عَڪسِل

Wikipedia طرفان
Jump to: navigation, ڳولا
هڪ عڪس، ۽ ان جو هڪڙو حصو تمام وڏو ڪري ڏيکاريل، جنهن ۾ عڪسلون ننڍن چورسن جي صورت اختيار ڪري الڳ ٿلڳ ٿي بيٺيون آهن ۽ هڪ هڪ ڪري ڏسي سگھجن ٿيون.

عَڪسِل، (لفظ عڪس جي تصغير) ڪنهن نگاريل يا چٽيل عڪس اندر هڪ نقطو يعني مفرد عنصر آهي. انهن مان هر هڪ اطلاعتي عنصر يعني عڪسل، در حقيقت ڪو ٽٻڪو يا چوڪور نه، بلڪه ڪنهن سگنل (سموري اطلاعت) جو هڪ تجريدي نمونو (sample) آهي. جيڪڏهن عڪسن کي احتياط سان ظاهريو وڃي ته عڪسلُن کي ڪنهن به سائيز ۾ بنا ظاهري ٽٻڪن يا چوڪورُن جي ڏيکاري يعني نمائي سگھجي ٿو، پر ڪيترن ئي اعتبارن سان اهي چوڪورُن يا ٽٻڪن طور ئي نمايون وينديون آهن ۽ گھربل باريڪي نه هوڻ جي صورت ۾ ظاهر ۽ الڳ ٿلڳ ٿي بيهنديون آهن.

نفاست ۽ احتياط سان ڪنهن به عڪس جي عڪسلُن کي ڪنهن به سائيز ۾ اهڙيءَ ريت نمائي يعني ڏيکاري سگھجي ٿو جو اهي الڳ ٿلڳ ٽٻڪا يا چورس نظر نه اچن. مگر ڪيترن ئي اعتبارن سان اهي ٽٻڪن يا چورسن جي صورت ۾ ئي نمايا ويندا آهن، جن کي ناڪافي نفاست يا تحلل هوڻ جي صورت ۾ هڪ ٻي کان الڳ ٿلڳ بيٺل ڏسي سگھجي ٿو.

هر عڪسل جي روشنائي ڦرڻي آهي. رنگ سرشتن ۾ عڪسل جي شدت عموماً ٽن يا چئن رخن ۾ ڦري سگھي ٿي؛ مثال طور، ڳاڙهو، سائو، ۽ نيرو، يا فيروزي، گلابي، پيلو ۽ ڪارو.

سنڌي اصطلاح انگريزي اصطلاح
عڪسل
رنگ پولار
ٻٽڻ
رنگي اونهائي
تحلل
شدت
نمائڻ
نماڪار يا عڪس نما
ڳسن
فگپڪ
ونگڀياس
عڪس
عڪسگري
pixel
colour space
bit
colour depth
resolution
intensity
to display
display unit
RGB
cartography
land-use planning
image
imagery


ٽيڪنيڪي[سنواريو]

عڪسل ڪو ننڍڙو چورس ناهي. هن تصوير ۾ ٽٻڪا، ليڪون، ۽ سمُوٿ ڇاڻڪاري واپرائيندي عڪسل قدرن جي مجموعي مان عڪس ورجوڙڻ جا متفرق طريقا ڏيکارجن ٿا.

عموماً، عڪسل کي ڪنهن عڪس جو ننڍي ۾ ننڍو مفرد حصو سمجھيو ويندو آهي. اها وصف انتهائي حوال آڌاريل يا حالات آڌاريل آهي؛ مثال طور، اسان ڪنهن پني تي ڇاپيل عڪسلُن جي ڳالهه ڪري سگھون ٿا، انهن عڪسلُن جو ذڪر ڪري سگھون ٿا جيڪي برقياتي سگنلس منجھن کڻي وڃن ٿا يا انهن عڪسلن جو ذڪر ڪري سگھون ٿا جن کي عددي قدرن سان ظاهريو ويو هجي، انهن عڪسلُن جو ذڪر ڪري سگھون ٿا جيڪي ڪنهن نماڪار جي پردي تي ڏيکاريل هجن، يا وري اسان ڪنهن عددي ڪيميرا جي اندر موجود عڪسلُن جو ذڪر ڪري سگھون ٿا. اها لسٽ مڪمل نه آهي، ۽ احوال پٽاندر لفظ عڪسل جا ڪيترا ئي مخصوص هم معنيٰ اصطلاح مروج آهن، جيڪي ان مخصوص احوال ۾ مفهوم بيان ڪرڻ لاءِ مناسب سمجھيا وڃن ٿا. مثال طور، سيمپل sample، ٻٽڻ bit، ٻاٽڻ byte، پيل pel، ٽٻڪو dot، سپاٽ spot، وغير وغيره. اسان عڪسل جو تجريدي ذڪر به ڪري سگھون ٿا، يا ڪنهن ماپ جي ايڪي طور به ڪري سگھون ٿا، خاص طور عڪس جو تحلل ماپيندي. مثال طور، 2400 عڪسلون في انچ (عفا)...، 640 عڪسلون في سنڀير ...، يا 10 عڪسلون پرتي...

ڪڏهن ڪڏهن ٽٻڪا في انچ (ٽفا) ۽ عڪسلون في انچ (عفا) جا ايڪا هڪ ٻي جي جاءِ تي استعمال ٿيندا آهن، پر انهن مان هر هڪ جي پنهنجي مخصوص معنيٰ آهي، خاص طور ڇاپڪ يعني پرنٽر جي کيتر ۾، جتي ٽفا ڇاپڪ جي تحلل جي پيما طور ڪم اچي ٿو.
مثال طور، 720 ٽفا جو تحلل رکندڙ ڪو اعليٰ سڀاوَ وارو انڪجيٽ ڇاپڪ (پرنٽر) استعمال ڪندي اسين 200 عفا جي تحلل وارو عڪس ڇاپي سگھون ٿا. عڪس جي نمائندگيءَ لاءِ جيتريون گھڻيون عڪسلون استعمال ڪبيون، عڪس پنهنجي اصل صورت سان اوتري ئي گھڻي مشاهبت رکندو. ڪڏهن ڪڏهن عڪس اندر عڪلسن جي تعداد کي عڪس جو تحلل سڏيو ويندو آهي، جيتوڻيڪ تحلل جي هڪ مخصوص وصف آهي. عڪسلن جو تعداد هڪ ئي انگ سان به اظهاري سگھجي ٿو، جهڙوڪ "3 ميگا عڪسلي عددي ڪيميرا"، جنهن کي ڪل 30 لک عڪسلون ٿين، ته انگن جي جوڙيءَ سان به اظهاري سگھجي ٿو، جهڙوڪ "640 باءِ 480 نماڪار"، جنهن کي ساڄي ڇيڙي کان کاٻي ڇيڙي تائين 640 عڪسلون ٿين ته مٿين ڇيڙي کان هيٺين ڇيڙي تائين 480 عڪسلون ٿين (يعني ڪل 3 لک 7 هزار 2 سَو عڪسلون).

The pixels, or color samples, that form a digitized image (such as a JPEG file used on a web page) may or may not be in one-to-one correspondence with screen pixels, depending on how a computer displays an image.

In computing, an image composed of pixels is known as a bitmapped image or a raster image. The word raster originates from halftone printing technology, and has been widely used to describe television scanning patterns.

نماڪار عڪسل سائيز[سنواريو]

ڪنهن نماڪار يعني ڊسپلي جي عڪسل جي ماپ معلوم ڪرڻ لاءِ پردي جو تحلل ۽ آڏي ماپ جي ڄاڻ گھربل ٿيندي آهي. عڪسل ماپ ملي ميٽرن (مم) ۾ معلوم ڪرڻ جا ڪجھه مثال هيٺ ڌجن ٿا:

پردي جو تحلل: 1024x768، آڏي ماپ: 19 انچ، عڪسل ماپ: 0.377 مم

پردي جو تحلل: 800x600، آڏي ماپ: 17 انچ، عڪسل ماپ: 0.4318 مم

پردي جو تحلل: 640x480، آڏي ماپ: 15 انچ، عڪسل ماپ: 0.4763 مم

مقامي بمقابله منطقي عڪسلون[سنواريو]

جديد ڳڻپيوڪر نماڪار متفرق تحللن جا عڪس ڏيکاري سگھن ٿا، مگر هميشه کان ايئن نه هو. ويندي سي آر ٽي نماڪار به ايئن نه ڪري سگھندا هئا.

Modern computer monitors are expected to display a range of resolutions (this was not always so, even with CRTs) . Displays capable of truly displaying only one resolution must first generate a native-resolution signal from any signal in a non-native resolution.

Modern computer LCDs are designed with a native resolution which refers to the perfect match between pixels and triads. CRT displays also use red-green-blue phosphor triads, but these are not coincident with image pixels, and cannot therefore be said to be equivalent to pixels.

The native resolution will produce the sharpest picture capable from the display. However, since the user can adjust the resolution, the monitor must be capable of displaying other resolutions. Non-native resolutions have to be supported by approximate resampling in the LCD controller, using interpolation algorithms. This often causes the screen to look somewhat jagged or blurry (especially with resolutions that are not even multiples of the native one.) For example, a display with a native resolution of 1280×1024 will look best set at 1280×1024 resolution, will display 800×600 adequately by drawing each pixel with more physical triads, but will be unable to display in 1600×1200 sharply due to the lack of physical triads.

Pixels can be either rectangular or square. A number called the aspect ratio describes the squareness of a pixel. For example, a 1.25:1 aspect ratio means that each pixel is 1.25 times wider than it is high. Pixels on computer monitors are usually square, but pixels used in digital video have non-square aspect ratios, such as those used in the PAL and NTSC variants of the CCIR 601 digital video standard, and the corresponding anamorphic widescreen formats.

Each pixel in a monochrome image has its own value, a correlate of perceptual brightness or physical intensity. A numeric representation of zero usually represents black, and the maximum value possible represents white. For example, in an eight-bit image, the maximum unsigned value that can be stored by eight bits is 255, so this is the value used for white.

In a colour image, each pixel can be described using its hue, saturation, and value (HSV), but is usually represented instead as red, green, and blue intensities (RGB).

ٻٽڻيون فِي عڪسل[سنواريو]

مک مقالو: رنگي اونهائي

ڪنهن عڪسل تي ڏيکاري سگھجندڙ منفرد رنگن جي تعداد جو دارومدار في عڪسل ٻٽڻين (ٻفع) (Bits per pixel) تي ٿي ٿو. ٻن تي رنگي اونهائيءَ جي سگھه رکي ڪنهن عڪسل تي ڏيکاري سگھجندڙ منفرد رنگن جو ڪل تعداد معلوم ڪري سگھجي ٿو. مثال طور، عام انگ اکر هن ريت آهن:

  • 8 ٻفع، 28 = 256 رنگ
  • 16 ٻفع، 216 = 65536 رنگ، هاءِ رنگ يا هزار جي نالي سان سڏجندڙ
  • 24 ٻفع، 224 = 16,777,216 رنگ؛ اصلي رنگ يا ملينس جي نالي سان سڏجندڙ
  • 48 ٻفع، 248؛ مڙن ئي پيشورانه ڪارجن لاءِ استعمال ٿيندڙ لاڳيتو رنگ پولار


Images composed of 256 colours or fewer are usually stored in the computer's video memory in chunky or planar format, where a pixel in memory is an index into a list of colours called a palette. These modes are therefore sometimes called indexed modes. While only 256 colours are displayed at once, those 256 colours are picked from a much larger palette, typically of 16 million colours. Changing the values in the palette permits a kind of animation effect. The animated startup logos of Windows 95 and Windows 98 are probably the best-known example of this kind of animation. On older systems, 4 bpp (16 colors) was common.

For depths larger than 8 bits, the number is the sum of the bits devoted to each of the three RGB (red, green and blue) components. A 16-bit depth is usually divided into five bits for each of red and blue, and six bits for green, as most human eyes are more sensitive to green than the other two primary colors. For applications involving transparency, the 16 bits may be divided into five bits each of red, green, and blue, with one bit left for transparency. A 24-bit depth allows 8 bits per component. On some systems, 32-bit depth is available: this means that each 24-bit pixel has an extra 8 bits to describe its opacity (for purposes of combining with another image).

When an image file is displayed on a screen, the number of bits per pixel is expressed separately for the raster file and for the display. Some raster file formats have a greater bit-depth capability than others. The GIF format, for example, has a maximum depth of 8 bits, while TIFF files can handle 48-bit pixels. There are no consumer display adapters that can output 48 bits of colour, so this depth is typically used for specialized professional applications with film scanners, printers and very expensive workstation computers. Such files are only rendered on screen with 24-bit depth on most computers.

جُز عڪسلُون[سنواريو]

عڪس:CRT phosphor dots.png
ڪنهن سي آر ٽي نماڪار اندر فاسفر ٽٻڪن جو عڪسلُن يا جز عڪسلُن سان ڪو به واسطو ناهي ٿيندو

Many display and image-acquisition systems are, for various reasons, not capable of displaying or sensing the different colour channels at the same site. This approach is generally resolved by using multiple subpixels, each of which handles a single color channel. For example, LCDs typically divide each pixel horizontally into three subpixels. Most LED displays divide each pixel into four subpixels; one red, one green, and two blue. Most digital camera sensors also use subpixels, by using colored filters. (CRT displays also use red-green-blue phosphor dots, but these are not aligned with image pixels, and cannot therefore be said to be subpixels).

For systems with subpixels, two different approaches can be taken:

  • The subpixels can be ignored, with pixels being treated as the smallest addressable imaging element; or
  • The subpixels can be included in rendering calculations, which requires more analysis and processing time, but can produce apparently superior images in some cases.

The latter approach has been used to increase the apparent resolution of colour displays. The technique, referred to as subpixel rendering, uses knowledge of pixel geometry to manipulate the three coloured sub-pixels separately, and is most effective with flat-panel displays set to their native resolutions (because the pixel geometry of such displays is usually fixed and predictable). This works best with black-on-white images and thus is often used to make text sharper and easier to read. An added bonus of this effect is that while it does not work on CRTs, it still produces an anti-aliasing effect, and thus still improves image quality to some extent.

ميگا عڪسل[سنواريو]

ڏهه لک علسڪلُن کي ميگا عڪسل ڪوٺيو ويندو آهي. اهو اصطلاح نه رڳو ڪنهن عڪس اندر عڪسلُن جي تعداد جي ايڪي طور استعمال ٿيندو آهي، بلڪه عددي ڪيميرائن ۽ عددي عڪس نمائن منجھه اِندرين جو تعداد ظاهر ڪرڻ لاءِ پڻ استعمال ٿيندو آهن. مثال طور، اها عددي ڪيميرا جنهن ۾ 2048×1536 اندرين جو تاڃيپيٽو هجي، تنهن لاءِ عام طور 3.1 ميگا عڪسلون رکندڙ ڪيميرا سڏيو ويندو آهي (2048 × 1536 = 3,145,728).


Digital cameras use photosensitive electronics, either Charge-coupled device (CCD) or Complementary metal–oxide–semiconductor (CMOS) image sensors, consisting of a large number of single sensor elements, each of which records a measured intensity level. In most digital cameras, the sensor array is covered with a patterned color filter mosaic having red, green, and blue regions in the Bayer filter arrangement, so that each sensor element can record the intensity of a single primary color of light. The camera interpolates the color information of neighboring sensor elements, through a process called demosaicing, to create the final image. These sensor elements are often called "pixels", even though they only record 1 channel (only red, or green, or blue) of the final color image. Thus, a so-called N-megapixel camera that produces an N-megapixel image provides only one-third of the information that an image of the same size could get from a scanner. Thus, certain color contrasts may look fuzzier than others, depending on the allocation of the primary colors (green has twice as many elements as red or blue in the Bayer arrangement).

In contrast to conventional image sensors, the Foveon X3 sensor uses three layers of sensor elements, so that it detects red, green, and blue intensity at each array location. This structure eliminates the need for de-mosaicing and eliminates the associated image artifacts, such as color blurring around sharp edges. Citing the precedent established by mosaic sensors, Foveon counts each single-color sensor element as a pixel, even though the native output file size has only one pixel per three camera pixels[1]. With this method of counting, an N-megapixel Foveon X3 sensor therefore captures the same amount of information as an N-megapixel Bayer-mosaic sensor, though it packs the information into fewer image pixels, without any interpolation.

معياري نماڪار تحلل[سنواريو]

نماڪار معيارن جي ڀيٽ

نماڪار تحلل جا هيٺيان معيار مروج آهن:

  • VGA 0.3 ميگاعڪسلون = 640×480
  • SVGA 0.5 ميگاعڪسلون = 800×600
  • XGA 0.8 ميگاعڪسلون = 1024×768 (XVGA پڻ سڏجندڙ)
  • SXGA 1.3 ميگاعڪسلون = 1280×1024
  • UXGA 1.9 ميگاعڪسلون = 1600×1200
  • QXGA 3.1 ميگاعڪسلون = 2048×1536
  • QSXGA 5.2 ميگاعڪسلون = 2560×2048
  • WQSXGA 6.6 ميگاعڪسلون = 3200×2048
  • QUXGA 7.7 ميگاعڪسلون = 3200×2400
  • WQUXGA 9.2 ميگاعڪسلون = 3840×2400

اهڙا ئي ڪجھه ٻيا اصطلاح[سنواريو]

عڪس پردازڪاري ۽ ڳڻپيڪر گرافيات جهڙن مصرفن لاءِ عڪسل جهڙا ٻيا اسم جوڙيا ويا آهن. مثال طور، مقسل (مقدار عڪسل)، ٽيڪسل (ٽيڪسچر عڪسل) ۽ مٿاڇل (مٿاڇرو عڪسل) وغيره وغيره.

بڻ ڀياس[سنواريو]

جيئن ته عَڪسِل ڪنهن عڪس جو ننڍي ۾ ننڍو نمونو يا مفرد عنصر آهي، تنهن ڪري لفظ عڪس جي تصغير ڪري لفظ عَڪسِل جوڙيو ويو آهي.
هيءُ سنڌي ٽيڪنيڪي اصطلاح احسان احمد عرساڻيءَ جوڙيو ۽ پنهنجي پي ايڇ ڊي جي ابتدا ۾ عروج فن رپورٽ ۾ استعمال ڪيو.

پڻ ڏسندا[سنواريو]

خارجي ڳنڍڻا[سنواريو]