشهور موضوع هو، ۽ مصور پوليگنوٽس کيس ڊيلفي جي ليش جي ڀتين تي به چٽيو هو.

زيرزمين ۾ سزا

[سنواريو]

پنهنجن ڏوهن جي سزا طور، هيڊيز سسيفس کي ٽارٽارس ۾ هڪ اوچي ۽ ڏاڪي واري ٽڪريءَ تي هڪ تمام وڏو پٿر هميشه لاءِ مٿي ڌڪڻ تي مجبور ڪيو.[8][26][25] هي انتهائي اذيتناڪ سزا سسيفس کي ان ڪري ڏني وئي، جو هو غرور (هبرس) ۾ اهو سمجهندو هو ته سندس چالاڪي خود زيوس کان به وڌيڪ آهي. ان جي جواب ۾ هيڊيز پنهنجي ذهانت جو مظاهرو ڪندي پٿر تي اهڙو جادو ڪيو، جو سسيفس جي چوٽيءَ تي پهچڻ کان اڳ ئي اهو پٿر هر ڀيري واپس هيٺ لڙهي ويندو هو. نتيجي ۾ سسيفس هميشه لاءِ بيڪار محنت ۽ نه کٽندڙ مايوسيءَ جي زندگيءَ ۾ ڦاسي پيو. انهيءَ سبب، اهڙن ڪمن کي جيڪي بي مقصد، بي نتيجا يا ڪڏهن به ختم نه ٿيندا هجن، اڄ به سسيفسي (سسيفسئين) چيو ويندو آهي. سسيفس قديم ليکڪن جو هڪ مشهور موضوع هو، ۽ مصور پوليگنوٽس به کيس ڊيلفي جي ليش جي ڀتين تي تصويري صورت ۾ پيش ڪيو هو.[27]

تشريحون

[سنواريو]
يوهان فوگل جي ڪاري ۽ اڇي نقاشي ۾ سسيفس
بي مقصد جنگ جاري رکڻ جي علامت طور سسيفس. يوهان فوگل: Meditationes emblematicae de restaurata pace Germaniae، 1649ع

شمسي نظريي موجب، بادشاهه سسيفس سج جي ان قرص جي نمائندگي ڪري ٿو، جيڪو هر روز اوڀر کان اڀري ٿو ۽ پوءِ اولهه ۾ لهي وڃي ٿو.[28] ٻين عالمن جي نظر ۾ هو اڀرندڙ ۽ لهندڙ لهرن يا دوکيباز سمنڊ جي تمثيل آهي.[28] پهرين صدي ق م جي ايپيڪيورين فلسفي لوڪريشس، سسيفس جي ڏندڪٿا کي انهن سياستدانن جي علامت قرار ڏنو، جيڪي سياسي عهدو حاصل ڪرڻ جي ڪوشش ۾ بار بار ناڪام ٿين ٿا؛ سندس خيال ۾ اقتدار جي اها جستجو پاڻ ۾ ئي هڪ "خالي شيءِ" آهي، جيڪا پٿر کي ٽڪريءَ تي ڌڪڻ جهڙي بي نتيجا محنت سان مشابهت رکي ٿي.[29]

فريڊرش ويلڪر جو خيال هو ته سسيفس علم جي ڳولا ۾ انسان جي اجائي جدوجهد جي علامت آهي، جڏهن ته سالومون ريناخ[30] تجويز ڏني ته سندس سزا ان تصوير تي ٻڌل آهي، جنهن ۾ سسيفس کي اڪروڪورنٿ ڏانهن هڪ وڏو پٿر ڌڪيندي ڏيکاريو ويو هو، جيڪو سسيفيئم جي تعمير لاءِ گهربل محنت ۽ مهارت جي علامت هو.

البرٽ ڪاميو پنهنجي 1942ع جي مشهور مضمون سسيفس جي ڏندڪٿا ۾ سسيفس کي انساني زندگيءَ جي بي معنويت (ابسرڊٽي) جي علامت قرار ڏنو، پر آخر ۾ هن اهو نتيجو ڪڍيو ته "اسان کي سسيفس کي خوش تصور ڪرڻ گهرجي"، ڇاڪاڻ ته "بلندين ڏانهن جدوجهد پاڻ ئي انسان جي دل کي ڀرڻ لاءِ ڪافي آهي."

جي. نيگرو سانسونيز پنهنجي 1994ع جي ڪتاب دي باڊي آف مٿ ۾، جارجس ڊوميزيل جي تحقيق کي اڳتي وڌائيندي، اهو خيال پيش ڪيو ته "سسيفس" نالي جو بڻ شايد ساهه جي نڪ مان اچڻ واري لڳاتار سرسراهٽ جهڙي آواز ("سس... فس") جي صوتياتي نقل (اوناميٽوپِيئا) مان نڪتل آهي. هن مطابق سسيفس جي ڏندڪٿا جو تعلق قديم پروٽو-هند-يورپي مذهب جي انهن وجد آڻيندڙ طريقن سان آهي، جيڪي ساهه جي ضابطي سان لاڳاپيل هئا. هن تشريح ۾ ساهه اندر کڻڻ ۽ ٻاهر ڇڏڻ جي ورجائجندڙ عمل کي سسيفس ۽ سندس پٿر جي ٽڪريءَ تي مٿي ۽ هيٺ ٿيندڙ حرڪت سان تشبيهه ڏني وئي.

انهن تجربن ۾، جن ۾ اهو جانچيو ويندو آهي ته ڪم جي معنيٰ گهٽجڻ تي مزدور ڪيئن ردعمل ظاهر ڪن ٿا، آزمائشي حالت کي "سسيفسي حالت" (سسيفسيئن ڪنڊيشن) سڏيو ويندو آهي. انهن تجربن جا ٻه اهم نتيجا نڪتا: پهريون، ماڻهو ان وقت وڌيڪ محنت ڪندا آهن جڏهن کين پنهنجو ڪم وڌيڪ بامعنيٰ محسوس ٿئي؛ ۽ ٻيو، ماڻهو عام طور ڪم جي معنيٰ ۽ ترغيب جي وچ ۾ موجود لاڳاپي کي گهٽ سمجهندا آهن.[31]

ادبي تشريحون

[سنواريو]
ٽيشيئن جي سسيفس واري تصوير
سسيفس (1548–1549ع)، ٽيشيئن، پراڊو عجائب گهر، ميڊرڊ، اسپين
سرمائيداري نظام ۾ ٻارن کان پورهيو وٺڻ جي مذمت لاءِ سسيفس جي ڏندڪٿا کان متاثر ڪارٽون، لڳ ڀڳ 1913ع
  • هومر پنهنجي ايليڊ جي ڇهين ڪتاب ۽ اوڊيسي جي يارهين ڪتاب ۾ سسيفس جو ذڪر ڪري ٿو.[9][25]
  • رومي شاعر اووڊ ميٽامورفوسز ۾ اورفيوس ۽ يوريڊائيس جي ڪهاڻي دوران سسيفس جو ذڪر ڪري ٿو. جڏهن اورفيوس هيڊيز ۽ پرسيفوني وٽ وڃي يوريڊائيس کي واپس وٺڻ لاءِ گيت ڳائي ٿو، تڏهن اووڊ بيان ڪري ٿو ته اهو گيت ايترو اثرائتو هو، جو سسيفس به هڪ لمحي لاءِ پنهنجي دائمي محنت ڇڏي پنهنجي پٿر تي ويهي رهيو.[32]
  • افلاطون جي اپالوجي ۾ سقراط چوي ٿو ته هو مرڻ کان پوءِ سسيفس جهڙن ماڻهن سان ملڻ جو خواهشمند آهي، جيڪي پاڻ کي ڏاها سمجهن ٿا، جيئن هو سندن سوالن وسيلي معلوم ڪري سگهي ته حقيقت ۾ ڏاهو ڪير آهي ۽ ڪير رڳو پاڻ کي ڏاهو سمجهي ٿو.[33]
  • البرٽ ڪاميو پنهنجي مشهور مضمون سسيفس جي ڏندڪٿا ۾ سسيفس کي "بي معنويت جو هيرو" قرار ڏئي ٿو.
  • فرانتس ڪافڪا بار بار سسيفس جو حوالو هڪ ڪنوارو مرد طور ڏنو. سندس نظر ۾ "ڪافڪائي" خوبيون اهي هيون، جيڪي سندس پنهنجي شخصيت ۾ سسيفس جهڙيون خصوصيتون ظاهر ڪنديون هيون.[34]
  • فلسفي رچرڊ ڪلائيڊ ٽيلر سسيفس جي ڏندڪٿا کي اهڙي زندگيءَ جي تمثيل طور پيش ڪري ٿو، جيڪا محض بي مقصد ورجاءَ تي ٻڌل هئڻ ڪري بي معنيٰ بڻجي وڃي ٿي.[35]
  • وولفگانگ ميڊر سسيفس جي علامت تي ٻڌل ڪيترائي، خاص طور ادارتي، ڪارٽون گڏ ڪيا آهن.[36]
  • هولس رابنز، اووڊ کي ڪاميو جي مقابلي ۾ پڙهندي، تجويز ڏئي ٿي ته سسيفس جي سزا حقيقت ۾ سزا نه هئي، پر سندس فطرت جي سڃاڻپ هئي؛ يعني قاعدن ۽ حدن جي خلاف هميشه جدوجهد ڪرڻ سندس بنيادي طبيعت هئي.[37]

پڻ ڏسو

[سنواريو]
  • نارانٿ ڀرانٿن، هندستاني لوڪ ڪهاڻين ۾ رضاڪارانه طور پٿر ڌڪيندڙ شخصيت
  • جان ٽريگيگل، ڪارنوال جو هڪ مئجسٽريٽ، جنهن کي ڊوزمري پول کي هڪ صدف جي خول سان خالي ڪرڻ يا گوينور ڪوو ۾ واريءَ مان رسي اڻڻ جي سزا ڏني وئي
  • ٽينٽلس، جنهن کي به ساڳيءَ طرح نه ختم ٿيندڙ مشقت جي سزا ملي
  • وو گانگ، جنهن کي پڻ هڪ ناممڪن ڪم سونپيو ويو: چنڊ تي پاڻمرادو ٻيهر وڌندڙ وڻ کي وڍڻ
  • بي معنويت – هڪ فلسفياتي نظريو، جنهن موجب ڪائنات غير منطقي آهي ۽ جيڪي ماڻهو ان ۾ معنيٰ ڳولڻ جي ڪوشش ڪن ٿا، اهي هيڊيز پاران سسيفس کي ڏنل سزا جهڙي حالت ۾ هوندا آهن.

نوٽس

[سنواريو]
  1. عجائب گهر inv. 1494
  2. سانچو:OED
  3. R. S. P. Beekes, Etymological Dictionary of Greek, Brill, 2009, p. xxxiii.
  4. Gruppe, O. Griechische Mythologie (1906), ii., p. 1021
  5. اپولوڊورس، 1.7.3
  6. Scholia on اپولونيوس آف روڊس، ارگوناٽيڪا 3.1094
  7. پوسانياس، 2.4.3
  8. 1 2 3 اپولوڊورس، 1.9.3
  9. 1 2 هومر، ايليڊ 6.152 ۽ اڳتي.
  10. Scholia on Apollonius of Rhodes, Argonautica 3.1553
  11. Scholia on Homer, Iliad 2.511
  12. Hyginus, Fabulae 201; پلوٽارڪ، Quaestiones Graecae 43; سودا، s.v. Sisyphus
  13. Hard, p. 431; پوسانياس, 2.1.3.
  14. Gantz, p. 176; پنڊار, fr. 6.5 (1) Snell-Maehler.
  15. 1 2 Morford & Lenardon 1999, p. 491.
  16. [15]
  17. "Ancient Greeks: Is death necessary and can death actually harm us?". Mlahanas.de. اصل نسخو مان 2 July 2014 تي محفوظ ڪيل.
  18. Hard, p. 431; پوسانياس، 2.1.3.
  19. Gantz, p. 176; پنڊار، fr. 6.5 (1) Snell-Maehler (Maehler, p. 3).
  20. "Ancient Greeks: Is death necessary and can death actually harm us?". Mlahanas.de. اصل نسخو مان 2 July 2014 تي محفوظ ڪيل. 2014-02-19 تي حاصل ڪيل.
  21. Pherecydes frag. FGrH 3 F 119
  22. "Encyclopedia of Greek Mythology: Sisyphus". mythweb.com. اصل نسخو مان 29 March 2021 تي محفوظ ڪيل. 2019-07-01 تي حاصل ڪيل.
  23. Evslin 2006, p. 209–210.
  24. "Homeros, Odyssey, 11.13". Perseus Digital Library. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان 23 March 2023 تي محفوظ ڪيل. 2014-10-09 تي حاصل ڪيل.
  25. 1 2 3 هومر، اوڊيسي 11.593 حوالي جي چڪ: Invalid <ref> tag; name "Odyssey, xi. 593" defined multiple times with different content.
  26. "Homeros, Odyssey, 11.13". Perseus Digital Library. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان 23 March 2023 تي محفوظ ڪيل. 2014-10-09 تي حاصل ڪيل.
  27. پوسانياس، 10.31
  28. 1 2 Chisholm, Hugh, مرتب (1911). "Sisyphus" . Encyclopædia Britannica. جلد 25 (11th ڇاپو). Cambridge University Press. ص. 161.
  29. De Rerum Natura III
  30. Revue archéologique, 1904
  31. Ariely, Dan (2010). The Upside of Irrationality. ISBN 978-0-06-199503-3.
  32. Ovid. Metamorphoses, 10.44.
  33. Apology, 41c
  34. Karl, Frederick. Franz Kafka: Representative Man. New York: International Publishing Corporation, 1991. p. 2
  35. Taylor, Richard. "Time and Life's Meaning." Review of Metaphysics 40 (June 1987): 675–686.
  36. Wolfgang Mieder. 2013. Neues von Sisyphus: Sprichtwortliche Mythen der Antike in moderner Literatur, Medien und Karikaturen. Vienna: Praesens.
  37. Robbins, Hollis. "Sisyphus, Unbothered". Anecdotal Value. Substack. 27 March 2025 تي حاصل ڪيل.

حوالا

[سنواريو]

ٻاهريان ڳنڍڻا

[سنواريو]

سانچو:Rulers of Corinth