اديبن جي محفل (1958ع)
ڏيک
اديبن جي محفل (1958ع) جديد سنڌي ادب جو هڪ اهم انٿالاجي آهي، جنهن کي ڪيرت مھراچنداڻي، ٽوپنلال کِلناڻي ۽ ايشور گننوکاني گڏجي مرتب ڪيو. هن ٽنهي مرتب ڪندڙن ورهاڱي کان پوءِ جي دور ۾ اُڀرندڙ سنڌي ليکڪن جون متنوع تخليقون گڏ ڪيون. انٿالاجيءَ ۾ شاعري، ڪهاڻيون ۽ مضمون شامل آهن، جيڪي هندستان ۾ آباد ٿيندڙ سنڌي برادريءَ جي ثقافتي بحالي، نون سماجي حالتن سان هم آهنگي ۽ ادبي سڃاڻپ جي جستجو کي عڪس ڪن ٿا[1].
ادبي تنوع ۽ اهميت
[سنواريو]اديبن جي محفل 1950ع واري ڏهاڪي جي سنڌي ادب جي فڪري ۽ فني رنگا رنگي پيش ڪري ٿي. مختلف اسلوبن ۽ موضوعن جي موجودگي هن مجموعي کي اُن دور جي تخليقي توانائيءَ جو معتبر دستاويز بڻائي ٿي. هي ڪتاب ورهاڱي کان پوءِ سنڌي ادب جي نئين سر ترتيب، تخليقي تسلسل ۽ اجتماعي شعور کي سمجهڻ لاءِ هڪ اهم حوالو شمار ڪيو وڃي ٿو.
حوالا
[سنواريو]- ↑ A DICTIONARY OF SINDHI : Jt. LITERATURE MOTILAL JOTWANIFirst Edition : 13 January, 1996 New Delhi, page:6