امھات المومنين
ڏيک
| "امھات المؤمنين" محمد ﷺ جون گھر واريون | |||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| جيون ساٿي |
| ||||||||||||||||||||||||||||
| ٻار ٻچا | |||||||||||||||||||||||||||||
امھات المؤمنين (عربي: أُمَّهَات ٱلْمُؤْمِنِين) هڪ اسلامي اصطلاح آهي جيڪو حضرت محمد ﷺ جي گهروارين لاءِ استعمال ڪيو ويندو آهي، جنهن جي معنيٰ آهي "مؤمنن جون مائرون". هي لقب قرآن مجيد جي سورت الاحزاب (آيت 6) مان ورتل آهي.[1]
عام طور تي نبي ڪريم ﷺ جي تيرهن گهروارين جو ذڪر ملي ٿو (جيتوڻيڪ حضرت ريحانه ۽ حضرت ماريه جي حيثيت بابت عالمن جا مختلف رايا آهن). نبي ڪريم ﷺ جي وفات وقت سندن نو گهرواريون زنده هيون.[2]
نڪاح جا مقصد
[سنواريو]نبي ڪريم ﷺ جا نڪاح مختلف مذهبي، سماجي ۽ سياسي مقصدن تحت هئا:
- سياسي مقصد: مختلف قبيلن سان دوستي جا لاڳاپا مضبوط ڪرڻ ۽ اسلام جي تبليغ لاءِ اتحاد پيدا ڪرڻ.[3]
- سماجي مقصد: بيواهه عورتن جي سار سنڀال ڪرڻ، ڇاڪاڻ ته ان دور ۾ بيواهه عورتن لاءِ ٻيهر شادي ڪرڻ مشڪل هوندو هو.[4]
- تعليمي مقصد: عورتن تائين اسلامي تعليمات پهچائڻ. خاص طور تي حضرت عائشه رضي الله عنها حديثن جي روايت ۾ وڏو مقام رکي ٿي.
ازواج مطهرات جو مختصر ذڪر
[سنواريو]حضرت خديجه بنت خويلد
[سنواريو]پاڻ ﷺ جي پهرين گهرواري هئي. پاڻ ﷺ جي عمر 25 سال ۽ حضرت خديجه جي عمر 28 يا 40 سال هئي. هوءَ پهرين عورت هئي جنهن اسلام قبول ڪيو. سندن نڪاح 24 سال هليو ۽ ان دوران پاڻ ﷺ ٻيو نڪاح نه ڪيو.[5]
هجرت کانپوءِ جا نڪاح
[سنواريو]مديني هجرت کانپوءِ پاڻ ﷺ قبيلائي اتحاد ۽ بيواهن جي سرپرستي لاءِ وڌيڪ نڪاح ڪيا:
- حضرت سوده بنت زمعه: پهرين مڙس جي وفات کانپوءِ بيواهه هئي، پاڻ ﷺ ساڻس نڪاح ڪري کيس سهارو ڏنو.
- حضرت عائشه بنت ابوبڪر: حضرت ابوبڪر صديق جي ڌيءَ ۽ نبي ﷺ جي سڀ کان وڌيڪ علم واري گهرواري.
- حضرت حفصه بنت عمر: حضرت عمر فاروق جي ڌيءَ.
- حضرت ام سلمه: هڪ علم واري خاتون جيڪا هجرت حبشه ۾ به شامل هئي.
- حضرت جويريه ۽ حضرت صفيه: جنگين کانپوءِ قبيلن سان صلح ۽ اسلامي اثر وڌائڻ لاءِ نڪاح ڪيا ويا.
پڻ ڏسندا
[سنواريو]حوالا
[سنواريو]ڪتابيات
[سنواريو]- Aleem, Shamim. Prophet Muhammad(s) and His Family. AuthorHouse, 2007.
- Phipps, William E. Muhammad and Jesus. Continuum, 1999.
- Watt, W. Montgomery. Muhammad at Medina. Oxford University Press, 1956.