مواد ڏانھن هلو

دجله ندي

دجله ندي
Tigris
Tigris river in Mosul
مقام
CountryTurkey, Syria, Iraq
Source regionDoğu Anadolu Mountains[1]
CitiesElazığ, Diyarbakır, Mosul, Baghdad
طبعي خاصيتون
سانچو:Infobox river/سرچشمو
ڇوڙShatt al-Arab
 - جاءِAl-Qurnah, Iraq
 - جاگرافيائي بيهڪ31°0′18″N 47°26′31″E / 31.00500°N 47.44194°E / 31.00500; 47.44194
 - اوچائي1 m (3.3 ft)}
ڊيگهه1,900 ڪلوميٽر (1,200 mi)}
حوض جي پکيڙ375,000 چورس ڪلوميٽر (145,000 چورس ميل)
وهڪرو 
  هنڌBaghdad
  سراسري1,014 m3/s (35,800 cu ft/s)}
  گهٽ ۾ گهٽ337 m3/s (11,900 cu ft/s)}
  وڌ ۾ وڌ2,779 m3/s (98,100 cu ft/s)}
حوض جون خاصيتون
وهڪري جو سلسلوShatt al-ArabPersian Gulf
درياهي نظامTigris–Euphrates river system
معاون درياهه 
 - کاٻاGarzan, Botan, Khabur, Greater Zab, Lesser Zab, 'Adhaim, Cizre, Diyala
 - ساڄاWadi Tharthar
[2][3]
دجله جي ڪناري تي موصل شهر، 1861ع

دجله ندي (Tigris؛ /ˈtɡrɪs/ TY-griss) ٻن وڏن ندين جي اوڀر واري ندي آهي، جيڪيون ميسوپوٽيميا کي بيان ڪن ٿيون، ٻئي فرات ندي آهي. هي ندي آرمينيائي هاءِ لينڊز جي جبلن کان ڏکڻ طرف شام ۽ عربستان جي ريگستانن مان وهندي آهي، فارس جي نار تائين پهچڻ کان اڳ فرات ندي سان ضم ٿيندي آهي.

دجله درياءَ عراق جي تاريخي شهرن جهڙوڪ موصل، تِڪرِيت، سامره ۽ بغداد مان لنگهي ٿو. اهو آثار قديمه جي جڳهن ۽ قديم مذهبي برادرين جو گهر پڻ آهي، جن ۾ منڊائي مذهب جا ماڻهو به شامل آهن، جيڪا ان کي بپتسما لاءِ استعمال ڪندا آهن. قديم زماني ۾، دجله آشوري سلطنت کي سيراب ڪندو هو، جنهن ۾ بادشاهه تگلاٿ-پائليسر جي راحت جهڙا آثار موجود هئا.

اڄ، دجله درياءَ کي جيو پوليٽيڪل عدم استحڪام، گهڻي ڊيم منصوبن، خراب پاڻي جي انتظام ۽ موسمياتي تبديلين جي جديد خطرن کي منهن ڏيڻو پوي ٿو، جيڪو ان جي استحڪام بابت خدشا پيدا ڪري ٿو. درياءَ جي ورثي جي حفاظت ۽ تحفظ لاءِ ڪوششون جاري آهن، مقامي آثار قديمه جا ماهر ۽ ڪارڪن ان جي مستقبل جي حفاظت لاءِ ڪم ڪري رهيا آهن.

حوالا

[سنواريو]
  1. Stone, Michael E.; Topchyan, Aram (2022). Jews in Ancient and Medieval Armenia: First Century BCE to Fourteenth Century CE (انگريزي ۾). Oxford University Press. ص. 17. ISBN 978-0-19-758207-7.
  2. Isaev, V.A.; Mikhailova, M.V. (2009). "The hydrology, evolution, and hydrological regime of the mouth area of the Shatt al-Arab River". Water Resources 36 (4): 380–395. doi:10.1134/S0097807809040022.
  3. Kolars, J.F.; Mitchell, W.A. (1991). The Euphrates River and the Southeast Anatolia Development Project. Carbondale: Southern Illinois University Press. ص. 6–8. ISBN 0-8093-1572-6.