مواد ڏانھن هلو

اردابيگي

کليل ڄاڻ چيڪلي، وڪيپيڊيا مان

ترڪي- ٻوليءَ جو لفظ آهي، جيڪو مغليه دور ۾ سنڌ ۾ رائج ٿيو. هيءُ لفظ انهيءَ هٿيارن پهريل ۽ ورديءَ واري عورت لاءِ ڪم آيو آهي، جيڪا شاهي حرم جي دروازي تي پهرو ڏئي ۽ چوڪيداري ڪري.[1] جيئن شاهه عبداللطيف ڀٽائيءَ پنهنجي ڪلام ۾ آندو آهي ته:

”-جت- اچن نه اُردابيگيون، اُت ڪوٺايو امين“. (شاهه)

حوالا

[سنواريو]