مواد ڏانھن هلو

النووي

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان
يحيىٰ بن شرف النووي
لقبشيخُ الاسلام[1]
قطبُ الأولياء
الشيخين
الحافظ
ذاتی
جنممحرم 631هه / آڪٽوبر 1233ع
نَوىٰ، ايّوبي سلطنت
وفات24 رجب 676هه / 21 ڊسمبر 1277ع
نَوىٰ، مملوڪ سلطنت
قبرنَوىٰ، موجوده سوريا
مذھباسلام
شاخسني
نظريوشافعي[2]
عقيدواشعري[3]
اصل دلچسپيفقه، اصول الفقه، حديث، منطق
پيشومورخ، ڪتابيات دان، عالم، فقيه
مرتبو
اثرانداز
سانچو:Infobox Arabic name




يحيىٰ بن شرف النووي (آڪٽوبر 1233ع – 21 ڊسمبر 1277ع) هڪ نامور سني شافعي فقيه ۽ محدث هو.[5] امام نووي صرف 45 ورهين جي عمر ۾ وفات ڪئي.[5] ان مختصر حياتيءَ جي باوجود، هن حديث، عقيده، سيرة، ۽ فقھ تي ڪيترائي جامع ۽ طويل علمي ڪتاب تصنيف ڪيا، جيڪي اڄ تائين پڙهيا ۽ پڙهايا وڃن ٿا.[6] امام نووي، ابوالقاسم الرافعي سان گڏ، شافعي فقهي اسڪول جي ابتدائي ڪلاسيڪي دور جا اهم ترين فقيه شمار ڪيا وڃن ٿا، ۽ شافعي فقھ ۾ انهن ٻنهي کي گڏجي الشيخان چيو وڃي ٿو.[7]

ابتدائي زندگي

[سنواريو]

هو نَوىٰ ۾ پيدا ٿيو، جيڪو دمشق جي ويجهو سوريا ۾ واقع آهي.[5] جيئن عربي ۽ ٻين سامي ٻولين ۾ رواج آهي، سندس نالي جو آخري حصو سندس اباڻو شهر (وطن) ظاهر ڪري ٿو. ياسين بن يوسف مراڪشي چوي ٿو: "مون امام نووي کي نَوىٰ ۾ تڏهن ڏٺو جڏهن هو ڏهن ورهين جي عمر جو نوجوان هو. سندس عمر جا ٻيا ٻار کيس زبردستي سان راند ڪرڻ لاءِ چوندا هئا، پر امام نووي هميشه راند کان پاسو ڪندو هو ۽ قرآنِ مجيد جي تلاوت ۾ مشغول رهندو هو. جڏهن اهي کيس دٻائڻ جي ڪوشش ڪندا ۽ راند ۾ شامل ٿيڻ تي زور ڀريندا، ته هو روئي پوندو ۽ انهن جي اهڙي بيوقوفانه حرڪت بابت بي پرواهي ظاهر ڪندو هو. سندس هوشمندي ۽ گهراين کي ڏسي، نوجوان نووي لاءِ منهنجي دل ۾ خاص محبت ۽ شفقت پيدا ٿي. مان سندس استاد وٽ ويس ۽ کيس چيو ته هن ڇوڪري جي غير معمولي سنڀال ڪريو، ڇو ته هي وڏو ديني عالم بڻجڻو آهي. استاد پڇيو ته ڇا تون غيب دان آهين يا نجومي؟ مون چيو ته نه مان غيب دان آهيان ۽ نه نجومي، پر الله مون کان اهي لفظ ڪڍرايا." پوءِ استاد هي واقعو امام جي والد کي ٻڌايو، ۽ پنهنجي پٽ جي علمي شوق کي نظر ۾ رکندي فيصلو ڪيو ته پٽ جي زندگي کي اسلام جي خدمت ۽ ان جي مقصد جي واڌاري لاءِ وقف ڪيو وڃي.[8]

عالم طور زندگي

[سنواريو]

هن 18 ورهين جي عمر کان دمشق ۾ تعليم حاصل ڪئي ۽ 1253ع ۾ حج ڪرڻ کان پوءِ اتي ئي هڪ خانگي عالم طور رهائش اختيار ڪئي.[9]

نامور استاد

[سنواريو]

دمشق ۾ رهائش دوران هن ويهن کان وڌيڪ استادن کان پڙهيو[10][11]، جن کي پنهنجي مضمونن ۽ علمي شعبن جو امام ۽ مستند اختيار سمجهيو ويندو هو. امام نووي حديث، اسلامي فقھ، اصولِ فقھ، نحو (Syntax) ۽ اشتقاق/علمُ اللغت (Etymology) پڙهيو. سندس استادن ۾ هي شامل هئا:

  • ابو ابراهيم اسحاق بن احمد المغربي
  • ابو محمد عبدالرحمان بن ابراهيم الفزاري
  • رضي الدين ابو اسحاق ابراهيم بن ابو حفص عمر بن مضَر المدري
  • ابو اسحاق ابراهيم بن عيسى المرادي
  • ابوالبقا خالد بن يوسف النابلسي
  • ابوالعباس احمد بن سليم المصري
  • ابو عبدالله الجياني
  • ابوالفتح عمر بن بندار
  • ابو محمد التنّوخي
  • شرف الدين عبدالعزيز بن محمد الانصاري
  • ابوالفرج عبدالرحمان بن محمد بن احمد المقدسي
  • ابوالفضائل سلار بن الحسن الاربلي

[12]}}

[13]

وفات ۽ ورثو

[سنواريو]

النَّووي 21 ڊسمبر 1277ع (5 رجب 676هه) تي نسبتاً ننڍي عمر 45 ورهين ۾ وفات ڪئي. کيس ٻئي ڏينهن دفن ڪيو ويو.[14]

امام نوويءَ جون چاليھ حديثون قاهره (مصر) ۾ سلطان حسن مسجد-مدرسي ۾ شيخ اسامہ الازهري پاران پڙهايون پيون وڃن.

النَّووي جو اهم ورثو حديثي ادب ۾ سندس وڏين تصنيفن جي صورت ۾ آهي، خاص طور تي امام نووي واريون چاليھ حديثون ۽ رياض الصالحين.[15] ان سبب هو مختلف فقھي مڪتبن ۾ به عزت ۽ قبوليت ماڻي ٿو، جيتوڻيڪ هو شافعي فقھ سان وابسته هو.[16] الذهبي موجب، امام نوويءَ جي علمي توجهه ۽ مطالعي ۾ جذب ٿيڻ ضرب المثل بڻجي وئي. هن پنهنجو گهڻو وقت سکيا ۽ علمي ڪم لاءِ وقف ڪيو؛ پڙهڻ ۽ لکڻ کان علاوه هو ڏکين ۽ پيچيده مسئلن تي غور ڪندو ۽ انهن جا حل ڳولهيندو رهيو.[17] عالمن هن ۾ ٽي خاص خوبيون بيان ڪيون آهن:

  1. علمي مقام: 18 کان 45 ورهين جي عمر تائين روزانو 40 کان وڌيڪ صفحا لکڻ. 18–20 ورهين جي عمر ۾ دمشق ۾ لڳاتار 12 ڪلاڪ پڙهڻ ۽ پوءِ 12 ڪلاڪ پڙهائڻ.[17]
  2. زھد: شادي نه ڪرڻ (زوجه جي حقن ۾ کوٽ جو ڊپ)، دنيا سان بي رغبتي، مسلسل عبادت، ۽ لڳاتار ذڪر.
  3. نيڪيءَ جو حڪم ڏيڻ ۽ برائيءَ کان روڪڻ ۾ اهتمام.[17] جيئن سلطان بيبَرس سان سندس رويو.

مزار جي تباهي

[سنواريو]

2015ع ۾ شامي گھرو ويڙھ دوران، سندس مزار کي شامي باغين ( النصره سان لاڳاپيل) ڊاهي ڇڏيو.[18]

ڪتاب

[سنواريو]

پنهنجي 45 ورهين جي زندگي دوران[19] هن اسلامي علمن ۽ ٻين موضوعن تي "گهٽ ۾ گهٽ پنجاهه ڪتاب" لکيا.[20] ڪجهه عالمن سندس لکيل صفحن کي ڳڻي اهو اندازو لڳايو ته هو 18 ورهين کان وفات تائين روزانو 40 کان وڌيڪ صفحا لکندو رهيو. سندس ڪيترائي ڪتاب اڄ به وڏي پيماني تي پڙهيا وڃن ٿا، جن ۾ هي شامل آهن:

  • المنهاج بشرح صحيح مسلم (شرح صحيح مسلم)، جيڪو اڳين شروحن مان فائدو وٺي ترتيب ڏنل آهي ۽ صحيح مسلم جي بهترين شروحن مان شمار ٿئي ٿو؛ اهو آن لائين به موجود آهي.[21]
  • رياض الصالحين؛ اخلاق، آداب ۽ روين بابت حديثن جو مجموعو، مسلم دنيا ۾ تمام مشهور.
  • المجموع شرح المھذب؛ شريعت/اسلامي قانون جو شافعي فقھ مطابق جامع دستياب، جنهن کي فرينچ ترجمي سان وان دن برگ ايڊٽ ڪيو (2 جلد، باتاويا 1882–1884) ۽ قاهره (1888) ۾ ڇپيو.[9]
  • منهاج الطالبين وعمدة المفتين في فقه الإمام الشافعي؛ شافعي فقھ موجب اسلامي قانون جو ڪلاسيڪي متن.[5]
  • تھذيب الاسماء واللغات؛ ايف. ووستن فيلڊ پاران عربي ۾ Biographical Dictionary of Illustrious Men chiefly at the Beginning of Islam جي نالي سان (گوٽنگن 1842–1847) ايڊٽ ٿيو.[9]
  • تقريب التيسير ( عربي:التقريب والتيسير لمعرفة سنن البشير النذير}})؛ حديث جي علم بابت تعارفي ڪتاب، جيڪو ابن الصلاح جي مقدمه جي توسيع آهي؛ قاهره 1890ع ۾ ڇپيو ۽ ان سان سيوطي جي شرح "تدريب الراوي" به شامل آهي؛ ان جو ڪجهه حصو فرينچ ۾ ڊبليو. مرسيس Journal asiatique (1900–1901) ۾ ترجمو ڪيو.[9]
  • العربعون النوويه؛ امام نووي واريون چاليھ حديثون—ٻاويھ بنيادي حديثن جو مجموعو، جيڪي ڪيترين ئي شروحن سان گڏ ڇپجن ٿا.[9]
  • تمس إليه حاجة القاري لصـحيح البـخاري
  • تحرير التنبيه
  • الأذكار المنتخبة من كلام سيد الأبرار؛ حضرت محمد ﷺ جون دعائون ۽ اذڪار جو مجموعو.
  • التبيان في آداب حملة القرآن
  • آداب الفتوى والمفتي والمستفتي
  • الترخيص بالقيام لذوي الفضل والمزية من أهل الإسلام
  • مناسڪ ({{عربي:متن الإيضاح في المناسك)؛ حج جي مناسڪ بابت.
  • الحت على المنطق؛ منطق بابت تنقيدن جي جواب ۾ لکيل ڪتاب.[22]
  • شرح سنن ابو دائود
  • شرح صحيح بخاري
  • مختصر سنن الترمذي
  • طبقات اشافيه
  • رودات الطالبين
  • بوستان العارفين
  • المقاصد[23]

تازا انگريزي ٻوليءَ جا ايڊيشن

[سنواريو]
  • بوستان العارفين - ( Garden of Gnostics)، ترجمو: عائشہ بيوِلي

منھاج الطالبين

[سنواريو]
  • Minhaj et talibin: A Manual of Muhammadan Law; According To The School of Shafi، Law Publishing Co (1977) ASIN B0006D2W9I
  • Minhaj et talibin: A Manual of Muhammadan Law; According To The School of Shafi، Navrang (1992) ISBN 81-7013-097-2
  • Minhaj Et Talibin: A Manual of Muhammadan Law، Adam Publishers (2005) ISBN 81-7435-249-X

چاليھ حديثون

[سنواريو]
  • Al-Nawawi Forty Hadiths and Commentary؛ ترجمو: Arabic Virtual Translation Center؛ (2010) ISBN 978-1-4563-6735-0
  • Ibn-Daqiq's Commentary on the Nawawi Forty Hadiths؛ ترجمو: Arabic Virtual Translation Center؛ (2011) ISBN 1-4565-8325-5
  • The Compendium of Knowledge and Wisdom؛ ابن رجب الحنبلي جي Jami' Uloom wal-Hikam جو ترجمو: عبدالصمد ڪلارڪ؛ Turath Publishing (2007) ISBN 0-9547380-2-0
  • Al-Nawawi's Forty Hadith؛ ترجمو: عزالدين ابراهيم؛ Islamic Texts Society؛ (1997) ISBN 0-946621-65-9
  • The Forty Hadith of al-Imam al-Nawawi؛ Abul-Qasim Publishing House (1999) ISBN 9960-792-76-5
  • The Complete Forty Hadith؛ Ta-Ha Publishers (2000) ISBN 1-84200-013-6
  • The Arba'een 40 Ahadith of Imam Nawawi with Commentary؛ Darul Ishaat
  • Commentary on the Forty Hadith of Al-Nawawi (3 جلد)، Jamaal Al-Din M. Zarabozo؛ Al-Basheer (1999) ISBN 1-891540-04-1

رياض الصالحين

[سنواريو]
  • Gardens of the righteous: Riyadh as-Salihin of Imam Nawawi، Rowman and Littlefield (1975) ISBN 0-87471-650-0
  • Riyad-us-Salihin: Garden of the Righteous، Dar Al-Kotob Al-Ilmiyah
  • Riyadh-us-Saliheen (جلد 1&2 هڪ ڪتاب ۾) (Arabic-English) Dar Ahya Us-Sunnah Al Nabawiya

ٻاهريان ڳنڍڻا

[سنواريو]

سانچو:Shafi'i scholars سانچو:Ash'ari

```0

حوالا

[سنواريو]
  1. ↑ امام الشريف محمد بن الحسن الواسطي الحسيني (وفات 776هه)، المطالب العليّة في طبقات الشافعية
  2. ↑ Mirza, Younus Y. (2014). "Was Ibn Kathīr the 'Spokesperson' for Ibn Taymiyya?". Journal of Qur'anic Studies 16 (1): 4.
  3. ↑ نميره نحوزا (2018). Wahhabism and the Rise of the New Salafists. ص. 121–122.
  4. ↑ Atlas, Jonas. Re-visioning Sufism. 2019
  5. 1 2 3 4 Ludwig W. Adamec (2009)، Historical Dictionary of Islam، ص 238–239.
  6. ↑ Fachrizal A. Halim (2014)، Legal Authority in Premodern Islam، Routledge.
  7. ↑ Chibli Mallat (2022). The Normalization of Saudi Law. ص. 79.
  8. ↑ Mubarakpuri, Safi Ur Rahman. Collection from Riyad us Saliheen. Darussalam. ص. 5.
  9. 1 2 3 4 5 Thatcher, Griffithes Wheeler (1911). "Nawāwī" . ۾ Chisholm, Hugh (مرتب). Encyclopædia Britannica. جلد 19 (11th ڇاپو). Cambridge University Press. ص. 318.
  10. ↑ "Imam An-Nawawi". Dar-Us-Salam Publications. May 8, 2023 تي حاصل ڪيل.
  11. ↑ "The Imam". 40 Hadithnawaw. May 8, 2023 تي حاصل ڪيل.
  12. ↑ {{cite web|url = http://www.40hadithnawawi.com/|title[مئل ڳنڍڻو] = 40hadithnawawi.com|publisher =

    عقيدو

    هن تاويل ذريعي قرآن جي ڪجهه آيتن ۽ الله جي صفتن بابت ڪجهه حديثن جي وضاحت ڪئي. هو پنهنجي هڪ حديث جي شرح ۾ لکي ٿو:{{blockquote| هي انهن "صفتن وارين حديثن" مان هڪ آهي، جن بابت عالمن جا ٻه موقف آهن. پهريون موقف اهو آهي ته ان تي ايمان رکيو وڃي بغير ان جي معنى ۾ گهڻي بحث ڪرڻ جي، ۽ ساڳئي وقت الله تعالى بابت اهو عقيدو رکيو وڃي ته "هن جهڙو ڪو به نه آهي" (قرآن 42:11)، ۽ الله تعالى پنهنجي مخلوق جي صفتن کان پاڪ ۽ بلند آهي. ٻيو موقف اهو آهي ته ان کي مناسب انداز ۾ مجازي/تاويلي معنى ۾ بيان ڪيو وڃي. هن موقف وارا عالم چون ٿا ته هن حديث جو مقصد غلام ڇوڪريءَ جي آزمائش هو: ڇا هوءَ توحيد واري هئي، جيڪا خالق، مدبّر ۽ فاعل کي فقط الله مڃيندي هئي، ۽ جڏهن ڪو ماڻهو دعا ۾ آسمان ڏانهن منهن ڪري ٿو ته اهو الله کي سڏڻ لاءِ هوندو آهي—بلڪل جيئن نماز پڙهندڙ ڪعبه ڏانهن منهن ڪن ٿا، ڇو⁠تہ دعا ڪندڙن لاءِ آسمان قبله وانگر آهي ۽ نماز پڙهندڙن لاءِ ڪعبه قبله آهي—يا هوءَ انهن بتن جي پوڄاري هئي جيڪي هوءَ پنهنجي اڳيان رکندا هئا؟ پوءِ جڏهن هن چيو: "آسمان ۾"، ته واضح ٿيو ته هوءَ بت پرست نه هئي.<ref>Sahih Muslim bi Sharh al-Nawawi. 18 vols. Cairo 1349/1930. Reprint (18 vols. in 9). Beirut: Dar al-Fikr, 1401/1981, 5.24
  13. ↑ "Among our perennial faculty". Zaytuna College.
  14. ↑ Al 'Attar, Ibn (2007). كتاب تحفة الطالبين في ترجمة الإمام محيي الدين [Kitab Tuhfat al-Talibin fi Tarjamat al-Imam Muhyi al-Din] (Arabic ۾) (1 ڇاپو). Amman - Jordan: Dar al-Athariyya. ص. 216.{{cite book}}: CS1 maint: unrecognized language (ڳنڍڻو)
  15. ↑ "40 Hadiths of Imam Nawawi". 40HadithNawawi. Muslim American Society. 20 March 2015 تي حاصل ڪيل.
  16. ↑ "Who Was Imam Al Nawawi (R)". Youtube. 17 June 2014. اصل نسخي مان 8 January 2015 تي محفوظ ڪيل. 20 March 2015 تي حاصل ڪيل.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ڳنڍڻو)
  17. 1 2 3 حوالي جي چڪ: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named ":2".
  18. ↑ "Syrian fighters destroy historic Muslim tomb". Al Jazeera English. 8 January 2015. 10 January 2015 تي حاصل ڪيل.
  19. ↑ "A Short Biography of Imaam an-Nawawi". Islaam.net. اصل نسخو مان 2012-03-25 تي محفوظ ڪيل. 2014-05-20 تي حاصل ڪيل.
  20. ↑ Jamaal al-Din M. Zarabozo, Commentary on the Forty Hadith of Al-Nawawi, Volume 1, Al-Basheer Publication & Translation (1999), p. 33
  21. ↑ "الرئيسة - الحديث - موقع الإسلام". Hadith.al-islam.com. اصل نسخو مان 2006-03-03 تي محفوظ ڪيل. 2014-05-20 تي حاصل ڪيل.
  22. ↑ Ali, Mufti. "METODE AL-SUYUTI MERINGKAS AL-RADD ‘ALA'L-MANTIQIYYIN KARYA IBN TAYMIYYA." Al Qalam 22.3 (2005): 397.
  23. ↑ Manual Islam. Nawawis Al Maqasid. سانچو:ASIN.
"https://sd.wikipedia.org/w/index.php?title=النووي&oldid=357721" تان ورتل