مواد ڏانھن هلو

اوليور وينڊل هولمز جونيئر

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان
اوليور وينڊل هولمز جونيئر
جسٽس اوليور وينڊل هولمز جي تصوير، لڳ ڀڳ 89 ورهين جي عمر ۾، جج جي لباس ۾
هولمز، ت. 1915–20
آمريڪا جي اعليٰ عدالت جو ايسوسيئيٽ جسٽس
عهدي ۾
8 ڊسمبر, 1902 – 12 جنوري , 1932[1]
نامزد ڪندڙٿِيئڊور روزويلٽ
کان اڳهوريس گري
کان پوءِبينجامن اين ڪارڊوزو
ميسيچوسيٽس جي اعليٰ عدالتي ڪورٽ جو چيف جسٽس
عهدي ۾
2 آگسٽ, 1899 – 4 ڊسمبر, 1902
نامزد ڪندڙمري ڪرين
کان اڳوالبرج فيلڊ
کان پوءِمارڪس نولٽن
ميسيچوسيٽس جي اعليٰ عدالتي ڪورٽ جو ايسوسيئيٽ جسٽس
عهدي ۾
15 ڊسمبر, 1882 – 2 آگسٽ, 1899
نامزد ڪندڙجان لانگ
کان اڳاوٽس لارڊ
کان پوءِوليم لورنگ
ذاتي تفصيل
ڄائومارچ 8 1841(1841-03-08)
بوسٽن، ميسيچوسيٽس، آمريڪا
وفات6 مارچ 1935(1935-03-06) (عمر 93 سال)
واشنگٽن، ڊي. سي.، آمريڪا
تدفين جي جاءِآرلنگٽن قومي قبرستان
سياسي پارٽيريپبلڪن پارٽي
زال/مڙسفيني بوڊچ ڊڪسويل (ش. 1873; و. April 30, 1929)
ماءُاميليا لي جيڪسن
پيءُاوليور وينڊل هولمز سينيئر
مائٽايڊورڊ جيڪسن هولمز (ڀاءُ)
اميليا جيڪسن هولمز (ڀيڻ)
جج چارلس جيڪسن (ڏاڏو)
ايبيل هومز (ڏاڏو)
جوناٿن جيڪسن (پڙڏاڏو)
ايڊورڊ جي. هولمز (ڀاڻيجو)
تعليمهارورڊ يونيورسٽي (اي بي ۽ ايل ايل بي)
دستخط
فوجي خدمت
آڻ United States
سروس/شاخيونين فوج
پورھئي جا سال1861–1865
عهدو بريوِٽ ڪرنل
ايڊ-ڊي-ڪيمپ
يونٽميسيچوسيٽس وولنٽيئر مليشيا جي چوٿين رجيمينٽ
ميسيچوسيٽس وولنٽيئر انفنٽري جي ويهين رجيمينٽ
جنگيون

اوليور وينڊل هولمز جونيئر (انگريزي اچارڻ ۾ :اوليور وينڊل هومز ) (8 مارچ 1841 –6 مارچ, 1935) آمريڪي قانوندان هو، جنهن 1902ع کان 1932ع تائين آمريڪا جي اعليٰ عدالت ۾ ايسوسيئيٽ جسٽس طور خدمتون سرانجام ڏنيون۔[upper-alpha 1] هومز کي آمريڪي تاريخ جي سڀ کان وڌيڪ حوالو ڏنل ۽ اثرائتي اعليٰ عدالتي ججن مان هڪ سمجهيو وڃي ٿو؛ هو عدالت ۾ پنهنجي ڊگهي مدتِ خدمتن، مختصر پر اثرائتين راءِ – خاص طور تي شهرين جي آزاديءَ ۽ آمريڪي آئيني جمهوريت بابت – ۽ چونڊيل رياستي مقننه ادارن جي فيصلن کي عام طور اوليت/تسليم ڏيڻ واري روش سبب مشهور آهي۔ هومز 90 ورهين جي عمر ۾ عدالت مان رٽائر ٿيو، جيڪا اعليٰ عدالت جي تاريخ ۾ وڏي عمر وارو جج رٽائر ٿيڻ جو ڊگهو عرصو قائم رهندڙ رڪارڊ رهيو۔[upper-alpha 2] ان کان اڳ، هومز يونين ۾ بريوِٽ ڪرنل طور آمريڪي گهرو ويڙهه ۾ خدمتون ڪيون (جتي هو ٽن ڀيرا زخمي ٿيو)؛ پوءِ ميسيچوسيٽس جي اعليٰ عدالتي ڪورٽ ۾ ايسوسيئيٽ جسٽس ۽ چيف جسٽس رهيو؛ ۽ پنهنجي مادر علمي اداري هارورڊ لا اسڪول ۾ ويلڊ پروفيسر آف لا طور پڻ ڪم ڪيو۔ سندس عهدن، منفرد شخصيت ۽ لکڻ جي انداز سبب هو خاص طور آمريڪي ترقي پسند حلقن ۾ گهڻو مقبول رهيو۔[2]

آمريڪا جي اعليٰ عدالت ۾ پنهنجي مدت دوران، جنهن لاءِ کيس 1902ع ۾ صدر ٿِيئڊور روزويلٽ مقرر ڪيو، هن رياستن جي اقتصادي ضابطابندي جي آئيني حيثيت جي حمايت ڪئي ۽ پوءِ پهريين ترميم جي تحت اظهارِ راءِ جي آزادي جي وسيع تر تحفظ جو حامي بڻيو؛ جيتوڻيڪ ان کان اڳ شينڪ بنام آمريڪا (1919ع) ۾ هن هڪ متفقه عدالت لاءِ ڀرتيءَ خلاف احتجاج ڪندڙن تي فوجداري سزا کي برقرار رکندي يادگار جملي سان چيو ته “آزاد اظهار” اهڙي شخص کي تحفظ نه ڏيندو جيڪو ڪوڙي نموني ڀريل ٿيٽر ۾ باهه جو نعرو هڻي ۽ ڏهڪاءُ پيدا ڪري، ۽ هن “صاف ۽ موجود خطري” واري آزمائش جو بنياد پڻ وڌو۔[3] ساڳئي سال، ابر امس بنام آمريڪا (1919ع) ۾ پنهنجي مشهور اختلافِ راءِ ۾ هن لکيو ته “سچائيءَ جو بهترين امتحان اهو آهي ته خيال پاڻ کي ‘بازار’ جي مقابلي ۾ قبول ڪرائي سگهي۔ ... گهٽ ۾ گهٽ اهو ئي اسان جي آئين جو نظريو آهي۔ اهو هڪ تجربو آهي، جيئن سڄي زندگي هڪ تجربو آهي۔” هن وڌيڪ چيو ته “اسان کي انهن ڪوششن خلاف سدائين چوڪس رهڻ گهرجي جيڪي اهڙين راءِ جي اظهار کي روڪڻ چاهين ٿيون جن کي اسين ناپسند ڪيون ٿا ۽ جن کي موت سان ڀريل سمجهون ٿا....”[4]

شڪاگو يونيورسٽي لا رِويو هولمز کي هر دور جي سڀ کان وڌيڪ حوالو ڏنل آمريڪي قانوني عالمن ۾ ڇهين نمبر تي رکيو آهي۔[5] هومز قانوني حقيقت پسند هو، جنهن جو خلاصو سندس مشهور جملي ۾ ملي ٿو: “قانون جي زندگي منطق نه رهي آهي: اها تجربو رهي آهي۔”[6] هو اخلاقي شڪ پرست به هو[7] ۽ فطري قانون جي نظريي جو مخالف پڻ۔ سندس فقهه ۽ علمي تحريرن بعد واري آمريڪي قانوني سوچ تي گهرو اثر وڌو، جنهن ۾ نيو ڊيل دور جي ضابطابندين جي حمايت ڪندڙ عدالتي رجحان، “ويهين صدي جي شروعاتي دور جي سماجي قانونيات”، ۽ پوءِ هڪ نسل بعد “قانوني حقيقت پسندي” جا ڪيترائي رخ شامل آهن۔[8]

ابتدائي زندگي

[سنواريو]

اوليور وينڊل هولمز جونيئر جو جنم بوسٽن، ميساچوسٽس ۾ ٿيو. هو مشهور ليکڪ ۽ طبيب اوليور وينڊل هولمز سينيئر ۽ ايميليا لي جيڪسن هولمز جو پٽ هو. هن جا ٻئي والدين انگريزي نسل جا هئا، ۽ هن جا سڀئي ابا ڏاڏا شروعاتي نوآبادياتي دور ۾ اتر آمريڪا ۾ انگلستان کان لڏي آيا هئا، جيڪو نيو انگلينڊ ڏانهن پيوٽين لڏپلاڻ (1620–1640) جو حصو هو.[9] هن جي ماءُ غلامي جي مخالفت ڪندي هئي ۽ روايتي گهريلو ذميوارين کي پورو ڪندي هئي.[10] ڊاڪٽر هولمز بوسٽن جي علمي ۽ ادبي حلقن ۾ هڪ نمايان شخصيت هو. مسز هولمز به معزز خاندانن سان لاڳاپيل هئي؛ هينري جيمس سينيئر، رالف والڊو ايمرسن ۽ ٻيا ٽرانسينڊينٽلسٽ سندن خانداني دوست هئا.

ننڍپڻ ۾ هولمز کي “وينڊل” سڏيو ويندو هو، ۽ هو ڀائرن وليم جيمس ۽ هينري جيمس جونيئر سان سڄي عمر لاءِ دوست بڻجي ويو. هولمز اهڙي ماحول ۾ وڏو ٿيو جتي علمي ڪاميابي کي وڏي اهميت حاصل هئي، ۽ هن ننڍي عمر ۾ ئي ايمرسن وانگر ليکڪ بڻجڻ جي خواهش پيدا ڪئي. هن سڄي زندگي شاعري لکڻ ۾ دلچسپي برقرار رکي.[11] جڏهن هو هارورڊ ڪاليج ۾ پڙهندو هو ته هن فلسفياتي موضوعن تي مضمون لکيا ۽ ايمرسن کي افلاطون جي مثالي فلسفي تي پنهنجي تنقيد پڙهڻ لاءِ ڏنا. ايمرسن مشهور طور تي جواب ڏنو: “جيڪڏهن تون ڪنهن بادشاهه تي وار ڪندين ته ان کي مارڻ گهرجي.” هارورڊ ۾ تعليم دوران هولمز آمريڪا ۾ غلامي جي خاتمي جي تحريڪ جو پڪو حامي هو ۽ هڪ ڀيرو انتهاپسند غلامي مخالف اڳواڻ وينڊل فلپس جو محافظ پڻ رهيو.[12] هو الفا ڊيلٽا فائي برادري، هيسٽي پڊنگ ٿيٽرڪلز ۽ پورسيلين ڪلب جو به ميمبر هو؛ هن جو والد به انهن ٻنهي ڪلبن جو ميمبر رهيو هو. هيسٽي پڊنگ ۾ هن سيڪريٽري ۽ شاعر طور خدمتون انجام ڏنيون، جيئن سندس والد ڪيو هو.[13] هولمز 1861ع ۾ هارورڊ مان فائي بيٽا ڪيپا ۽ ڪم لاڊي اعزاز سان گريجوئيٽ ٿيو، ۽ ساڳئي سال بهار ۾ جڏهن صدر ابراهام لنڪن فورٽ سمٽر تي فائرنگ کان پوءِ رضاڪارن کي سڏ ڪيو ته هو ميساچوسٽس مليشيا ۾ شامل ٿيو، پر بعد ۾ گريجوئيشن تقريب ۾ شرڪت لاءِ ٿوري وقت لاءِ واپس هارورڊ موٽي آيو.[14]

گهرو ويڙهه

[سنواريو]
هولمز پنهنجي فوجي وردي ۾، 1861

هارورڊ ۾ پنهنجي آخري سال دوران، جڏهن آمريڪي گهرو ويڙهه شروع ٿي، هولمز ميساچوسٽس مليشيا جي ميساچوسٽس مليشيا جي چوٿين پيادل بٽالين ۾ شامل ٿيو. جولاءِ 1861ع ۾ پنهنجي والد جي مدد سان هن کي ميساچوسٽس رضاڪار پيادل فوج جي ويهين رجيمينٽ ۾ سيڪنڊ ليفٽيننٽ طور مقرر ڪيو ويو.[15] هن ڪافي جنگي ڪارروائين ۾ حصو ورتو، جن ۾ پيننسولا مهم ۽ ٻيلي جي جنگ شامل آهن، ۽ هو بالز بلف جي جنگ، انٽيٽم جي جنگ ۽ چانسلرس وِل جي جنگ ۾ زخمي ٿيو، جڏهن ته کيس سخت دستن جي بيماري به ٿي وئي جيڪا لڳ ڀڳ جان ليوا هئي. هن کي خاص طور تي هينري ليوِرمور ايبٽ سان گهري دوستي هئي، جيڪو ويهين ميساچوسٽس رجيمينٽ ۾ سندس ساٿي آفيسر هو. هولمز آخرڪار ليفٽيننٽ ڪرنل جي عهدي تائين پهتو، پر ترقي ملڻ باوجود هن پنهنجي رجيمينٽ جي ڪمان سنڀالڻ کان انڪار ڪيو. ان جي بدران ايبٽ رجيمينٽ جي قيادت سنڀالي ۽ بعد ۾ جنگ ۾ مارجي ويو.[16]

سيپٽمبر 1863ع ۾، جڏهن هولمز بوسٽن ۾ چارلس اسٽريٽ تي پنهنجي خانداني گهر ۾ ٽين وڏي جنگي زخمي ٿيڻ کان پوءِ صحتياب ٿي رهيو هو، تڏهن کيس ڪرنل جي عهدي تي ترقي ڏني وئي، پر هو ٻيهر ويهين ميساچوسٽس رجيمينٽ ڏانهن واپس نه ويو، ڇو ته اها يونٽ گهڻي حد تائين تباهه ٿي چڪي هئي. صحتيابي کان پوءِ، جنوري 1864ع ۾ هولمز کي جنرل هوراشيو رائيٽ جو ايڊ-ڊي-ڪيمپ مقرر ڪيو ويو، جيڪو ان وقت يونين فوج جو ڇهون ڪور جي هڪ ڊويزن جو ڪمانڊر هو ۽ پوءِ سڄي ڪور جو سربراهه بڻيو. هولمز رائيٽ سان گڏ جنرل گرانٽ جي پيٽرزبرگ مهم دوران خدمتون سرانجام ڏنيون ۽ جولاءِ 1864ع ۾ جڏهن گادي واري شهر واشنگٽن کي خطرو ٿيو ته ڇهين ڪور سان گڏ واپس آيو. 17 جولاءِ 1864ع تي پنهنجي ڀرتي واري مدت ختم ٿيڻ تي هولمز فوج مان فارغ ڪيو ويو ۽ بوسٽن موٽي آيو، جتي هن ساڳئي سال هارورڊ قانون اسڪول ۾ داخلا ورتي.[15]

چيو ويندو آهي ته ابراهام لنڪن کي فورٽ اسٽيونز جي جنگ دوران هولمز ئي خبردار ڪيو ته هو لڪي وڃي، پر عام طور تي هن ڳالهه کي شڪ جي نظر سان ڏٺو ويندو آهي.[17][18][19][20] هولمز پاڻ به يقين سان نه چيو ته لنڪن کي ڪنهن خبردار ڪيو هو (“ڪجهه چون ٿا ته هڪ سپاهي لنڪن کي چيخ ڪري چيو، ٻيا چون ٿا ته جنرل هوراشيو رائيٽ سختي سان لنڪن کي حفاظت ڏانهن وڃڻ جو حڪم ڏنو. پر يقين سان اهو معلوم آهي ته ڇهه فوٽ چار انچ قد وارو لنڪن، فراڪ ڪوٽ ۽ ٽاپي پائي، مورچي جي پٺيان بيهي دوربين سان ايندڙ باغين کي ڏسي رهيو هو.”)[21] ٻين ذريعن موجب ممڪن آهي ته هولمز ان ڏينهن موجود ئي نه هو جڏهن لنڪن فورٽ اسٽيونز جو دورو ڪيو.[22]

قانوني پيشو

[سنواريو]

وڪيل

[سنواريو]
هولمز لڳ ڀڳ 1872ع ۾، عمر 31 سال

1864ع جي اونهاري ۾ هولمز بوسٽن ۾ پنهنجي خانداني گهر موٽي آيو، شاعري لکي، پنهنجي دوست وليم جيمس سان فلسفي تي بحث مباحثا ڪيا، مثالي فلسفي سان پنهنجي فڪري اختلاف کي اڳتي وڌايو، ۽ ٻيهر فوج ۾ ڀرتي ٿيڻ بابت به سوچيو. خزاني تائين، جڏهن اها ڳالهه واضح ٿي وئي ته جنگ جلد ختم ٿيڻ واري آهي، هولمز هارورڊ قانون اسڪول ۾ داخلا ورتي؛ جيئن هن پوءِ ياد ڪيو، کيس سندس والد “قانون ڏانهن ڌڪي ڇڏيو”.[23] هن اتي هڪ سال لاءِ ليڪچر ٻڌا، نظرياتي ڪتاب وڏي پيماني تي پڙهيا، ۽ پوءِ هڪ سال پنهنجي سؤٽ رابرٽ مورس جي آفيس ۾ ڪلارڪي ڪئي. 1866ع ۾ هن هارورڊ مان بيچلر آف لاز جي ڊگري حاصل ڪئي، ميساچوسٽس جي بار ۾ داخلا ورتي، ۽ تعليم مڪمل ڪرڻ لاءِ لنڊن جي ڊگهي دوري کان پوءِ بوسٽن ۾ وڪالت شروع ڪئي. هو هڪ ننڍڙي فرم ۾ شامل ٿيو، ۽ 1872ع ۾ پنهنجي ننڍپڻ جي سهيلي فئني بوڊچ ڊڪسويل سان شادي ڪيائين، ۽ ايندڙ سال ميٽاپوئسٽ ۾ هڪ فارم خريد ڪيائين.[24] سندن شادي 30 اپريل 1929ع تي فئني جي وفات تائين قائم رهي. انهن کي ڪڏهن به اولاد نه ٿيو. البت هنن هڪ يتيم سؤٽ ڊورٿي اوفم کي پاليو ۽ وڏو ڪيو. فئني “عوامي طور تي هڪ دلڪش شخصيت جي مالڪ هئي. هوءَ خاموش ۽ بنا ڏيکاءَ جي به ٿي سگهي ٿي.... هوءَ بنيادي طور هڪ لڄاري ۽ ذاتي دنيا ۾ رهندڙ عورت هئي، ۽ عمر وڌڻ سان سندس اڪيلائيءَ ڏانهن لاڙو وڌيڪ نمايان ٿيو، ايتري قدر جو هوءَ تقريباً گوشه نشين بڻجي وئي.”[25]

جڏهن به موقعو ملندو هو، هولمز بهار ۽ اونهاري جي سماجي موسم دوران لنڊن ويندو هو، ۽ بوسٽن ۾ وڪيل ۽ پوءِ جج طور پنهنجي سالن ۾ هن انگلنڊ جي اشرافيه سان تعلق رکندڙ عورتن سان رومانوي دوستيون قائم ڪيون، جن سان هو آمريڪا ۾ رهندي خط و ڪتابت ڪندو هو. انهن مان سڀ کان اهم دوستي اينگلو-آئرش ڪليئر ڪاسل ٽائون، ليڊي ڪاسل ٽائون سان هئي، جنهن جي آئرلينڊ ۾ خانداني جاگير ڊونيريل ڪورٽ تي هن ڪيترائي ڀيرا دورو ڪيو، ۽ ممڪن آهي ته سندس ساڻس ٿوري مدت لاءِ محبت وارو لاڳاپو به رهيو هجي.[26][27] هن پنهنجي سڀ کان گهريون علمي دوستيون برطانوي مردن سان قائم ڪيون ۽ جلد ئي برطانيا ۾ جيڪا فقهي سوچ “سوشيالاجيڪل” اسڪول جي نالي سان سڃاتي وئي، ان جي باني شخصيتن مان هڪ بڻجي ويو، جنهن کان هڪ نسل پوءِ آمريڪا ۾ “قانوني حقيقت نگاري” وارو اسڪول اڀريو.[حوالو گهربل]

هولمز پندرهن سال بوسٽن ۾ سامونڊي قانون ۽ تجارتي قانون جي وڪالت ڪئي. انهيءَ عرصي ۾ هن پنهنجو بنيادي علمي ڪم ڪيو: هو نئين American Law Review جو ايڊيٽر رهيو، رياستي سپريم ڪورٽن جي فيصلن جون رپورٽون تيار ڪيائين، ۽ ڪينٽ جي تشريحن جو نئون ايڊيشن تيار ڪيائين، جيڪو اهڙي دور ۾، جڏهن سرڪاري رپورٽون گهٽ ۽ ڏکيائيءَ سان دستياب هيون، وڪيلن لاءِ ڪيس قانون جي هڪ جامع گڏ ڪرڻ طور ڪم آيو.[حوالو گهربل] هن پنهنجي وڏي محنت سان حاصل ڪيل سمجهه کي ليڪچرن جي هڪ سلسلي ۾ پيش ڪيو، جيڪي گڏ ڪري 1881ع ۾ دي ڪامن لا جي نالي سان شايع ٿيا.

دي ڪامن لا

[سنواريو]
اصل مضمون جي لاءِ ڏسو دي ڪامن لا (ڪتاب)

دي ڪامن لا 1881ع کان لڳاتار ڇپجندي رهي آهي ۽ اڄ تائين علم قانون ۾ هڪ اهم علمي واڌارو شمار ڪئي وڃي ٿي. هي ڪتاب متنازع به رهيو آهي، ڇو ته هولمز ان جي شروعات ئي قانون ۾ رسميت جي مختلف صورتن کي رد ڪندي ڪري ٿو. پنهنجي اڳين لکڻين ۾ هو افاديت پسندي کي به رد ڪري چڪو هو،[28] ۽ ان سان گڏ جرمن مثالي فلسفي وارن مفڪرن جا خيال به، جيڪي سمجهندا هئا ته ججن جا رايا خالص منطقي نظام ۾ هم آهنگ ڪري سگهجن ٿا. ڪتاب جي شروعاتي پيراگرافن ۾ هن ڪامن لا جي تاريخ بابت پنهنجو مشهور خيال هن ريت پيش ڪيو:

قانون جي حياتي منطق نه رهي آهي؛ اها تجربو رهي آهي. وقت جون محسوس ٿيل ضرورتون، رائج اخلاقي ۽ سياسي نظريا، عوامي پاليسي بابت وجداني يا اعلانيل يا غير اعلانيل خيال، بلڪ اهي تعصب به، جيڪي جج ٻين ماڻهن سان ورهائين ٿا، انهن سڀني جو انهن قاعدن جي تعين ۾ قياس منطقي کان گهڻو وڌيڪ عمل دخل رهيو آهي، جن موجب ماڻهن کي حڪومت هيٺ رکڻو آهي. قانون ڪيترين صدين دوران هڪ قوم جي ارتقا جي ڪهاڻيءَ جو مجسمو آهي، ۽ ان سان اهڙي نموني نٿو ورتو وڃي ڄڻ ان ۾ صرف رياضيءَ جي ڪتاب جا اصول ۽ نتيجا هجن.[6]

دي ڪامن لا ۾ هولمز لکيو ته، جيتوڻيڪ قانون “اخلاق جي ٻولي” استعمال ڪري ٿو، پر اهو لازمي طور اهڙن ٻاهرين معيارن تي ختم ٿئي ٿو جيڪي فرد جي شعور[29] يا سندس اخلاقي ذميواريءَ تي منحصر ناهن. نقصان جي اڳڪٿي سندس لاءِ بنيادي نڪتو هئي: “فوجداري ذميواريءَ جو عام بنياد اهو ڄاڻڻ هو ته عمل جي وقت اهڙا حقيقتي حال معلوم هجن، جن مان عام تجربي موجب ظاهر ٿئي ته ڪجهه نقصانڪار نتيجا پيدا ٿيڻ جا امڪان آهن.”[30] اهڙيءَ طرح، ٽارٽ ۾ ذميواري تڏهن لاڳو ٿيندي هئي جڏهن حالتون “اهڙيون هجن جو ڪنهن محتاط ماڻهو کي خطري جو احساس ٿي وڃي، جيتوڻيڪ لازمي نه آهي ته هو مخصوص نقصان جي اڳڪٿي ڪري”.[31] ساڳيءَ طرح، معاهدن بابت هن لکيو: “قانون جو پارٽين جي ذهنن جي حقيقي حالت سان ڪو واسطو ناهي. معاهدي ۾، جيئن ٻين معاملن ۾، اهو ٻاهرين شين کي ڏسي ٿو ۽ ڌرين جي روين جي بنياد تي فيصلو ڪري ٿو.”[32] هن ڪتاب ۾ هولمز اهو خيال پيش ڪيو ته صحيح معنيٰ ۾ قانون جو واحد ماخذ رياست طرفان نافذ ڪيل عدالتي فيصلو آهي. جج حقيقتن جي بنياد تي ڪيسن جو فيصلو ڪندا آهن ۽ پوءِ پنهنجي فيصلي لاءِ دليل ڏيندڙ رايا لکندا آهن. پر فيصلي جو حقيقي بنياد اڪثر هڪ “بيان نه ٿيل وڏو مقدمہ” هوندو هو. جج کي متضاد قانوني دليلن مان چونڊ ڪرڻي پوندي هئي، ۽ سندس فيصلي جو اصل بنياد ڪڏهن ڪڏهن قانون کان ٻاهرين علائقن مان ايندو هو، خاص طور جڏهن نظير موجود نه هجي يا برابر ورهائجي وئي هجي.[حوالو گهربل]

ڪامن لا ان ڪري ترقي ڪري ٿي ڇاڪاڻ ته مهذب سماج پاڻ به ترقي ڪندو رهي ٿو، ۽ جج حڪمران طبقي جي گڏيل اڳواٽ تصورن کي ورهائين ٿا. انهن خيالن هولمز کي پوءِ جي قانوني حقيقت نگاري جي حامين لاءِ وڌيڪ پرڪشش بڻايو ۽ کيس قانون ۽ معاشيات واري فقهي سوچ جي ابتدائي باني شخصيتن مان هڪ ڪري ڇڏيو. هولمز پنهنجي علمي ڪم کي مشهور انداز ۾ ڪرِسٽوفر ڪولمبس لانگڊيل، هارورڊ قانون اسڪول جي ڊين، جي تجريدي نظرين جي ابتڙ پيش ڪيو، جيڪو ڪامن لا کي پاڻ ۾ بند ٿيل نظرياتي مجموعو سمجهندو هو. هولمز لانگڊيل جي ڪم کي ان جرمن مثالي فلسفي جيان ڏٺو، جنهن جي هو ڊگهي عرصي کان مخالفت ڪندو آيو هو، ۽ ان جي مقابلي ۾ پنهنجي سائنسي ماديت کي رکيو.[33] تنهن هوندي، البرٽ الشولر لکيو ته “لانگڊيل تي اهو الزام بي بنياد هو ... ته هن قانون کي a priori اصولن مان اخذ ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي.”[34]

رياستي عدالت جو جج

[سنواريو]

اسان سڀ رينيه ڊيڪارٽ يا ايمانوئل ڪانٽ نٿا ٿي سگهون، پر اسان سڀ خوشي چاهيون ٿا. ۽ مان، ڪيترن ڪامياب ماڻهن کي ڄاڻڻ جي ڪري، پڪ سان چوان ٿو ته خوشي رڳو وڏين ڪارپوريشنن جي وڪالت ڪرڻ ۽ پنجاهه هزار ڊالر سالياني آمدني ڪمائڻ سان حاصل نٿي ٿي سگهي. انعام کٽڻ جيتري وڏي ذهن کي ڪاميابي کان سواءِ ٻي خوراڪ به گهرجي. قانون جا وڌيڪ ڏورانهن ۽ وڌيڪ عام پهلو ئي ان کي آفاقي دلچسپي ڏين ٿا. انهن وسيلي توهان نه رڳو پنهنجي پيشو ۾ وڏا ماهر بڻجو ٿا، پر پنهنجي موضوع کي ڪائنات سان به ڳنڍو ٿا ۽ لامحدوديت جي هڪ گونج، ان جي اڻٿڪ عمل جي هڪ جھلڪ، ۽ عالمگير قانون جي هڪ هِنٽ به پڪڙيو ٿا.

Oliver Wendell Holmes Jr, "The Path of the Law", 10 هارورڊ لا ريويو 457, 478 (1897)

1878ع ۾ صدر رڌرفورڊ بي. هيز هولمز کي هڪ وفاقي عدالت جي ججشپ لاءِ غور هيٺ آندو، پر ميسيچوسيٽس جي سينيٽر جارج فريسبي هوئر هيز کي ٻئي اميدوار جي نامزدگي لاءِ راضي ڪري ورتو. 1882ع جي خزاني ۾ هولمز هارورڊ قانون اسڪول ۾ پروفيسر بڻيو، هڪ وقفي واري استادي قبول ڪندي، جيڪا خاص طور هن لاءِ گهڻو ڪري لوئي ڊي. برينڊائيس جي ڪوششن سان قائم ڪئي وئي هئي. جمعي 8 ڊسمبر 1882ع تي ميسيچوسيٽس سپريم جڊيشنل ڪورٽ جي ايسوسيئيٽ جسٽس اوٽس لارڊ استعيفيٰ ڏيڻ جو فيصلو ڪيو، جنهن سان الوداعي ريپبلڪن گورنر جان ڊيوس لانگ کي اهو موقعو مليو ته جيڪڏهن هو 3 وڳي کان اڳ ميسيچوسيٽس گورنر ڪائونسل جي اجلاس ختم ٿيڻ کان اڳ اهو ڪري سگهي ته پنهنجي پسند جو جانشين مقرر ڪري. هولمز جي ساٿي جارج شيٽڪ هن جو نالو پيش ڪيو، هولمز تڪڙو راضي ٿي ويو، ۽ ڪائونسل جي بنا اعتراض جي هن 15 ڊسمبر 1882ع تي حلف کڻي ورتو. سندس استاديءَ تان، رڳو چند هفتن ۽ بغير پيشگي اطلاع جي، استعيفيٰ ڏيڻ تي قانون اسڪول جي فئڪلٽي ۾ ناراضگي پيدا ٿي، ۽ جيمس برئڊلي ٿائر هولمز جي رويي کي “خود غرض” ۽ “بي پرواهه” قرار ڏنو.[35] 2 آگسٽ 1899ع تي والبرج اي. فيلڊ جي وفات کان پوءِ هولمز ميسيچوسيٽس سپريم جڊيشنل ڪورٽ جو چيف جسٽس بڻيو.

ميسيچوسيٽس جي عدالت ۾ پنهنجي خدمت دوران هولمز ڪامن لا بابت پنهنجن نظرين کي وڌيڪ ترقي ڏني ۽ لاڳو ڪيو، ۽ عام طور نظير جي وفاداريءَ سان پيروي ڪئي. انهن سالن ۾ هن آئيني معاملن تي ٿورا رايا ڏنا، پر اظهار جي آزاديءَ جي اصولن کي ڪامن لا جي هڪ نظرئي طور احتياط سان ترقي ڏني. هن نظير کان هٽي مزدورن جي مزدور يونين ٺاهڻ ۽ هڙتال ڪرڻ جي حق کي تسليم ڪيو، بشرطيڪه تشدد شامل نه هجي ۽ ناجائز طريقن، جهڙوڪ ثانوي بائيڪاٽ، ذريعي جبر استعمال نه ڪيو ويو هجي. هن پنهنجي فيصلن ۾ چيو ته بنيادي انصاف جو تقاضو آهي ته مزدورن کي به مالڪن سان برابر بنيادن تي مقابلي لاءِ گڏ ٿيڻ جي اجازت هجڻ گهرجي.[36] هن تقريرون جاري رکيون ۽ اهڙا مضمون لکيا جيڪي ڪامن لا بابت سندس ڪم کي وڌائيندا رهيا؛ انهن مان سڀ کان مشهور “Privilege, Malice and Intent” هو،[37] جنهن ۾ هن تقرير ۽ پريس لاءِ ڪامن لا هيٺ ڏنل استحقاقن جي عملي بنياد بابت پنهنجو خيال پيش ڪيو، جيڪي بغض يا مخصوص نقصان پهچائڻ جي نيت ثابت ٿيڻ سان ختم ٿي سگهن ٿا.

هو پنهنجي مشهور فيصلي ميڪ اولف v. نيو بيڊفورڊ جو ميئر ۾ لکي ٿو ته هڪ پوليس وارو “شايد سياسي ڳالهائڻ جو آئيني حق رکي ٿو، پر هن وٽ پوليس وارو رهڻ جو آئيني حق ڪونهي.”[38] هن هڪ تقرير “قانون جو رستو” پڻ شايع ڪئي،[39] جيڪا خاص طور هن جي قانون بابت اڳڪٿي واري نظريي لاءِ مشهور آهي، جنهن موجب “عدالتون حقيقت ۾ ڇا ڪنديون، انهن جون اڳڪٿيون—۽ ان کان وڌيڪ ڪجهه به نه—مان ان کي قانون سمجهان ٿو”، ۽ قانون بابت سندس “خراب ماڻهو” واري زاويه نظر لاءِ، جنهن موجب “جيڪڏهن توهان واقعي قانون کي ڄاڻڻ چاهيو ٿا ۽ ڪجهه به نه، ته پوءِ توهان کي ان کي هڪ خراب ماڻهو جي نظر سان ڏسڻ گهرجي، جيڪو فقط انهن مادي نتيجن جي پرواهه ڪري ٿو جن جي اڳڪٿي ڪرڻ لاءِ هي ڄاڻ سندس مدد ڪري ٿي”.[39]

آمريڪا جي سپريم ڪورٽ جو جج

[سنواريو]

جائزو

[سنواريو]
ان سال ۾ جڏهن کيس آمريڪا جي سپريم ڪورٽ ۾ مقرر ڪيو ويو

جولاءِ 1902ع ۾ ايسوسيئيٽ جسٽس هوريس گري جي وفات کان ٿوري ئي دير پوءِ صدر ٿيوڊور روزويلٽ اعلان ڪيو ته هو هولمز کي گري جي جاءِ تي مقرر ڪرڻ چاهي ٿو؛ صدر جي واضح خواهش هئي ته خالي جڳهه ميساچوسٽس مان ڪنهن شخص سان ڀري وڃي.[40] هن نامزدگي کي ميساچوسٽس جي جونيئر سينيٽر هينري ڪيبٽ لاج جي حمايت حاصل هئي، پر سينيئر سينيٽر جارج فريسبي هوئر ان جي مخالفت ڪئي، جيڪو آمريڪا جي سينيٽ جي عدالتي ڪميٽي جو چيئرمين به هو. هوئر سامراجيت جو سخت مخالف هو، ۽ پورٽو ريڪو ۽ فلپائن جي الحاق جي قانونيت جو معاملو عدالت آڏو اچڻ جو امڪان هو. لاج، روزويلٽ وانگر، سامراجيت جو مضبوط حامي هو، ۽ اميد ڪئي پئي وئي ته هولمز به ان جي حمايت ڪندو.[41]

هوئر جي مخالفت باوجود صدر معاملو اڳتي وڌايو. 2 ڊسمبر 1902ع تي هن باضابطه طور آمريڪا جي سپريم ڪورٽ ۾ نامزدگي ۽ توثيق لاءِ هولمز جو نالو پيش ڪيو ۽ 4 ڊسمبر تي آمريڪا جي سينيٽ کيس منظور ڪري ورتو.[42] هن 8 ڊسمبر تي حلف کڻي عهدو سنڀاليو.[1]

عدالت ۾ هولمز شروع ۾ انتظاميه جي ان موقف جي حمايت ڪئي جيڪو اڳوڻين هسپانوي نوآبادين جي الحاق بابت هو، جن کي “ انسولر ڪيسز” سڏيو ويندو آهي. بهرحال، بعد ۾ هن صدر روزويلٽ کي مايوس ڪيو جڏهن هن مشهور اينٽي ٽرسٽ ڪيس نادرن سڪيورٽيز ڪمپني v. يونائيٽيڊ اسٽيٽس ۾ اختلاف ڪيو؛[43] عدالت جي اڪثريت هولمز جي ابتڙ موقف اختيار ڪندي روزويلٽ جي ان خيال سان متفق ٿي ته ناردرن سيڪيورٽيز ڪمپني شرمن اينٽي ٽرسٽ ايڪٽ جي ڀڃڪڙي ڪئي هئي.[43] هولمز جي اختلاف سبب روزويلٽ سان سندس ويجهو تعلق هميشه لاءِ خراب ٿي ويو.[44]

هولمز پنهنجي مختصر ۽ اثرائتن فيصلن لاءِ مشهور هو، جيڪي گهڻو ڪري حوالن طور پيش ڪيا ويندا هئا. سپريم ڪورٽ ۾ پنهنجي لڳ ڀڳ اُڻٽيهه سالن جي خدمت دوران هن وفاقي قانون جي تقريباً سڀني شعبن سان لاڳاپيل ڪيسن تي فيصلو ڪيو. هن کي خاص طور تي ڪاپي رائيٽ قانون، عدالت جي توهين، پيشور بيس بال جي اينٽي ٽرسٽ حيثيت، ۽ آمريڪي شهريت حاصل ڪرڻ لاءِ گهربل حلف بابت اڳڪٿي ڪندڙ فيصلن لاءِ ياد ڪيو وڃي ٿو. هولمز، پنهنجي همعصرن وانگر، آمريڪا جو بِل آف رائيٽس کي انهن حقن جي تدوين سمجهندو هو جيڪي صدين دوران انگريزي ۽ آمريڪي ڪامن لا ۾ پيدا ٿيا هئا، ۽ هن ڪيترن ئي فيصلن ۾ اهو خيال پيش ڪيو. کيس آمريڪي تاريخ جي عظيم ترين ججن مان هڪ سمجهيو وڃي ٿو ۽ ڪيترن لاءِ هو ڪامن لا جي روايتن جي علامت آهي. هڪ يوجينڪس حامي هجڻ جي حيثيت سان هن بڪ v. بيل ۾ اڪثريتي فيصلو لکيو جنهن ۾ جبري نس بندي کي قانوني قرار ڏنو ويو.[45] ان فيصلي کان پوءِ ڏهن هزارن ماڻهن تي اهڙا عمل ڪيا ويا.[46]

3 فيبروري 1930ع تي وليم هاورڊ ٽافٽ جي عهدي ڇڏڻ کان پوءِ، ۽ 24 فيبروري 1930ع تي چارلس ايوانز هيوز جي چيف جسٽس بڻجڻ تائين، هولمز ٿوري عرصي لاءِ قائم مقام چيف جسٽس رهيو ۽ عدالت جي ڪارروائين جي صدارت ڪندو رهيو.[47]

نمايان سپريم ڪورٽ فيصلا

[سنواريو]

اوٽس v. پارڪر

[سنواريو]

عدالت لاءِ پنهنجي پهرين فيصلي اوٽس v. پارڪر (1903) کان ئي هولمز قانون ساز ادارن کي اختيار ڏيڻ جي رجحان ڏيکاريو، جيڪو ٻه سال پوءِ سندس مشهور اختلاف لوڪنر v. نيو يارڪ (1905) ۾ واضح ٿيو. اوٽس v. پارڪر ۾ عدالت هولمز جي لکيل فيصلي ۾ ڪيليفورنيا جي ان قانون کي آئيني قرار ڏنو جنهن مطابق “ڪنهن به ڪارپوريشن يا ايسوسيئيشن جي سرمائي اسٽاڪ جي مارجن تي وڪري يا مستقبل ۾ ترسيل لاءِ ڪيل سڀئي معاهدا باطل قرار ڏنا ويندا”. هولمز لکيو ته عام اصول طور “نه رياستي قانون سازي ۽ نه ئي رياستي آئين نجي ڪاروبار يا معاملن ۾ من ماني مداخلت ڪري سگهي ٿو.... پر عام اصول اسان کي گهڻو اڳتي نٿا وٺي وڃن. عدالتن کي پنهنجو فيصلو استعمال ڪرڻو پوندو، پر اهو هرگز صحيح ناهي ته هر اهو قانون باطل آهي جيڪو ججن کي ضرورت کان وڌيڪ يا نامناسب لڳي. راءِ جي اختلاف لاءِ ڪافي گنجائش هجڻ گهرجي.... جيڪڏهن رياست سمجهي ٿي ته ڪنهن برائي کي روڪڻ لاءِ اهڙي ڪارروائي تي پابندي ضروري آهي جيڪا پاڻ ۾ لازمي طور قابل اعتراض نه هجي، ته عدالتن کي مداخلت نه ڪرڻ گهرجي، جيستائين واضح طور بنيادي حقن جي ڀڃڪڙي نظر نه اچي.”[48]

لوڪنر v. نيو يارڪ

[سنواريو]
اصل مضمون جي لاءِ ڏسو لوڪنر v. نيو يارڪ

لوڪنر v. نيو يارڪ (1905) ۾ هولمز اختلاف ڪندي مزدورن جي حمايت ڪئي، پر اها حمايت مزدورن سان همدردي سبب نه هئي بلڪه قانون سازي جي احترام جي سندس اصول سبب هئي. ان ڪيس ۾ عدالت نيويارڪ جي ان قانون کي رد ڪيو جيڪو بيڪري مزدورن کي هفتي ۾ ساٺ ڪلاڪن کان وڌيڪ ڪم ڪرڻ کان روڪيندو هو. اڪثريت چيو ته اهو قانون “ملازم ۽ آجر جي وچ ۾ معاهدي جي حق ۾ مداخلت ڪري ٿو”، ۽ اهو حق چودهين ترميم تحت فرد جي آزاديءَ جو حصو آهي. هولمز پنهنجي مختصر اختلاف ۾ لکيو ته عدالت ائين معاشي نظريي ليسي فيئر (Laissez-faire) جي بنياد تي ڪيو آهي، جڏهن ته آئين رياستن کي معاهدي جي آزاديءَ ۾ مداخلت کان نٿو روڪي. هن لکيو ته “چودهين ترميم مسٽر ھربرٽ اسپينسر جي سماجي شماريات کي نافذ نٿي ڪري.”

شينڪ v. يونائيٽيڊ اسٽيٽس

[سنواريو]
اصل مضمون جي لاءِ ڏسو شينڪ v. يونائيٽيڊ اسٽيٽس

پهري عالمي جنگ دوران 1917ع جي جاسوسي ايڪٽ ۽ 1918ع جي سيڊيشن ايڪٽ سان لاڳاپيل ڪيسن ۾ هولمز اهو موقف اختيار ڪيو ته اظهار جي آزادي بنيادي طور تقرير ۽ پريس لاءِ ڪامن لا جي هڪ استحقاق جو اعلان آهي، پر اهو استحقاق بغض يا نقصان پهچائڻ جي ارادي جي ثبوت سان ختم ٿي سگهي ٿو. شينڪ v. يونائيٽيڊ اسٽيٽس (1919) ۾ هولمز عدالت جي متفقه فيصلي ۾ چيو ته جيڪڏهن ڪو اظهار اهڙين حالتن ۾ ڪيو وڃي جو اهو “واضح ۽ موجوده خطرو” پيدا ڪري جنهن کي قانون سازي منع ڪيو هجي، ته ان تي سزا لاڳو ٿي سگهي ٿي. هن مشهور مثال ڏنو ته پهرين ترميم ڪنهن شخص کي “ٿيٽر ۾ غلط طور باهه جو نعرو هڻڻ ۽ افراتفري پيدا ڪرڻ” جي حفاظت فراهم نٿي ڪري.

ابرامس v. يونائيٽيڊ اسٽيٽس

[سنواريو]
اصل مضمون جي لاءِ ڏسو ابرامس v. يونائيٽيڊ اسٽيٽس

ساڳئي سال 1919ع ۾ ابرامس v. يونائيٽيڊ اسٽيٽس ۾ هولمز اختلاف ڪندي تقرير جي آزاديءَ جي حمايت ڪئي. ان وقت ولسن انتظاميه روسي انقلاب جي حامين ۽ جرمني خلاف جنگ جي مخالفن تي سخت ڪارروائي ڪري رهي هئي. ملزم روسي مهاجر سوشلسٽ ۽ انارڪسٽ هئا جن آمريڪا جي روسي گهرو جنگ ۾ مداخلت خلاف عام هڙتال جو سڏ ڏيندڙ پمفليٽ ورهايا هئا. عدالت جي اڪثريت سندن سزا برقرار رکي، پر هولمز اختلاف ڪيو ۽ چيو ته انهن پمفليٽن مان نه ڪو حقيقي نقصان جو خطرو هو ۽ نه ئي جنگي ڪوششن کي روڪڻ جو واضح ارادو.<refAbrams v. United States, 250 U.S. 616 (1919)</ref> هن اظهار جي آزاديءَ بابت لکيو:

جڏهن ماڻهو سمجهن ٿا ته وقت ڪيترين ئي مضبوط عقيدن کي غلط ثابت ڪري ڇڏيو آهي، ته اهي شايد يقين ڪن ته سچ جو بهترين امتحان اهو آهي ته خيال پاڻ کي خيالن جي مارڪيٽ ۾ مقابلي ذريعي قبول ڪرائي سگهي، ۽ اهو ئي اصول آهي جنهن تي اسان جي آئين جو دارومدار آهي. زندگي وانگر اهو به هڪ تجربو آهي.[49]

سلور ٿرون لمبر ڪمپني v. يونائيٽيڊ اسٽيٽس

[سنواريو]

سلور ٿرون لمبر ڪمپني v. يونائيٽيڊ اسٽيٽس (1920) ۾ هولمز فيصلو ڏنو ته غير قانوني تلاشي مان حاصل ٿيل ڪنهن به ثبوت، جيتوڻيڪ بالواسطه طور، عدالت ۾ قبول نه ڪيو ويندو. هن دليل ڏنو ته ٻي صورت ۾ پوليس چوٿين ترميم کي نظرانداز ڪندي غير قانوني ثبوت مان نڪتل ثبوت حاصل ڪري سگهي ٿي. هي اصول بعد ۾ “زھريلي وڻ جو ميوو ” نظريي جي نالي سان مشهور ٿيو.[50]

بڪ v. بيل

[سنواريو]
اصل مضمون جي لاءِ ڏسو بڪ v. بيل

1927ع ۾ هولمز بڪ v. بيل ۾ 8–1 اڪثريتي فيصلو لکيو جنهن ۾ ورجينيا اسٽرلائيزيشن ايڪٽ، 1924 تحت جبري نس بندي کي قانوني قرار ڏنو ويو. بعد ۾ تحقيق مان ظاهر ٿيو ته هي ڪيس اڳواٽ ترتيب ڏنل هو ۽ ڪيري بڪ کي آزمايشي ڪيس لاءِ چونڊيو ويو.[51] ممڪن آهي ته ڪيري بڪ اصل ۾ ذهني طور نارمل هئي.[52] هولمز دليل ڏنو ته “عوامي مفاد” فرد جي جسماني سالميت کان وڌيڪ اهم ٿي سگهي ٿو ۽ مشهور جملو لکيو:

اسان ڪيترائي ڀيرا ڏٺو آهي ته عوامي مفاد بهترين شهرين کان سندن زندگيون قربان ڪرائڻ جو مطالبو ڪري سگهي ٿو. اهو عجيب ٿيندو جيڪڏهن اهو انهن ماڻهن کان گهٽ قرباني به نه گهري سگهي جيڪي اڳ ئي رياست جي طاقت کي ڪمزور ڪن ٿا.... لازمي ويڪسينيشن جو اصول ڪافي وسيع آهي جو فيلوپين ٽيوبز ڪٽڻ تائين لاڳو ٿي سگهي. ٽن نسلن جا احمق ڪافي آهن.[53]

سزا بندي جون شرحون يوجينڪس وارن قانونن هيٺ آمريڪا ۾ 1927ع کان وٺي اسڪنر بمقابله اوڪلاهوما، 316 U.S. 535 (1942)، تائين وڌنديون رهيون، جنهن ۾ آمريڪا جي سپريم ڪورٽ اوڪلاهوما جي ان قانون کي غير آئيني قرار ڏنو، جيڪو “عادتي ڏوهارين” جي جبري نس بندي جي اجازت ڏيندو هو.[54]

بڪ v. بيل کي ڪڏهن ڪڏهن اڃا به رياستي طبي مداخلتن ۾ مناسب قانوني ڪارروائي جي گهرجن جي حمايت ۾ حوالو ڏنو ويندو آهي. مثال طور، 2001ع ۾ اٺين سرڪٽ لاءِ آمريڪا جي اپيل واري عدالت Buck v. Bell جو حوالو ڏيندي هڪ اهڙي عورت جي آئيني حقن جي حفاظت ڪئي، جنهن کي مناسب قانوني ڪارروائي کان سواءِ نس بندي ڪرڻ تي مجبور ڪيو ويو هو.[55]عدالت چيو ته جيڪڏهن رياست جبري نس بندي وقت Buck v. Bell ۾ بيان ڪيل قانوني ڪارروائي جي گهرجن تي عمل نه ڪري، ته غلطي ۽ ناجائز استعمال جا امڪان پيدا ٿيندا.[55]

بڪ v. بيل جو هڪ ڀيرو، بنا تفصيلي بحث جي، رو v. ويڊ ۾ به حوالو ڏنو ويو، انهيءَ نڪتي جي حمايت ۾ ته عدالت ڪنهن شخص لاءِ “پنهنجي جسم سان جيڪا مرضي ڪري وٺڻ” جو لامحدود حق تسليم نٿي ڪري.[56] تنهن هوندي به، جيتوڻيڪ Buck v. Bell کي باضابطه طور رد نه ڪيو ويو آهي، “سپريم ڪورٽ هن ڪيس کي عملي طور بي اثر ڪري ڇڏيو آهي.”[57]

علم قانون ۾ خدمتون

[سنواريو]

رسميت پسنديءَ تي تنقيد

[سنواريو]
اصل مضمون جي لاءِ ڏسو قانوني رسميت پسندي

پنهنجين ابتدائي لکڻين کان وٺي هومز سڄي عمر اهو عقيدو رکيو ته ججن جا فيصلا شعوري يا غير شعوري طور نتيجن ڏانهن مائل هوندا آهن، ۽ اهي ان طبقي ۽ سماج جي قدرن جي عڪاسي ڪندا آهن، جنهن مان جج ايندا آهن. 1881ع جي پنهنجي ڪتاب دي ڪامن لا ۾،[6] هولمز دليل ڏنو ته قانوني قاعدا رسمي منطق ذريعي اخذ نٿا ٿين، پر انساني خود حڪمرانيءَ جي هڪ سرگرم عمل مان اڀرن ٿا.[58] هن اهو خيال سڀ کان مشهور نموني دي ڪامن لا ۾ هن جملي سان پيش ڪيو: “قانون جي حياتي منطق نه رهي آهي؛ اها تجربو رهي آهي.”[6] سندس فلسفو پنهنجي دور جي غالب فقهي سوچ، قانوني رسمیت پسندي، کان انحراف هو، جنهن موجب قانون ضابطن جو هڪ منظم نظام هو، جنهن مان خاص ڪيسن جا فيصلا ڪڍي سگهجن ٿا.[59] هولمز شعوري طور ڪامن لا کي نئين سر ترتيب ڏيڻ چاهيو—يعني ان کي جديد زندگيءَ جي بدلجندڙ ضرورتن سان هم آهنگ ڪرڻ لاءِ اهڙو اوزار بڻائڻ، جيئن ماضيءَ جا جج گهڻو ڪري غير شعوري طور ڪندا آيا هئا.[58] کيس اڪثر فلسفياتي عمليت پسندن سان گڏ رکيو ويندو آهي، جيتوڻيڪ عمليت پسندي اهو وصف هو جيڪو هو قانون کي ڏيندو هو، نه پنهنجي ذاتي فلسفي کي.[upper-alpha 3]

سندس فڪر جو مرڪزي خيال اهو هو ته قانون، جيئن اهو جديد سماجن ۾ ترقي ڪيو آهي، مدعا عليه جي عملن جي مادي نتيجن سان واسطو رکي ٿو. جج جو ڪم اهو طئي ڪرڻ هو ته سندس سامهون بيٺل ٻن ڌرين مان ڪهڙي ڌر نقصان جو بار کڻندي. هولمز جو دليل هو ته ارتقا پذير ڪامن لا جو معيار اهو آهي ته ذميواري ان شخص تي پوندي جنهن جو رويو “مناسب انسان” جي احتياط جي معيار تي پورو نه لهندو هجي:

جيڪڏهن ڪو مزدور منجهند جي وقت گهر جي ڇت تي بيهي روڊ ۾ هڪ ڳرو ڪاٺ جو ٿنڀو اڇلائي ڇڏي، ته اهو اهڙو عمل ڪري ٿو جنهن بابت عام احتياط وارو ماڻهو اڳڪٿي ڪندو ته اهو موت يا سخت جسماني نقصان جو سبب بڻجي سگهي ٿو، ۽ قانون ان سان اهڙو ورتاءُ ڪري ٿو ڄڻ هن واقعي اهڙي اڳڪٿي ڪئي هجي، ڀلي حقيقت ۾ هن نه ڪئي هجي. جيڪڏهن ان عمل سبب ڪنهن جي موت ٿئي ٿو ته هو قتل جو ڏوهاري آهي. پر جيڪڏهن ان مزدور وٽ اهو يقين ڪرڻ جو مناسب سبب هجي ته هيٺيون جاءِ هڪ خانگي صحن آهي، جتان سڀ ماڻهو ٻاهر رکيا ويا آهن ۽ جيڪو ڪوڙ ڪچري جي ڍير طور استعمال ٿئي ٿو، ته پوءِ سندس عمل الزام جوڳو نه هوندو ۽ اهو قتل نه پر رڳو هڪ بدقسمت حادثو سمجهيو ويندو.[60]


هولمز جي خيال ۾ ڪامن لا جي ججن اختيار ڪيل هي “معروضي معيار” برادريءَ جي معيارن ۾ هڪ تبديلي جي عڪاسي ڪندو هو، جنهن تحت ڪنهن شخص جي عمل جي مذمت کان هٽي ان جي سماج لاءِ قيمت جو هڪ غير شخصي جائزو اهم بڻيو. جديد دنيا ۾ حياتيات ۽ سماجي علمن ۾ ٿيل اڳڀرائي فردي عملن جي نتيجن ۽ انهن جي ذميواريءَ جي مناسب ماپ بابت وڌيڪ شعوري فيصلا ڪرڻ ۾ مددگار ٿيڻ گهرجي.[61] سماجي ڀلائي بابت سائنس جي اهڙن بيانن تي هن جو يقين، جيتوڻيڪ پوءِ ڪيترن معاملن ۾ هن قانون لاءِ ان جي افاديت بابت شڪ ظاهر ڪيو، ئي سندس لکڻين ۾ يوجينڪس جي حمايت ۽ Buck v. Bell ۾ ڏنل فيصلي جي وضاحت ڪري ٿو.[حوالو گهربل]

قانوني اثباتيت

[سنواريو]
اصل مضمون جي لاءِ ڏسو قانوني اثباتيت

1881ع ۾ دي ڪامن لا ۾ هولمز ڪامن لا (انگلينڊ ۽ آمريڪا جي عدالتي فيصلن) جي تاريخ بابت پنهنجي اڳين لکڻين ۽ ليڪچرن کي هڪ مربوط صورت ڏني، جن کي هن هڪ عملي وڪيل جي نظر سان سمجهيو. وڪيل لاءِ قانون اها شيءِ هئي جيڪا جج مخصوص ڪيسن ۾ ڪندا هئا. قانون اهو هو جنهن کي رياست، جيڪڏهن ضروري هجي ته، تشدد وسيلي به نافذ ڪري. گهرو ويڙهه ۾ سندس تجربي جون گونجون اڪثر سندس لکڻين ۾ ملن ٿيون. جج اهو فيصلو ڪندا هئا ته رياست جي قوت ڪٿي ۽ ڪڏهن استعمال ٿيندي، ۽ جديد دور ۾ جج اهو طئي ڪندي حقيقتن ۽ نتيجن تي نظر رکندا هئا ته ڪهڙي رويي کي سزا ڏجي. ججن جا فيصلا، وقت سان گڏ ڏٺا وڃن ته، اهي رويي جا قاعدا ۽ قانوني فرض طئي ڪندا آهن، جن جا سڀ پابند هوندا آهن. ججن کي ڪنهن به ٻاهرين اخلاقي نظام سان، خاص طور اهڙي نظام سان جيڪو ڪنهن ديوتا طرفان مسلط ڪيو ويو هجي، رجوع نه ڪرڻ گهرجي.[حوالو گهربل]

قانوني اثباتيت جي حامي هجڻ جي ڪري هولمز جو هميشه انهن عالمن سان ٽڪراءُ رهيو، جيڪي سمجهندا هئا ته قانوني فرض قدرتي قانون، يعني اهڙي اخلاقي نظام، تي ٻڌل آهن جنهن جو سهارو عيسائي علم الٰهين ۽ ٻين مثالي فلسفين ورتو. ان جي ابتڙ هو سمجهندو هو ته “ماڻهو پنهنجا قانون پاڻ ٺاهين ٿا؛ اهي قانون آسمان ۾ موجود ڪنهن پراسرار هميشه حاضر طاقت مان ناهن وهندا؛ ۽ جج لامحدود حقيقت جا آزاد ترجمان ناهن.”[62]:49 “ڪامن لا آسمان ۾ ڪو سوچيندڙ هميشه موجود روح ناهي.”[63] هولمز چيو ته تجريدي، عقلي، رياضيائي يا ڪنهن به طرح غير دنياوي اصولن جي هڪ مجموعي بدران “عدالتون حقيقت ۾ ڇا ڪرڻ واريون آهن، انهن بابت اڳڪٿيون — ۽ ان کان وڌيڪ ڪنهن دعويٰ کان سواءِ — اهو ئي آهي جنهن کي مان قانون چوان ٿو.”[39]:458

قانون بابت سندس اهو عقيدو—ته صحيح معنيٰ ۾ قانون انهن شين جي عاميت آهي جيڪي جج ملندڙ جلندڙ ڪيسن ۾ ڪري چڪا آهن—آمريڪي آئين بابت سندس نظرئي جو بنياد بڻيو. آمريڪا جي سپريم ڪورٽ جي جج طور هولمز ان دليل کي رد ڪيو ته آئين جي عبارت کي سڌي طرح ڪيسن تي لاڳو ڪيو وڃي، ڄڻ اهو ڪو عام قانون هجي. هو پنهنجن گهڻن ساٿي ججن وانگر انهيءَ خيال جو حامي هو ته آئين ڪامن لا مان نڪتل اصولن کي اڳتي وڌائيندو آهي، ۽ اهي اصول آمريڪي عدالتن ۾ بدلجندا ۽ ترقي ڪندا رهندا آهن. آئين جي عبارت، جيئن اصل ۾ سمجهي وئي، ضابطن جو ڪو مڪمل سيٽ نه هئي، پر رڳو عدالتن لاءِ اها هدايت هئي ته اهي آئين هيٺ پيدا ٿيندڙ ڪيسن ۾ ڪامن لا جي ذخيري کي نظر ۾ رکن. ان مان نتيجو اهو نڪتو ته ڪامن لا مان ورتل آئيني اصول، پاڻ قانون جي ارتقا سان گڏ ترقي ڪندا رهندا: “آئين ۾ هڪ لفظ ڪو اهڙو ڪرسٽل ناهي، جيڪو شفاف ۽ اڻ بدليل هجي؛ اهو هڪ زنده خيال جي جلد آهي.”[64]

عام اصول خاص ڪيسن جو فيصلو نٿا ڪن۔

— هولمز جو اختلاف، لوڪنر v. نيو يارڪ, 198 U.S. 45, 76 (1905)

آئين جون شقون رياضيائي فارمولن وانگر ناهن، جن جي جوهر صرف شڪل ۾ هجي؛ اهي حياتياتي، زنده اداري آهن جيڪي انگريزي زمين مان منتقل ٿي هتي آيون آهن. انهن جي اهميت حياتيءَ واري آهي، نه رسمي؛ ان کي رڳو لفظن ۽ لغت سان نه پر انهن جي ابتدا ۽ ارتقا جي سلسلي کي نظر ۾ رکندي سمجهڻو آهي.[65]

هولمز "هجڻ" ۽ "هجڻ گهرجي" جي الڳ الڳ سڃاڻپ تي به زور ڏنو، ۽ هن جي نظر ۾ انهن ٻنهي کي ملائي ويهڻ قانون جي حقيقتن کي سمجهڻ ۾ رڪاوٽ بڻجندو هو.[39]:457 “قانون اهڙي اصطلاحن سان ڀريل آهي جيڪي اخلاق مان ورتل آهن، ۽ اهو حقن، فرضن، بدنيتي، ارادي ۽ لاپرواهي بابت ڳالهائيندو آهي—۽ قانوني استدلال ۾ انهن لفظن کي سندن اخلاقي معنيٰ ۾ وٺڻ کان وڌيڪ سولو ڪجهه ناهي.”[62]:40[39]:458 “تنهنڪري رڳو مونجهارو پيدا ٿيندو جيڪڏهن اهو فرض ڪيو وڃي ته انسان جا اخلاقي معنيٰ وارا حق، آئين ۽ قانون جي معنيٰ وارن حقن جي برابر آهن.”[62]:40 هولمز چيو: “منهنجي خيال ۾، اسان جي اخلاقي رنگ ۾ رڱيل لفظن گهڻي الجهيل سوچ پيدا ڪئي آهي.”[66]:179

تنهن هوندي به، انسان جي ٺاهيل قانون کان ٻاهر ۽ ان کان مٿانهين قدرتي قانون جي حيثيت ۾ اخلاق کي رد ڪندي هولمز انهن اخلاقي اصولن کي رد نه ڪري رهيو هو جيڪي نافذ العمل قانون جو نتيجو هوندا آهن: “قانون اسان جي اخلاقي زندگيءَ جو شاهد ۽ ٻاهرين ذخيري جي حيثيت رکي ٿو. ان جي تاريخ نسل جي اخلاقي ارتقا جي تاريخ آهي. عوامي مذاقن جي باوجود، قانون جي مشق سٺن شهرين ۽ سٺن انسانن کي پيدا ڪرڻ ڏانهن مائل ٿئي ٿي. جڏهن مان قانون ۽ اخلاق جي وچ ۾ فرق تي زور ڏيان ٿو ته اهو فقط هڪ مقصد لاءِ، يعني قانون کي سکڻ ۽ سمجهڻ لاءِ آهي.”[39]:457

قانون جي مادي بنياد، يعني ڪيس جي حقيقتن، تي هولمز جو زور ڪجهه ماڻهن کي اهو چوڻ تي آندو آهي ته هو بي احساس هو. جارج واشنگٽن يونيورسٽي قانون وارو اسڪول جي قانون جي پروفيسر جيفري روزن هولمز جي نظرين جو خلاصو هن طرح پيش ڪيو: “هولمز هڪ ٿڌو ۽ بي رحم حد تائين مايوس مزاج شخص هو، جنهن کي عوام لاءِ به حقارت هئي ۽ انهن ترقي پسند قانونن لاءِ به، جن کي هن ووٽ ڏئي برقرار رکيو.... هو هڪ اشرافيه پسند نهلسٽ هو، جنهن هڪ ڀيري پنهنجي ڀيڻ کي چيو ته هن کي ‘اهي ٿلهي آڱرين وارا مسخرا، جن کي اسان ماڻهو سڏيون ٿا’، سخت ناپسند آهن.”[67]

[55]

تقريرون ۽ خط

[سنواريو]

تقريرون

[سنواريو]

هولمز جي زندگيءَ دوران ۽ سندس وفات کان پوءِ ابتدائي سالن ۾ رڳو سندس قانوني تحريرون آساني سان دستياب هيون، پر هن پنهنجا خيال وڌيڪ آزادي سان تقريرن ۾ ظاهر ڪيا، جيڪي گهڻو ڪري محدود سامعين آڏو ڪيون وينديون هيون، ۽ ٻن هزار کان وڌيڪ اهڙا خط به محفوظ آهن جيڪي وقت سان گڏ بچي رهيا. هولمز جي وصيت جي نگران جان گورهم پالفري وڏي محنت سان هولمز جا ڇپيل ۽ اڻ ڇپيل مقالا گڏ ڪيا ۽ انهن کي (۽ انهن جي حق اشاعت کي) هارورڊ قانون اسڪول حوالي ڪيو. هارورڊ قانون اسڪول جي قانون جي پروفيسر مارڪ ڊي وولف هاو (جيڪو مارڪ ڊي وولف هاو جو پٽ هو) انهن دستاويزن جي ترتيب ۽ تدوين جو ڪم سنڀاليو ۽ يونيورسٽي طرفان کيس انهن جي اشاعت ۽ هولمز جي سوانح عمري لکڻ جي اجازت ڏني وئي. هاو هومز جي خط و ڪتابت جا ڪيترائي جلد شايع ڪيا، جن جي شروعات هولمز ۽ سر فريڊرڪ پولوڪ جي وچ ۾ ٿيل خط و ڪتابت سان ٿي.[68][69] هن هومز جي تقريرن جو هڪ جلد پڻ شايع ڪيو.[70] هاو جي اوچتي وفات کان اڳ ڪيل هي ڪم بعد ۾ ٿيندڙ هولمز بابت تحقيق لاءِ بنيادي حيثيت اختيار ڪري ويو.[حوالو گهربل]

هولمز جي تقريرن کي ٻن گروهن ۾ ورهايو ويو: عوامي خطاب، جيڪي هن هڪ ننڍڙي ڪتابچي ۾ گڏ ڪيا، وقت بوقت انهن ۾ واڌارو ڪندو رهيو، انهن کي دوستن کي ڏيندو هو ۽ کين پنهنجو تعارفي ڪارڊ طور استعمال ڪندو هو؛ ۽ ٻيا غير رسمي خطاب، جيڪي مردن جي ڪلبن، دعوتن، قانوني درسگاهن ۽ ويهين ريجمينٽ جي گڏجاڻين ۾ ڪيا ويندا هئا. سڀ تقريرون The Collected Works of Justice Holmes جي ٽئين جلد ۾ شامل ڪيون ويون آهن.[71]

عوامي خطابن ۾ هومز پنهنجي ذاتي فلسفي کي ايمرسن جي انداز جي شاعراڻي ٻولي ۾ بيان ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي. انهن ۾ گهڻو ڪري آمريڪي گهرو ويڙهه ۽ موت جو ذڪر ٿيندو هو، ۽ اهو اميد ظاهر ڪئي ويندي هئي ته ذاتي قرباني، ڀلي اها بظاهر بيڪار لڳي، پر انساني نسل کي ڪنهن اهڙي مقصد ڏانهن اڳتي وڌائي ٿي جيڪو اڃا تائين واضح نه ٿيو آهي. هن پراسرار مقصد هولمز لاءِ فرض ۽ عزت سان وابستگي کي وضاحت ڪندو هو، جيڪا هو پاڻ گهڻي شدت سان محسوس ڪندو هو ۽ جنهن کي هو ڪجهه خاص طبقي جي ماڻهن جو پيدائشي حق سمجهندو هو. جيئن هولمز ييل يونيورسٽي طرفان اعزازي ڊگري ملڻ وقت ڪيل خطاب ۾ چيو:

توهان ٻيڙيءَ جي ڊوڙ ۾ ڇو حصو وٺو ٿا؟ سخت اڌ ڪلاڪ جي مقابلي لاءِ تياري ڪندي مهينن جا مهينا درد ڇو برداشت ڪريو ٿا؟... ڇا ڪو ماڻهو اهڙو سوال ڪندو؟ ڇا ڪو اهڙو آهي جيڪو ان لمحي لاءِ، جڏهن تڪليف فتح ۾ بدلجي وڃي — يا گهٽ ۾ گهٽ شاندار نموني سان هارائڻ جي عزت لاءِ — ان جي سڀني قيمتن کان وڌيڪ برداشت ڪرڻ لاءِ تيار نه هجي؟[72]:473

1890ع واري ڏهاڪي ۾، جڏهن نسلن جي فرق بابت ڳالهائيندڙ “سائنسي” انسانيات مقبول هئي، تڏهن هولمز جا خيال سخت دارويني رنگ اختيار ڪري ويا:

مان هر خطري واري راند ڏسي خوش ٿيندو آهيان. هيڊلبرگ جا شاگرد، جن جا چهرا تلوار جي نشانن سان ڀريل آهن، مون ۾ سچي عزت جو احساس پيدا ڪن ٿا. مان اسان جي پولو کيڏندڙن کي ڏسي خوش ٿيندو آهيان. جيڪڏهن ڪڏهن ڪڏهن اسان جي تيز سواري دوران ڪنهن جي ڳچي ٽٽي پوي، ته مان ان کي ضايع نه ٿو سمجهان، پر ان کي اهڙي نسل جي تياري لاءِ ادا ڪيل مناسب قيمت سمجهان ٿو، جيڪا قيادت ۽ حڪمراني لاءِ موزون هجي.[73]

هي تقرير ان وقت وڏي پيماني تي ٻيهر ڇپي ۽ ساراهه حاصل ڪئي، ۽ ممڪن آهي ته اخبارن طرفان پهرين آمريڪي رضاڪار گهوڙيسوار فوج کي ڏنل مشهور لقب “Rough Riders” جي مقبوليت ۾ به ان جو ڪردار هجي.[حوالو گهربل]

30 مئي 1895ع تي هولمز بوسٽن، ميساچوسٽس ۾ هارورڊ يونيورسٽي جي گريجوئيٽ ٿيندڙ شاگردن جي يادگاري ڏينهن جي تقريب ۾ خطاب ڪيو. هي تقرير، جيڪا پوءِ “سپاهيءَ جو ايمان” جي نالي سان مشهور ٿي، هولمز جي ان خيال کي بيان ڪري ٿي جيڪو هن پنهنجي نسل کي گهرو ويڙهه ۾ وڙهڻ لاءِ آماده ڪندڙ اعليٰ نظرين ۽ هڪ سپاهي جي عملي تجربي، يعني حڪمن جي اطاعت ڪندي جنگ ۾ وڃڻ واري ذاتي واعدي، جي وچ ۾ تضاد بابت پيش ڪيو.[74] هولمز چيو:

هڪ ڳالهه آهي جنهن بابت مون کي ڪو شڪ ناهي... ۽ اها اها آهي ته اهو ايمان سچو ۽ قابلِ احترام آهي جيڪو هڪ سپاهي کي اهڙي مقصد لاءِ، جنهن کي هو گهڻو نٿو سمجهي، انڌيءَ طرح قبول ڪيل فرض جي اطاعت ۾ پنهنجي زندگي قربان ڪرڻ تي آماده ڪري ٿو.[73]

زندگيءَ جي خوشي اها آهي ته انسان پنهنجي سڀني قوتن کي حد تائين استعمال ڪري؛ قوت جي ماپ انهن رڪاوٽن سان ٿيندي آهي جيڪي انسان پار ڪري ٿو؛ جيڪو به اوهان جي سامهون هجي، ڀلي اهو باڙ هجي يا دشمن، ان ڏانهن بي خوف وڌو؛ آرام لاءِ نه پر مقابلي لاءِ دعا گهرو؛ شهري زندگيءَ جي شڪن جي باوجود، جيڪي ميدان جنگ جي شڪن کان به وڌيڪ مشڪل هوندا آهن، سپاهيءَ جي ايمان کي قائم رکو؛ ۽ ياد رکو ته فرض جو ثبوت برائي جي ڏينهن ۾ نه ڏنو ويندو آهي، پر ان ڏينهن ۾ بنا سوال جي ادا ڪيو ويندو آهي.[73]

تقرير جي آخر ۾ هولمز چيو:

اسان جنگ جي اهڙي تجربي ۾ شريڪ رهياسين جيڪو بيان کان ٻاهر آهي؛ اسان زندگيءَ جي جذبن کي پنهنجي بلند ترين حد تائين محسوس ڪيو آهي، ۽ اڃا به محسوس ڪريون ٿا.[73]

چيو وڃي ٿو ته ٿيوڊور روزويلٽ هولمز جي “سپاهيءَ جو ايمان” واري تقرير کان گهڻو متاثر ٿيو، ۽ اهو پڻ سمجهيو وڃي ٿو ته هن تقرير ئي کيس هولمز کي سپريم ڪورٽ لاءِ نامزد ڪرڻ جي فيصلي ۾ متاثر ڪيو.[75]

خط

[سنواريو]

هولمز جا ڪيترائي ويجها مرد دوست انگلينڊ ۾ هئا ۽ هو انهن سان باقاعده ۽ تفصيلي خط و ڪتابت ڪندو رهندو هو، عام طور تي پنهنجي ڪم بابت ڳالهائيندي. انگلينڊ ۾ دوستن جهڙوڪ هارولڊ لاسڪي ۽ فريڊرڪ پولوڪ ڏانهن لکيل خطن ۾ سندس فيصلن ۽ ساٿي ججن بابت صاف ۽ کليل بحث ملي ٿو. آمريڪا ۾ سندس دوستن مورِس آر ڪوهن، لوئس آئن اسٽائن، فيليڪس فرئنڪفورٽر ۽ فرينڪلن فورڊ ڏانهن لکيل خط به اهڙي نوعيت جا آهن، جيتوڻيڪ فرئنڪفورٽر ڏانهن لکيل خط خاص طور تي وڌيڪ ذاتي نوعيت جا آهن. هولمز جي برطانيا ۽ آمريڪا ۾ عورتن سان ٿيل خط و ڪتابت به گهٽ نه هئي، بلڪه ڪيترن حوالن سان وڌيڪ انڪشاف ڪندڙ هئي، پر انهن خطن جا مجموعا اڃا تائين شايع نه ٿيا آهن. آئرلينڊ ۾ ڪليئر ڪاسل ٽائون ڏانهن لکيل ڪيترن خطن جا اقتباس شيلڊن نووڪ جي ڪتاب Honorable Justice: The Life of Oliver Wendell Holmes ۾ شامل آهن.[76] اهي خط هولمز جي گفتگوءَ جي انداز جي ويجهو آهن ۽ ان طرز تي روشني وجهن ٿا جيڪو هن عدالتي فيصلن ۾ اختيار ڪيو، ڇو ته اهي اڪثر بلند آواز سان پڙهڻ لاءِ لکيا ويندا هئا.[حوالو گهربل]

هڪ همعصر ڏانهن لکيل خط ۾ هولمز قومن جي ڀيٽ بابت هي خيال پيش ڪيو: “ڪنهن قوم کي ان جي مردن جي سختي سان نه پر ان جي عورتن جي ثابت قدمي سان پرکو.”[77]

رٽائرمينٽ، وفات، اعزاز ۽ ورثو

[سنواريو]
آمريڪي ٽپال کاتو طرفان جاري ڪيل ٽپال ٽڪيٽ، 1978ع

هولمز پنهنجي آخري سالن ۾ وڏي پيماني تي ساراهيو ويندو هو، ۽ سندس نويين سالگرهه تي هن کي آمريڪا جي پهرين سامونڊي ڪناري کان سامونڊي ڪناري تائين نشر ٿيندڙ ريڊيو نشريات مان هڪ ۾ اعزاز ڏنو ويو، جنهن دوران چيف جسٽس چارلس ايوانز هيوز، ييل قانون اسڪول جي ڊين چارلس ايڊورڊ ڪلارڪ ۽ آمريڪن بار ايسوسيئيشن جي صدر سندس تعريف ۾ خطبا پڙهيا. هولمز 12 جنوري 1932ع تائين عدالت ۾ خدمتون سرانجام ڏيندو رهيو، جڏهن عدالت ۾ سندس ساٿين، سندس وڏي عمر جو حوالو ڏيندي، اهو مشورو ڏنو ته هاڻي سندس رٽائر ٿيڻ جو وقت اچي ويو آهي. ان وقت، 90 سال ۽ 10 مهينن جي عمر ۾، هو سپريم ڪورٽ جي تاريخ ۾ خدمتون سرانجام ڏيندڙ سڀ کان وڏي عمر وارو جج هو. (سندس هي رڪارڊ فقط جان پال اسٽيونس طرفان چئلينج ڪيو ويو، جيڪو 2010ع ۾ هولمز کان اٺ مهينا ننڍي عمر ۾ رٽائر ٿيو.) هولمز جي ٻيانويين سالگرهه تي، نئين حلف کڻندڙ صدر فرينڪلن ڊي. روزويلٽ ۽ سندس زال ايلينور روزويلٽ، واشنگٽن، ڊي. سي. ۾ سندس گهر تي ساڻس ملاقات لاءِ ويا. هولمز 6 مارچ 1935ع تي واشنگٽن ۾ نمونيا سبب وفات ڪري ويو، پنهنجي 94هين سالگرهه کان فقط ٻه ڏينهن اڳ. هو فلر ڪورٽ جو آخري زندهه رهيل جج هو؛ 1925ع کان 1932ع تائين هو انهيءَ عدالت جو آخري جج هو جيڪو اڃا تائين بينچ تي موجود رهيو.[حوالو گهربل]

پنهنجي وصيت ۾ هولمز پنهنجي باقي رهيل ملڪيت آمريڪي حڪومت جي نالي ڪئي (هن اڳ ڪمپنيا جنرل ڊي ٽباڪوس ڊي فلپيناز بمقابله ڪليڪٽر آف انٽرنل ريونيو، 275 U.S. 87, 100 (1927) آرڪائيو ڪيا ويا December 18, 2011, حوالو موجود آهي وي بيڪ مشين. ۾ چيو هو ته “ٽيڪس اهي آهن جيڪي اسان مهذب سماج لاءِ ادا ڪندا آهيون”). سندس وفات کان پوءِ سندس ذاتي شين ۾ آمريڪي گهرو ويڙهه دوران استعمال ڪيل آفيسر جي وردي به شامل هئي، جيڪا اڃا تائين سندس رت سان داغدار هئي ۽ “گولين سان ڦاٽل” هئي، گڏوگڏ اهي مينيه بال گوليون به، جيڪي کيس ٽن مختلف جنگين ۾ زخمي ڪري چڪيون هيون. هولمز کي سندس زال سان گڏ آرلنگٽن قومي قبرستان ۾ دفن ڪيو ويو.[78]

هولمز جي قبر

آمريڪي ٽپال سروس هولمز جي اعزاز ۾ مشھور آمريڪين واري سلسلي (1965–1978) جي 15 سينٽ واري ٽپال ٽڪيٽ جاري ڪئي.[79] جسٽس هولمز جو هڪ بَسٽ، جيڪو جوزف ڪيسيليوسڪي ٺاهي هئي،[80] 1970ع ۾ نيويارڪ شهر ۾ نيويارڪ يونيورسٽي جي هال آف فيم فار گريٽ آمريڪنز ۾ نصب ڪيو ويو.

هولمز جا مقالا، جيڪي هارورڊ قانون اسڪول کي ڏنا ويا هئا، سندس وفات کان پوءِ ڪيترن سالن تائين بند رکيا ويا، جنهن سبب سندس زندگي بابت ڪجهه وڌايل ۽ تصوراتي بيان گردش ۾ آيا. ڪيٿرين ڊرنڪر بوون جي 1944ع واري ناولائي انداز واري سوانح عمري يانڪي فرام اولمپس هڪ ڊگهي عرصي تائين گهڻو وڪرو ٿيندڙ ڪتاب رهي، ۽ 1946ع جي براڊ وي ڊرامي ۽ 1950ع جي هالي ووڊ فلم دي ميگنيفيشنٽ يانڪي جو بنياد پڻ هولمز بابت فرانسس بڊل جي لکت تي هو، جيڪو سندس سيڪريٽرين مان هڪ هو. هولمز جي فيصلن بابت لکيل گهڻو علمي ادب ان وقت لکيو ويو جڏهن سندس زندگي بابت ٿوري ئي ڄاڻ موجود هئي، ۽ جڏهن سندس نظرين جو ڪو جامع خاڪو دستياب نه هو. آخرڪار هارورڊ لا لائبريري نرم ٿي ۽ محققن لاءِ هولمز جا اهي وسيع مقالا دستياب ڪيا، جيڪي مارڪ ڊي وولف هاو گڏ ڪري حاشيه بندي سان تيار ڪيا هئا؛ هاو پنهنجي موت سبب جسٽس هولمز جي پنهنجي سوانح عمري مڪمل نه ڪري سگهيو. 1989ع ۾ هولمز جي مقالن جي بنياد تي پهرين مڪمل سوانح عمري شايع ٿي،[81] ۽ ان کان پوءِ ڪيترين ٻين سوانح عمرين به جنم ورتو.[82] ڪانگريس لائبريري آف ڪانگريس اندر اوليور وينڊيل ھولمز ڊوائيس لاءِ اوليور وينڊيل ھولمز ڊوائيس لاء آمريڪي دائمي ڪميٽي قائم ڪئي، جنهن لاءِ هولمز جي وصيت ۾ آمريڪا لاءِ ڇڏيل مالي ذريعا استعمال ڪيا ويا؛ انهن وسيلي سپريم ڪورٽ جي عمارت ۾ هڪ يادگاري باغ ٺهرايو ويو ۽ سپريم ڪورٽ جي تاريخ بابت هڪ جاري اشاعتي سلسلو شروع ڪيو ويو.[83]

بئورلي، ميسيچوسيٽس ۾ هولمز جي اونهاري جي رهائشگاهه کي 1972ع ۾ قومي تاريخي يادگار قرار ڏنو ويو، آمريڪي فقهي نظام لاءِ سندس خدمتن جي اعتراف طور.[84]

جسٽس هولمز ڪنيڪٽيڪٽ جي ڪنيڪٽيڪٽ جي سوسائٽي جو اعزازي رڪن پڻ هو.[85]

ڪلرڪ

[سنواريو]

“ڪيترن سيڪريٽرين هڪ ٻئي سان گهريون دوستيون قائم ڪيون”، ٽوني هِس لکيو، جيڪو الجر هِس جو پٽ هو، ۽ جيڪو اوليور وينڊل هولمز جونيئر جي ڪلرڪن جي خاص حلقي بابت لکي رهيو هو. انهن ۾ شامل هئا:

عوامي ثقافت ۾

[سنواريو]
  • آمريڪي اداڪار لوئس ڪالهرن 1946ع جي ڊرامي دي ميگنيفيشنٽ يانڪي ۾ هولمز جو ڪردار ادا ڪيو، جڏهن ته ڊوروٿي گِش هولمز جي زال فني جو ڪردار ادا ڪيو. 1950ع ۾ ڪالهرن ٻيهر ساڳيو ڪردار ميٽرو-گولڊون-ماير جي فلمي نسخي دي ميگنيفيشنٽ يانڪي ۾ ادا ڪيو، جنهن لاءِ کيس پنهنجي زندگيءَ جي واحد اڪيڊمي اوراڊ نامزدگي ملي. فلم ۾ اين هارڊنگ به اهم ڪردار ادا ڪيو. 1965ع ۾ هن ڊرامي جي ٽيليويزن پيشڪش ۾ الفريڊ لنٽ ۽ لن فونٽين شامل هئا، جيڪا ننڍي اسڪرين تي سندن ٿورين پيشڪشن مان هڪ هئي.[88]
  • يانڪي فرام اولمپس: جسٽس ھولمز ۽ سندس خاندان هولمز بابت 1944ع ۾ لکيل هڪ نيم افسانوي سوانح عمري آهي، جيڪا ڪيٿرين ڊرنڪر بوون لکي هئي.[89]
  • Holmes: “هي 75 منٽن جي اسٽيج پڙهائي واري پيشڪش آهي جنهن ۾ ڪيَوِن ريس جسٽس اوليور وينڊل هولمز جونيئر جي دانائي ۽ ذهانت کي پيش ڪري ٿو.”[90] هن کي ٽاڊ سي. پيپرز لکيو ۽ ميري هال سرفيس هدايت ڪئي. ان جو عالمي پريميئر Arena Stage، واشنگٽن، ڊي. سي. ۾ 30 آڪٽوبر 2023ع تي ٿيو۔

وڌيڪ ڏسو

[سنواريو]

حوالا

[سنواريو]

وضاحتي نوٽس

[سنواريو]
  1. 1 2 "Justices 1789 to Present". Washington, D.C.: Supreme Court of the United States. فيبروري 15, 2022 تي حاصل ڪيل.
  2. ↑ Louis Menand, ed., Pragmatism: A Reader. New York: Vintage Books, 1997, p. xxix.
  3. ↑ Schenck v. United States, 249 U.S. 47, 52 (1919).
  4. ↑ Abrams v. United States, 250 U.S. 616, 630 (1919).
  5. ↑ Shapiro, Fred R. (2021). "The Most-Cited Legal Scholars Revisited". The University of Chicago Law Review 88 (7). https://lawreview.uchicago.edu/print-archive/most-cited-legal-scholars-revisited.
  6. 1 2 3 4 Holmes, Oliver Wendell Jr. (1881). The Common Law. Boston: Little, Brown and Company. ص. 3. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان اپريل 14, 2021 تي محفوظ ڪيل. فيبروري 7, 2024 تي حاصل ڪيل – Internet Archive وسيلي.
  7. ↑ Alschuler, Albert W., Law Without Values.
  8. ↑ Urofsky, Melvin I. Review of Gary J. Aichele, Oliver Wendell Holmes, Jr.: Soldier, Scholar, Judge, The American Journal of Legal History, Vol. 34, No. 1 (Jan., 1990), pp. 81-83.
  9. ↑ Clark, Thomas Arkle (1900). Oliver Wendell Holmes: Biography and Selections from His Writings.
  10. ↑ White, G. Edward (1993). Justice Oliver Wendell Holmes: Law and the Inner Self
  11. ↑ Townsend, Lewis W. (1909). Oliver Wendell Holmes. London: Headley Brothers. ص. 87.
  12. ↑ White, G. Edward (1993), p. 32.
  13. ↑ Novick, Sheldon M., Honorable Justice: The Life of Oliver Wendell Holmes, Little, Brown and Company, 1989, p. 26.
  14. ↑ Novick, pp. 34–37.
  15. 1 2 ميساچوسٽس دولت مشترڪه، "Chief Justice Memorial Remarks by James J. Ronan, Acting Attorney General of Massachusetts". آڪٽوبر 9, 1937.
  16. ↑ جي. ايڊورڊ وائٽ, Justice Oliver Wendell Holmes: Law and the Inner Self. New York, 1993, 78.
  17. ↑ جيمس ايم. ميڪفرسن, Battle Cry of Freedom. (New York, 1988) 757.
  18. ↑ جيمس جي. رينڊل ۽ رچرڊ اين. ڪرنٽ, Lincoln the President: Last Full Measure (New York, 1955), 200.
  19. ↑ بنجامين پي. ٿامس, Abraham Lincoln: A Biography (New York, 1952), 434.
  20. ↑ جي. ايڊورڊ وائٽ, Justice Oliver Wendell Holmes: Law and the Inner Self. New York, 1993, 64–65.
  21. ↑ "Oliver Wendell Holmes Quote 'Get Down, You Damn Fool' Warning to Abraham Lincoln at Battle of Fort Stevens". Shapell Manuscript Foundation. جُونِ 14, 1922. مارچ 10, 2016 تي حاصل ڪيل.{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (ڳنڍڻو)
  22. ↑ Sheldon Novick, Honorable Justice: The Life of Oliver Wendell Holmes, pp. 88, 372, 422 n.37
  23. ↑ "Plunkett Lake Press". Plunkett Lake Press. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان سيپٽمبر 7, 2019 تي محفوظ ڪيل. آڪٽوبر 16, 2013 تي حاصل ڪيل.
  24. ↑ White, G. Edward (1995). Justice Oliver Wendell Holmes: Law and the Inner Self. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-802433-0. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان اپريل 13, 2021 تي محفوظ ڪيل. نومبر 14, 2020 تي حاصل ڪيل – Google Books وسيلي.
  25. ↑ Baker, Liva (1991), pp. 220–221.
  26. ↑ Novick Honorable Justice آرڪائيو ڪيا ويا September 7, 2019, حوالو موجود آهي وي بيڪ مشين., pp. 207–220.
  27. ↑ See also Leland, Mary (نومبر 4, 2000). "An Innocent in Cork". Irish Times. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان سيپٽمبر 21, 2018 تي محفوظ ڪيل. آگسٽ 19, 2018 تي حاصل ڪيل., which refers to an "adulterous love-affair" between Holmes and Clare Castletown.
  28. ↑ Novick (2013), p. 141.
  29. ↑ Holmes, O. W., The Common Law, p. 324.
  30. ↑ Holmes, O. W., The Common Law, pp. 130–131; Alschuler, A. W., Law Without Values, p. 113.
  31. ↑ Holmes, O. W., The Common Law, p. 147.
  32. ↑ Holmes, O. W., The Common Law, p. 309.
  33. ↑ Mark DeWolfe Howe, Justice Oliver Wendell Holmes: The Proving Years, 1870–1882 (1963).
  34. ↑ Alschuler, Albert W., Law Without Values (2000), p. 99.
  35. ↑ G. Edward White, Justice Oliver Wendell Holmes: Law and the Inner Self, p. 207.
  36. ↑ Vegelahn v. Guntner, 167 Mass. 92, 44 N.E. 1077 (1896).
  37. ↑ 8 Harv. L. Rev. 1 (1894)
  38. ↑ McAuliffe v. Mayor of نيو بيڊفورڊ, 155 Mass. 216, 220, 29 N. E. 517 (1892), quoted by Sandra Day O'Connor in Board of County Commissioners, Wabaunsee County, Kansas v. Umbehr, Supreme Court of the United States, No. 94-1654, decided 28 June 1996, accessed 1 September 2023
  39. 1 2 3 4 5 6 Holmes, Oliver Wendell Jr. (March 25, 1897). "The Path of the Law". Harvard Law Review 10 (8): 457–478. doi:10.2307/1322028. http://www.gutenberg.org/ebooks/2373. Retrieved March 28, 2014.
  40. ↑ Schmidt, Chris (ڊسمبر 8, 2016). "This Day In Supreme Court History – December 8, 1902". Chicago: Institute on the Supreme Court of the United States, Chicago-Kent College of Law. فيبروري 15, 2022 تي حاصل ڪيل.
  41. ↑ John A. Garraty, "Holmes's appointment to the Supreme Court", New England Quarterly, Vol. 22, No. 3, September 1949, pp. 291–303.
  42. ↑ McMillion, Barry J. (جنوري 28, 2022). Supreme Court Nominations, 1789 to 2020: Actions by the Senate, the Judiciary Committee, and the President (PDF) (Report). Washington, D.C.: Congressional Research Service. فيبروري 15, 2022 تي حاصل ڪيل.
  43. 1 2 Northern Securities Co. v. U.S., 193 U.S. 197 (1904)
  44. ↑ Wagner, Richard H. (2002). "A Falling Out: The Relationship Between Oliver Wendell Holmes and Theodore Roosevelt". Journal of Supreme Court History 27 (2): 114–137. doi:10.1111/1540-5818.00039.
  45. ↑ Buck v. Bell
  46. ↑ Lombardo, Paul A. (2022). Three Generations, No Imbeciles: Eugenics, the Supreme Court, and Buck v. Bell.
  47. ↑ Novick, Honorable Justice, pp. 370–371.
  48. ↑ Otis v. Parker, 187 U.S. 606 (1903)
  49. ↑ Abrams v. United States, 250 U.S. 616 (1919)
  50. ↑ "Nardone v. United States, 308 U.S. 338, 341 (1939)".
  51. ↑ Albert W. Alschuler, Law Without Values, p. 65.
  52. ↑ Lombardo, Paul A. Three Generations, No Imbeciles: Eugenics, the Supreme Court, and Buck v. Bell.
  53. ↑ سانچو:Cite court
  54. ↑ "The Supreme Court Ruling That Led To 70,000 Forced Sterilizations", NPR, March 7, 2016
  55. 1 2 3 سانچو:Cite court
  56. ↑ "The Court has refused to recognize an unlimited right [to do with one's body as one pleases] in the past. Jacobson v. Massachusetts, 197 U.S. 11 (1905) (vaccination); Buck v. Bell, 274 U.S. 200 (1927) (sterilization)." Roe v. Wade, 410 U.S. 113, 154 (1973).
  57. ↑ G. Edward White, Justice Oliver Wendell Holmes: Law and the Inner Self, p. 407.
  58. 1 2 Sutton, John (2001). Law/Society: Origins, Interactions, Change. Pine Forge Press.
  59. ↑ Some scholars deny that legal formalism ever existed. Tamanaha, Brian Z., Beyond the Formalist-Realist Divide: The Role of Politics in Judging (Princeton University Press, 2009); Alschuler, Albert W., Law Without Values: The Life, Work, and Legacy of Justice Holmes (University of Chicago Press, 2000), p. 98.
  60. ↑ Holmes, O. W., دي ڪامن لا, pp. 55–56.
  61. ↑ Holmes, O.W. (1899). "Law in Science and Science in Law". Harvard Law Review 12: 442. (reprinted in Holmes, O. W., Collected Legal Papers). Also Holmes, O.W. (1897). "The Path of the Law". Harvard Law Review 10: 457.
  62. 1 2 3 Biddle, Francis (1960). Justice Holmes, Natural Law, and the Supreme Court. New York: Macmillan. جُونِ 19, 2014 تي حاصل ڪيل.
  63. ↑ Southern Pacific Co. v. Jensen, سانچو:Ussc (dissent).
  64. ↑ ٽائوني v. آئزنر, سانچو:Ussc
  65. ↑ Gompers v. United States, سانچو:Ussc
  66. ↑ Holmes (19 January 1928) Letter to Frederick Pollock, rpt. in Holmes (1997). Posner, Richard A. (مرتب). The Essential Holmes: Selections from the Letters, Speeches, Judicial Opinions, and Other Writings of Oliver Wendell Holmes, Jr. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 0-226-67554-8. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان آگسٽ 19, 2020 تي محفوظ ڪيل. جُونِ 10, 2014 تي حاصل ڪيل.
  67. ↑ Jeffrey Rosen, "Brandeis's Seat, Kagan's Responsibility" آرڪائيو ڪيا ويا July 1, 2017, حوالو موجود آهي وي بيڪ مشين.. The New York Times, July 2, 2010. Retrieved July 5, 2010.
  68. ↑ Mark DeWolfe Howe, مرتب (1961). Holmes-Pollock Letters: The Correspondence of Mr Justice Holmes and Sir Frederick Pollock, 1874–1932; with Introduction by John Corham Palfrey & Sir John Pollock (2nd ڇاپو). Cambridge, Massachusetts: the Belknap Press of the Harvard University Press – Internet Archive وسيلي.
  69. ↑ Oliver Wendell Holmes Jr.; Frederick Pollock; Mark DeWolfe Howe (1961). Holmes-Pollock Letters: The Correspondence of Mr. Justice Holmes and Sir Frederick Pollock, 1874–1932, Two Volumes in One (2nd ڇاپو). Harvard University Press. ISBN 978-0-674-40550-9. {{cite book}}: ISBN / Date incompatibility (مدد)
  70. ↑ Oliver Wendell Holmes (1962). The Occasional Speeches of Justice Oliver Wendell Holmes (Mark DeWolfe Howe, ed.) Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
  71. ↑ Sheldon M. Novick (مرتب). The Collected Works of Justice Holmes: Complete Public Writings and Selected Judicial Opinions of Oliver Wendell Holmes. Press.uchicago.edu. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان مارچ 11, 2016 تي محفوظ ڪيل. مارچ 10, 2016 تي حاصل ڪيل.
  72. ↑ The Collected Works of Justice Holmes, vol. 3.
  73. 1 2 3 4 "The Soldier's Faith" (1895) in The Collected Works of Justice Holmes, vol. 3, pp. 486, 489
  74. ↑ Pettegrew, John (1996). "'The Soldier's Faith': Turn-of-the-Century Memory of the Civil War and the Emergence of Modern American Nationalism". Journal of Contemporary History 31 (1): 49–73. doi:10.1177/002200949603100102.
  75. ↑ Hoffman, Morris B. (December 2001). "Law Without Values: The Life, Work, and Legacy of Justice Holmes". Stanford Law Review 54 (3): 611. doi:10.2307/1229467. https://heinonline.org/HOL/P?h=hein.journals/stflr54&i=625. Retrieved March 19, 2020.
  76. ↑ "Plunkett Lake Press". Plunkett Lake Press. آگسٽ 20, 1989. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان آگسٽ 19, 2018 تي محفوظ ڪيل. (pp. 207–219 in Novick's book)
  77. ↑ "Welcome to the Oliver Wendell Holmes Digital Suite". Library.law.harvard.edu. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان مارچ 4, 2016 تي محفوظ ڪيل. مارچ 10, 2016 تي حاصل ڪيل.
  78. ↑ Notable Graves: Oliver Wendell Holmes – آرلنگٽن قومي قبرستان
  79. ↑ "U.S. Promient Americans Series of 1965–1978 – U.S. Stamps". U.S. Stamp Catalog and Identifier (آمريڪي انگريزي ۾). مَئي 21, 2025 تي حاصل ڪيل.
  80. ↑ "Sculpture". Joseph Kiselewski. اپريل 5, 2023 تي حاصل ڪيل.
  81. ↑ Sheldon Novick. "Honorable Justice: The Life of Oliver Wendell Holmes". Plunkett Lake Press. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان آگسٽ 19, 2018 تي محفوظ ڪيل. آڪٽوبر 2, 2013 تي حاصل ڪيل.
  82. ↑ These include those named in the Bibliography below by Liva Baker, G. Edward White, Stephen Budiansky, and Catharine Pierce Wells.
  83. ↑ Holmes, Oliver Wendell Jr. (1995). Novick, Sheldon M. (مرتب). The Collected Works of Justice Holmes (The Holmes Devise Memorial ڇاپو). University of Chicago Press. ISBN 0-226-34966-7.
  84. ↑ "NHL summary description for Oliver Wendell Holmes House". National Park Service. اپريل 16, 2003. اصل نسخو مان آڪٽوبر 2, 2012 تي محفوظ ڪيل. نومبر 16, 2014 تي حاصل ڪيل.
  85. ↑ "History". The Society Of the Cincinnati in The State of Connecticut. TheConnecticutSociety.org. ڊسمبر 31, 2023 تي حاصل ڪيل. A number of prominent citizens have been hereditary or honorary members of the Connecticut Society including ... Oliver Wendell Holmes.
  86. ↑ Hiss, Tony (1999). The View from Alger's Window: A Son's Memoir. Alfred E. Knopf. ص. 16 ("Prossy"), 35 (courtship), 36 ("Hill"), 37 (Quakerisms, Roberta Murray Fansler), 89 (Buttenweiser, Bernard), 132–134 (clerks). ISBN 978-0-375-40127-5. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان جُولاءِ 25, 2020 تي محفوظ ڪيل. آڪٽوبر 29, 2017 تي حاصل ڪيل.
  87. ↑ Margolick, David (جنوري 26, 1984). "Chauncey Belknap, Lawyer, Dies; Led One of Largest Firms in City". The New York Times. ISSN 0362-4331. محفوظ ڪيل مان اصل نسخي کان اپريل 14, 2021 تي محفوظ ڪيل. آگسٽ 16, 2020 تي حاصل ڪيل.
  88. ↑ Gould, Jack (جنوري 29, 1965). "TV: The Lunts Excel in Depicting the Holmses". The New York Times. ص. 59.
  89. ↑ Bowen writes, "[I]n quoted material I have occasionally shifted the sentence sequence ... often embellished them.... I invented chairs in which they sat, the window out of which they looked as they spoke". Bowen, Catherine Drinker (1944). Yankee from Olympus: Justice Holmes and His Family. Boston: Little, Brown and Company, p. 433.
  90. ↑ Supreme Court Historical Society

حوالا

[سنواريو]
  1. ↑ هولمز فيبروري 1930ع ۾ چيف جسٽس جي عارضي حيثيت سان ڪم ڪيو۔ اهو ان ڪري ٿيو جو چيف جسٽس وليم هاورڊ ٽافٽ 3 فيبروري تي عدالت مان استعيفا ڏني ۽ 24 فيبروري تائين سندس جاءِ ڀري نه وئي۔ Novick, آنربل جسٽس, pp. 370-371.
  2. ↑ جان پال اسٽي ونس جڏهن 12 اپريل 2010ع تي رٽائر ٿيو ته هو صرف اَٺ مهينا ننڍو هو۔
  3. ↑ Supporting this connection is his brief membership in the informal Metaphysical Club, which met in the 1870s and included Henry and William James and the philosopher Charles Sanders Peirce. Menand, Louis (2001). The Metaphysical Club: A Story of Ideas in America. Macmillan. ISBN 978-0-374-19963-0.

بنيادي ذريعا

[سنواريو]
  • Burton, David Henry, مرتب (1976). Holmes-Sheehan Correspondence: The Letters of Justice Oliver Wendell Holmes and Canon Patrick Augustine Sheehan. Port Washington, NY: Kennikat Press. ISBN 0-8046-9164-9.
  • Collins, Ronald K. L., ed. (2010). The Fundamental Holmes: A Free Speech Chronicle and Reader (Cambridge University Press).
  • Hoeflich, Michael H.; Davies, Ross E., eds. (2021). The Black Book of Justice Holmes: Text Transcript and Commentary. The Lawbook Exchange, Ltd.
  • Holmes, Oliver Wendell (1881). The Common Law. Boston: Little, Brown, and Co. – Google Books وسيلي.
  • Holmes, Oliver Wendell (1920). Collected Legal Papers. New York: Harcourt, Brace and Company – Internet Archive وسيلي.
  • Holmes, Oliver Wendell (1931). Representative Opinions of Mr. Justice Holmes. New York: The Vanguard Press – Internet Archive وسيلي.
  • Justice Holmes to Doctor Wu: An Intimate Correspondence 1921–1932. New York: Central Book Co. 1947.
  • Howe, Mark DeWolfe, مرتب (1953). Holmes–Laski Letters: The Correspondence of Mr. Justice Holmes and Harold J. Laski. جلد 1. London: Geoffrey Cumberlege – Internet Archive وسيلي.
  • Howe, Mark DeWolfe, مرتب (1953). Holmes–Laski Letters: The Correspondence of Mr. Justice Holmes and Harold J. Laski. جلد 2. London: Geoffrey Cumberlege – Internet Archive وسيلي.
  • Howe, Mark DeWolfe, مرتب (1961). Holmes–Pollock Letters: The Correspondence of Mr. Justice Holmes and Sir Frederick Pollock, 1874–1932 (2nd ڇاپو). Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press – Internet Archive وسيلي.
  • Holmes, Oliver Wendell (1962). Howe, Mark DeWolfe (مرتب). The Occasional Speeches of Justice Oliver Wendell Holmes. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
  • Peabody, James Bishop, مرتب (1964). The Holmes–Einstein Letters: Correspondence of Justice Holmes and Lewis Einstein 1903–1933. New York: St. Martin's Press – Internet Archive وسيلي.
  • Holmes, Oliver Wendell (1995). The Collected Works of Justice Holmes. Chicago: University of Chicago Press.
  • Lerner, Max, مرتب (1943). The Mind and Faith of Justice Holmes: His Speeches, Essays, Letters, and Judicial Opinions. Boston: Little, Brown and Company – Internet Archive وسيلي.
  • Mennel, Robert M.; Compston, Christine L., مرتب (1996). Holmes and Frankfurter: Their Correspondence, 1912–1934. Hanover and London: University Press of New England.
  • Posner, Richard A., مرتب (1992). The Essential Holmes: Selections from the Letters, Speeches, Judicial Opinions, and Other Writings of Oliver Wendell Holmes, Jr. University of Chicago Press.
  • Shriver, Harry C., مرتب (1936). Justice Oliver Wendell Holmes: His Book Notices and Uncollected Letters and Papers. New York: Central Book Co. – Internet Archive وسيلي.
  • Shriver, Harry C., مرتب (1940). The Judicial Opinions of Oliver Wendell Holmes. Buffalo, New York: Dennis & Co.

ٻيا ڪتابي ذريعا

[سنواريو]
  • Abraham, Henry J. Justices, Presidents, and Senators.
  • Aichele, Gary. Oliver Wendell Holmes, Jr.: Soldier, Scholar, Judge.
  • Alschuler, Albert W. Law Without Values: The Life, Work, and Legacy of Justice Holmes.
  • Baker, Liva. Justice From Beacon Hill: The Life and Times of Oliver Wendell Holmes.
  • Bent, Silas. Justice Oliver Wendell Holmes: A Biography.
  • Biddle, Francis. Mr. Justice Holmes.
  • Budiansky, Stephen. Oliver Wendell Holmes: A Life in War, Law, and Ideas.
  • Burton, Steven J. The Path of the Law And Its Influence.
  • Cohen, Henry. "Oliver Wendell Holmes Jr.: Life and Philosophy".
  • Cushman, Clare. The Supreme Court Justices: Illustrated Biographies.
  • Davies, Ross E.; Hoeflich, M. H. Holmes Reads Holmes.
  • Frankfurter, Felix. Mr. Justice Holmes and the Constitution.
  • Friedman, Leon; Israel, Fred L. The Justices of the United States Supreme Court.
  • Goodwin, Doris Kearns. Team of Rivals: The Political Genius of Abraham Lincoln.
  • Gordon, Robert W. The Legacy of Oliver Wendell Holmes, Jr..
  • Grant, Susan-Mary. Oliver Wendell Holmes, Jr.: Civil War Soldier, Supreme Court Justice.
  • Hall, Kermit L. The Oxford Companion to the Supreme Court of the United States.
  • Healy, Thomas. The Great Dissent.
  • Howe, Mark DeWolfe. Justice Oliver Wendell Holmes.
  • Kellogg, Frederic R. Justice Oliver Wendell Holmes Jr..
  • Lewis, Anthony. Freedom for the Thought That We Hate.
  • Menand, Louis. The Metaphysical Club.
  • Novick, Sheldon M. Honorable Justice: The Life of Oliver Wendell Holmes.
  • White, G. Edward. Justice Oliver Wendell Holmes: Law and the Inner Self.

ٻاهريان ڳنڍڻا

[سنواريو]

سانچو:S-legal

پيشرو
اوٽس لارڊ		 ايسوسيئيٽ جسٽس ميسيچوسيٽس سپريم جڊيشل ڪورٽ
1882–1889		 جانشين
وليم لارنگ
پيشرو
والبرج سي. فيلڊ		 چيف جسٽس, ميسيچوسيٽس سپريم جڊيشل ڪورٽ
1899–1902		 جانشين
مارڪوس پئرن نولٽن
پيشرو
ھوريس گري		 ايسوسيئيٽ چيف، يونائيٽيڊ اسٽيٽس سپريم ڪورٽ
1902–1932		 جانشين
بينجمن اين. ڪارڊوزو

سانچو:Hall of Fame for Great Americans سانچو:Jurisprudence سانچو:Pragmatism سانچو:Justices of the Massachusetts Supreme Judicial Court سانچو:SCOTUS Justices

"https://sd.wikipedia.org/w/index.php?title=اوليور_وينڊل_هولمز_جونيئر&oldid=386758" تان ورتل